ZO 04.10

20U00

Competitie

KMSK Deinze - Lierse Kempenzonen

HOT ABONNEMENTEN

Bestel jouw abonnement online

Logo Lierse Kempenzonen

Lierse Kempenzonen

Stamnummer
3 970
Clubkleuren
geel - zwart
Website
http://www.lierse.com
Trainer
Tom Van lmschoot
Stadion
Herman Vanderpoortenstadion
Adres
Lispersteenweg 237, 2500 Lier
Telefoon
+32 3 480 13 70

F.C. Oosterzonen

 

Van  Kaki  naar  Groen

 

Hoe men het draait of keert K.F.C. Oosterzonen Oosterwijk vormt de basis van de club. Het levert immers het stamboeknummer en het veranderde gewoonweg van naam en van locatie, een scenario dat we intussen al wel kennen van bij andere clubs. Hebben de “Oosterzonen” Engelse roots ? Daar zou men kunnen van uit gaan. In de loop van de eerste wereldoorlog ontstonden er in ons land immers vele voetbalclubs, misschien ook wel door de aanwezigheid van de Britse troepen ? Het voetbal is dan ook ontstaan in Groot-Brittannië. In de loop van de tweede wereldoorlog kwamen er ook verschillende clubs tot ontplooiing, of werden gesticht. Er werd trouwens tijdens W.O.II ook aan competitie voetbal gedaan in de seizoenen 1941-42-43-44 ! In september 1943 (of op 1 juli ?) werd F.C. Oosterzonen gesticht, gelegen in het kleine gehucht Oosterwijk. We laten in het midden of daar toen al een een Brits legerkamp was gevestigd en de militairen aan de basis lagen van het voetbal ?  

 

Het is een mogelijkheid ... alleen blijkt dat die Legerbasis eerst in gebruik werd genomen op 15 oktober 1952. Kamp C, zoals het ook genoemd wordt, werd in 1952 opgericht in volle koude oorlog, onder het Belgisch-Brits akkoord “Operatie Gondola”. Er werden ook nog andere kampen opgericht ... kamp 'A' in Emblem bij Ranst ; kamp 'B' in Grobbendonk en kamp 'D' in Tielen bij Kasterlee. De Kempen werden uitgekozen omwille van de gunstige ligging ten opzichte van de haven van Antwerpen en wegens de hoge werkloosheid. Tot in 1970 was het Britse Leger één van de belangrijkste werkgevers in de Antwerpse Kempen, waarbij gedurende al die jaren ruim 12.000 werknemers hun boterham verdienden bij “den Engelsman” ! Kamp 'C' bestaat nog altijd aan de Britse laan, maar heeft intussen een nieuwe bestemming gekregen, met de medewerking van de Gemeente Westerlo en de Provincie Antwerpen werd het een Provinciaal Centrum Duurzaam Bouwen en Wonen en dit onder het veelzeggende motto ... “ van Kaki naar Groen ”.

 

Méér dan 60 jaar provinciaal voetbal

 

Van waar de naam “Oosterzonen” nu echt vandaan komt hebben we niet kunnen achterhalen. Het zal wel iets te maken hebben met het gehucht Oosterwijk. Dat behoort tot de Gemeente Westerlo, maar ligt feitelijk dichter bij het centrum van Olen Dorp, en de gekende markt met de bomen waar destijds Keizer Karel te gast is geweest. Ineens ook meegeven dat, om het stadion van F.C. Oosterzonen te bereiken men eerst de Britselaan moet inslaan. De club sloot als F.C. Oosterzonen Oosterwijk aan bij de K.B.V.B. onder stamboeknummer 3970. Bij het beëindigen van de hostiliteiten werd er uiteraard helemaal onderaan begonnen ... in de 3de provinciale reeks E.

Men zou 29 opeenvolgende seizoenen in 3de provinciaal Antwerpen doorbrengen, in zeven van de acht reeksen die toen bestonden (van A t/m H). Die werden in 1972 tot slechts drie herleid, bij de invoering van vierde provinciaal. Doordat F.C. Oosterzonen Oosterwijk in het seizoen 1971-1972 in reeks G op een tweede plaats was geëindigd, mocht het dus in 1972-1973 opnieuw van start gaan in 3de provinciaal, maar nu in reeks 'C'. Het was ook van daaruit dat men voor de eerste maal kon promoveren, na een tweede plaats in het seizoen 1974-1975. “Play Offs” bestonden toen nog niet. Men hield slechts twee seizoenen stand in 2de provinciaal (C & B), om in 1976-1977 terug naar derde provinciaal te degraderen. Na vier seizoenen reeks 'C' kwam men in 1981 zelfs in de “kelder “terecht. Even bekomen aldaar in 1981-82-83-84, om dan twee promoties op rij te vieren als tweede. Uit 4de prov. E in 1983-1984 en uit 3de prov. C in 1984-1985. Een vaste stek kon in tweede provinciaal toch nog niet gevonden worden, want degradatie uit reeks 'B' op het einde van het seizoen 1986-1987. Na drie seizoenen 3de prov. D/C/D, nieuwe promotie via een tweede plaats in 1989-1990. De jaren negentig werden volledig in tweede provinciaal doorgebracht, afwisselend in 'C' (8x) en 'B' (3x).

 

In het midden van die jaren '90 werd een volledig nieuwe infrastructuur neergezet, zodat K.F.C. Oosterzonen een modern ogende club werd ... ook de “Koninklijke” titel werd in dat laatste decennium van de XXste eeuw verkregen, meer bepaald op 9 juli 1993. Maar dan, in het begin van de XXIste eeuw, twee opeenvolgende degradaties ... en zo zat men in 2002 opnieuw in vierde provinciaal ! Een nieuw aangepast stadion is immers niet altijd een waarborg voor meer successen, daar zijn voorbeelden genoeg van. Na twee seizoenen vierde provinciaal werd de allereerste titel uit de clubgeschiedenis gevierd in 4de provinciaal 'D', seizoen 2003-2004. Er volgden drie seizoenen 3de provinciaal 'C', die in 2006-2007 werden afgesloten met een nieuwe titel, onder het bezielende bewind van Voorzitter Herwig Van Lommel ... zijn bedrijf n.v. Keukens Van Lommel werd ook de hoofdsponsor. Het was de eerste van drie titels op rij ... een hoogconjunctuur dus. Immers, in 2007-2008 kampioen in 2de provinciaal B en in 2008-2009 in eerste provinciaal ... K.F.C. Oosterzonen Oosterwijk promoveerde dus naar de nationale afdelingen voor het seizoen 2009-2010 !

 

Titel in extremis !

 

Het werd daar ingedeeld in bevordering 'B', in een héél merkwaardige reeks ... in vergelijking met de drie volgende seizoenen. Die clubs toch allemaal eens meegeven ... Antwerpen 6 ... K. Berchem Sport 2004 (28), K.F.C.O. Wilrijk (155), K.F.C. Duffel (284), K.S.V. Bornem (342), K.F.C. Oosterzonen (3970) en K. Lyra T.S.V. (7776) ; Brabant 7 ... K.F.C. Vilvoorde (49), K.S.C. Grimbergen (1021), K. Olympia S.C. Wijgmaal (1349), K. Londerzeel S.K. (3630), K.S.K. Sint-Paulus Opwijk (4013), Dilbeek Sport (6325), Tempo Overijse (8715) ; Oost-Vlaanderen 3 ... K.F.C. Vrasene (3623), K.F.C. Sporting Sint-Gillis-Waas (4385) en Verbroedering Meldert (8126). Voor de club uit de Antwerpse Kempen toch wel een hele omschakeling, want voordien altijd actief geweest op provinciaal/regionaal niveau. Men eindigde op een fraaie derde plaats ... maar gèèn eindronde, want die plaatsen gingen naar K.S.C. Grimbergen (2de), die de plaats van kampioen K.S.V. Bornem kon innemen, en K.F.C. Duffel (winnaar 1ste periode) en K.O.F.C. Wijgmaal (winnaar 2de periode). 

 

Een seizoen later (2010-2011) werd K.F.C. Oosterzonen overgeheveld naar de nationale bevordering 'C'. Opnieuw een hele verandering, want allemaal nieuwe tegenstrevers ... 10 uit de provincie Limburg en 6 uit de provincie Antwerpen ! Dat gold trouwens een nieuwigheid, die een traditie is geworden ... reeks 'C' met alleen clubs uit de provincies Antwerpen en Limburg, op dan wel eens een uitzondering na, voor een club uit Brabant door de geografische ligging. Uiteraard veranderde dat helemaal in 2016-2017 door de competitie hervorming ! Opnieuw eindigde men op een derde plaats, maar nu wél deelname aan de “play offs” ... want K. Patro Eisden M.M. had immers de eerste en de derde periode gewonnen. Tegenstrever in de eerste ronde was reeksgenoot K.F.C. De Kempen Tielen-Lichtaart.

 

In competitie won men daar al tweemaal van, 3 - 2 en 0 - 3, aan de Bovemansstraat, werd het 3 - 1. In de tweede ronde moest met op verplaatsing naar Deinze, naar K.F.C. Sparta Petegem ; met verloor er met 2 - 1 na lange tijd op voorsprong te hebben gestaan. Er volgde een 12de stek in 2011-2012 ... een seizoen later, in 2012-2013, was het er “bonk” op. Dat was opnieuw een volledig Antwerps-Limburgse reeks, met nochtans 1 club uit Brabant, gezien de ligging er van op de grens met de provincies Antwerpen en Limburg en die we u niet kunnen onthouden. Het betrof K. Everbeur Sport Averbode (2030), dat allemaal in een reeks die uit 18 clubs was samengesteld.

Dat door allerlei klachten ... die we u besparen ... op de samenstelling van de reeks na dan en de clubs uit Antwerpen en Limburg. Seizoen 2012-2013 dus ... bevordering C : Antwerpen 9 ... K.F.C. Duffel (284), K. Merksem A.N.S.C. (544), K. Ternesse V.W. (1085), K.F.C. Sint-Lenaarts (1357), K. Witgoor Sport Dessel (2065), K.V.V. Vosselaar (2391), K.F.C. Oosterzonen (3970), K.F.C. Katelijne-Waver (4453) en K. Lyra T.S.V. (7776). Limburg 8 ... K. Overpeltse V.V. (2082), K.F.C. Esperanza Neerpelt (2529), K.S.K. Bree (2583), K. Lutlommel V.V. (2770), K. Sporting Hasselt (3245), Excelsior Veldwezelt (3624), S.K. Leopoldsburg (3904) en K. Excelsior  Spouwen-Mopertingen (5775).

 

Het werd een zeer eigenaardige competitie, want in de helft van het seizoen hield Excelsior Veldwezelt het voor bekeken. Dat betekende dus dat er daarna telkens een club “bye” was. En dat had zijn gevolgen, zoals zou blijken. Het werd een strijd voor de titel tussen K.E.S.K. Leopoldsburg en K.F.C. Oosterzonen. Op de voorlaatste speeldag stonden de beide clubs tegenover elkaar aan “Kamp C”, voor 1.100 toeschouwers. De Limburgers stonden aan de leiding met 3 punten voorsprong en konden, mits winst, de titel pakken. Dat kon K.F.C. Oosterzonen nochtans eveneens, want de rivalen waren op de laatste speeldag “bye” ; mits winst kon de club uit de Antwerpse Kempen dus op gelijke hoogte komen, ook wat het aantal gewonnen wedstrijden betrof, maar het had een beter doelsaldo ! De wedstrijd eindigde onbeslist 2 - 2. Op de laatste speeldag trok K.F.C. Oosterzonen Oosterwijk naar de Rupelstreek, waar K.F.C. Duffel de gast was. Door een 0 - 3 zege kwam men op gelijke hoogte van de Limburgers en kon de titel gevierd worden door het betere  doelpunten saldo (+39 t.o.v. + 35) !

 

Op het derde niveau !

 

Promotie dus naar de derde nationale afdeling, of het derde niveau ! Het werd in 2013-2014 in “derde afdeling B” ingedeeld, wat weer een grote verandering was met verplaatsingen naar zes verschillende provincies, want clubs uit Antwerpen (4), uit Brabant (4), uit Henegouwen (2), uit Limburg (3), uit Luik (4) en uit Namen (1). Men eindigde in extremis nog op een vijftiende plaats en zou zo de degradatie ontlopen. In 2014-2015 eindigden de “Oosterzonen” op een negende plaats, in een reeks  die niet veel verschilde van de vorige en waar alleen de Henegouwse clubs uit waren verdwenen. En dan kwam het seizoen 2015-2016. Derde 'B' was een reeks met 19 clubs doordat Eendracht Aalst geen licentie voor de tweede nationale afdeling had gekregen en naar “3deA” werd verwezen ... hierdoor werd K. Berchem Sport naar “3deB” overgeheveld. Dat gaf uiteindelijk het volgende resultaat ... Antwerpen 6 ... K. Berchem Sport (28), R. Cappellen F.C. (43), K.F.C. Olympia Beerschot Wilrijk (155), K. Rupel Boom F.C. (2138), K. Hoogstraten V.V. (2366) en K.F.C. Oosterzonen (3970). Limburg 2 ... K. Bocholter V.V. (595) en K. Sporting Hasselt (3245) ; Brabant 6 ... K.V.K. Tienen (132), K.S.C. Grimbergen (1021), K.V. Woluwe Zaventem (3197), R. Wallonia Walhain C.G. (3262), K. Diegem Sport (3887) en K. Tempo Overijse M.T. (8715) ; Namen 1 ... Royal U.W. Ciney (460) ; Luik 4 ... R.F.C. de Liège (4), R. Sprimont Comblain Sport (260), R.F.C. Union La Calamine (526) en R.R.C. Hamoir (3114).

 

Er mag gesteld worden dat het een beklijvende titelstrijd was. K.F.C. Oosterzonen voerde gedurende 114 dagen de rangschikking aan, maar moest die op het laatst van de competitie afgeven, ook al omdat het vijfmaal na elkaar slechts gelijk speelde. Daaronder ook een 1 - 1 in het Stedelijk Olympisch stadion tegen K.F.C. Olympia Beerschot Wilrijk, waardoor de riante 4 punten voorsprong op dat ogenblik nog behouden bleven. Een week later kroop de Kielse club al terug naderbij en op de laatste speeldag stonden ze zij-aan-zij, maar die hadden wel twee wedstrijden meer gewonnen. Desal-niettemin leek het op die laatste speeldag voor elkaar te komen, want daar waar het zelf aan de winst bleef (1 - 2) bij K. Diegem Sport ... diende de uitslag op het Kiel (tegen K. Bocholter V.V.) nog afgewacht te worden. Het bleef in Antwerpen-West héél lang 0 - 0, tot in de naspeeltijd. De 1 - 0 betekende de titel voor K.F.C. Olympia Beerschot Wilrijk, maar K.F.C. Oosterzonen mocht terugblikken op een héél knap seizoen en versloeg de toekomstige kampioen zelfs op 11 november 2015 aan de Britse laan (2 - 1) ! Uiteindelijk dus Vice-Kampioen met 71 punten uit 36 wedstrijden voor 19 overwinningen, 14 draws en slechts 3 nederlagen (4 minder dan K.F.C.O.B. Wilrijk) voor een doelpunten-saldo van 68 - 38, of beter dan de kampioen !

 

K.F.C. Oosterzonen Oosterwijk dus naar de nieuwe 1ste Klasse Amateurs, ook het derde niveau, met de ambitie om een rustig seizoen door te maken zonder degradatie zorgen ! Dat werd het seizoen 2016-2017 eindelijk niet, want in Oosterwijk diende men toch wel even de billen dicht te knijpen.

Voor de aanvang van de laatste wedstrijd van het seizoen immers, tegen K.M.S.K. Deinze, bestond de mogelijkheid dat men de “barrages” voor het behoud zou moeten betwisten. Winst was toen gewoonweg een “must”, want op zaterdag 29 april 2017 was het nog gissen naar de uitspraak van het B.A.S., dat daags voordien “de zaak” behandeld had ... u weet wel. Uiteindelijk eind goed, al goed. K.F.C. Oosterzonen Oosterwijk won die wedstrijd met 3 - 1 en een kleine week later kreeg K.M.S.K. Deinze zijn 39 punten terug ... wat de “Oosterzonen” uiteindelijk nog een twaalfde plaats opleverde na een wel zeer uiteenlopend seizoen. Ook in het seizoen 2017 - 2018 zou het behoud de voornaamste betrachting zijn. Immers niet vergeten dat er 13 clubs tot het departement “Voetbal Vlaanderen” behoorden en slechts drie tot de A.C.F.F. ... m.a.w. er konden tot vier “Vlaamse” clubs degraderen op het einde van het seizoen ... er waren immers drie rechtstreekse degradanten en ook de barragist (de 13de) kon degraderen ! Het seizoen ving aan onder hetzelfde concept als het seizoen voordien. K.F.C. Oosterzonen Oosterwijk had allicht niet de ambitie om mee te dingen voor een plaatsje in de “play-offs” en zou zeker geen licentie aanvragen voor “1B” ; de concentratie werd dus gelegd op het behoud.

 

Ineens meegeven dat men slechts nà de eerste speeldag op een degradatie plaats vertoefde. De start mocht meer dan bevredigend genoemd worden, want na 10 speeldagen zowaar op een vierde plaats vertoevend na een 18 op 30. Daarbij zelfs vijf winstpartijen iets wat in de volgende 2/3 van de competitie zich niet meer zou voordoen ! In de 10 ‘home’ wedstrijden daarna werd slechts een 5 op 30 gehaald ! Gelukkiglijk deed men het wat beter op verplaatsing, zodat men nooit echt in degradatie gevaar kwam omdat er telkens punten werden gesprokkeld na een “home” nederlaag op twee keer na. Dat resulteerde in volgend cijfermateriaal 12de - 30 - 9 - 7 - 14 - 39 - 47 - 34 punten. Ondertussen besliste men in Oosterwijk om op een andere basis verder te gaan. Het maximum zou bereikt zijn, waardoor werd ingegaan op het voorstel van het ter ziele gegane K. Lierse S.K., waarbij het in het begin nog zoeken was naar een geschikte de benaming. Men zou alleszins op het Lisp gaan spelen, terwijl de jeugd en de “reserven” in Oosterwijk zouden blijven acteren.

 

  1. Lierse S.K.

 

De Schapenkoppen

 

Als men het over “ L i e r “ heeft, dan denk men wellicht aan “Lierke Plezierke”, aan de “Lierse Vlaaikens” of de “Pallieters”. “Pallieter” is de titel van een roman van Felix Timmermans uit 1916 en staat voor levensgenieter. Daar gaan we niet verder op in, wel op de eigenlijke “spotnaam” van de Lierenaars. Zou ontstaan zijn in de loop van de XIVde eeuw. Hertog Jan II van Brabant en Limburg, verre voorvader van Keizer Karel, wilde de Lierenaars bedanken voor hun bijdrage aan de strijd tegen de Mechelaars. Ze mochten kiezen uit twee beloningen ... een Universiteit ... of een Veemarkt.

 

Men koos in Lier voor dat laatste, ook al omdat er toen per regio maar één stad zo'n recht werd toegestaan. De veemarkt verhuisde van Wespelaar, gelegen tussen Mechelen en Leuven, naar Lier. Hertog Jan II zou zich daarbij dan zuchtend uitgedrukt hebben ... “O, die schapenkoppen” ! De beloning, die Lier links liet liggen, ... de Universiteit …, ging uiteindelijk naar Leuven, dat daarmee in 1425 de eerste “universiteit” in de Lage Landen had. Aan de Schapekoppenstraat, niet ver van de Zimmertoren, staat trouwens het Schapenkoppen monument”, van de Lierse kunstenaar Bertro (Robert Schoofs) ...  dat een verwijzing inhoudt naar de legende.   

 

The beginning

 

De hele geschiedenis oprakelen van het verdwenen stamboeknummer 30 zou ons te ver leiden. We houden het dus alleen bij hoogtepunten. Aan het ontstaan van “Liersche” is ook een mooi verhaal verbonden. Daarbij zou Gust Van de Roye bestempeld mogen worden als de grondlegger van het voetbal in Lier en de oprichting van de eerste club aldaar. Gust was werkzaam in Antwerpen en pendelde dagelijks over-en-weer met de trein. Op de trein wordt, over het algemeen, gekaart en gebabbeld. Die gesprekken gingen toen vooral over de doorbraak van het voetbal in Antwerpen. Waarom niet in Lier, dacht Gust, en daags nà een mislukte bijeenkomst werd al een nieuwe vergadering op poten gezet in café “de Roscam” in de Kleine Bril te Lier. Met gunstig gevolg, want Liersche Sportkring werd er officieel opgericht op 6 maart 1906.

Eens dat beklonken was, gingen ze op zoek naar een speelveld. Zo kwamen ze terecht aan de Kloosterheide, wellicht even buiten Lier, waar kon gevoetbald worden op gronden van Graaf Philippe Charles de Marnix van Sint-Aldegonde, die ze had ze ter beschikking had gesteld. In die beginjaren werden er alleen maar niet-officiële wedstrijden betwist. Het terrein aan de Kloosterheide werd ingehuldigd op zondag 7 juni 1908 met een vriendschappelijke partij tegen het “derde” van Beerschot A.C. (2 - 3). In de zomer van datzelfde jaar werd de aansluiting bij de “Union Belge des Sociétés de Sports Athlétiques” aangevraagd ; die werd bekrachtigd op de Algemene Vergadering van 28 januari 1909. Liersche Sportkring ging officieel in competitie van start in het seizoen 1909-1910, in Afdeling III Antwerpen. Dat gebeurde in het geel en zwart. De oorsprong van die keuze is nooit écht achterhaald, de stadskleuren zijn immers rood en wit. Er wordt aangenomen dat het zou gaan om de kleuren uit het wapenschild van de eerder vernoemde Graaf, want bij de afbraak van een oude hoeve, met afrasteringen enz., bleken die in het goud-zwart geschilderd ! Later werd dat, bij gebrek aan de juiste verf geel. Het werd dus geel en zwart, in feite als eerbetoon aan de in 1910 overleden Graaf. Hiermede zijn we bij het voetbal belandt.

 

114 jaar

 

“Liersche S.K.” trad voor het eerst in competitie aan in het seizoen 1909-1910 in Afdeling III/A Antwerpen, een provinciale reeks uiteraard. Een jaar later, in 1910-1911 volgde er al direct een titel in diezelfde reeks en volgde een promotie naar Afdeling II, na de provinciale titel te hebben behaald. In het seizoen 1911-1912 trad “Liersche” aan in Afdeling II Antwerpen, wat toen de hoogste provinciale reeks was, zoals ook in de andere provincies. Er volgden een vijftal seizoen in die hoogste provinciale reeks, waarbij er uiteraard de oorlogsjaren tussen zaten. Toch meegeven dat in de seizoenen 1913-1914, 1919-1920 en 1920-1921 telkens de nationale eindronde werd behaald, na primus te zijn geweest in de provincie Antwerpen. Op het einde van het seizoen 19201-1921 werd de Nationale Eindronde van Afdeling II betwist met  twaalf clubs uit zeven verschillende provincies. Luxemburg was daar nog niet bij en Henegouwen/Namen vormden toen één afdeling II. Alle wedstrijden werden op neutraal terrein en in één wedstrijd afgehandeld. Liersche Sportkring kroonde zich tot kampioen en promoveerde naar de nationale bevordering, samen met vier andere teams, dit wegens de uitbreiding van het aantal clubs van 14 naar 12 in de twee nationale reeksen.

 

“De Schapenkoppen” maakten daarmee hun opwachting in het nationale voetbal, waaruit ze nooit meer zouden uit verdwijnen. K. Lierse S.K., de Koninklijke titel werd verkregen op 1 april 1931, het stamboeknummer 30 op 26 december 1926, zou op bijna honderd jaar tijd een zeer mooi palmares voorleggen. Er werden vier officiële titels verzameld in de hoogste afdeling. Twee in de “Ere-afdeling” (1931-1932 en 1941-1942) en twee in de “Eerste Afdeling (1959-1960 en 1996-1997). In het seizoen 1940-1941 werd men in de “noodcompetitie” ook kampioen, maar dat geldt niet als “officieel” wegens het format van die competitie. De geel-zwarten zouden viermaal uit de hoogste afdeling degraderen. Op het einde van de seizoenen 1947-1948, 1985-1986, 2006-2007 en 2014-2015. Tot driemaal toe konden ze terug keren de vierde maal was dat niet het geval na dat onwaarschijnlijke slot van het eerste seizoen na de competitie hervorming in de afdeling “1B”. Toen stonden de Pallieters aan de leiding van de tweede periode op één wedstrijd van het einde. Ze waren ook al zeker om de reguliere competitie als primus te beëindigen, maar dat telde dus niet. Maar “Murphy” kwam er zich mee bemoeien. “alles wat fout kan gaan, ging ook fout “.

 

Het stamboeknummer 30 had genoeg aan winst in de laatste partij tegen K.S.V. Roeselare, dat als winnaar van de 1ste periode al zeker was van deelname aan de “play off”. Maar zie op enkele minuten van het einde van de wedstrijd stelden de Rodenbachzonen gelijk (1 - 1). Nog geen man over boord, want op de Bosuil hield het bedreigde Lommel United nog altijd de 0 – 0 op het bord. In de slotminuut echter strafschop voor de Antwerpse “Great Old”, omgezet door Geoffry Hairemans. Door die 1 - 0 zege eigende het stamboeknummer zich het recht toe om als 2de periode kampioen aan te treden tegen K.S.V. Roeselare, dat in een heen- en terug wedstrijd verslagen werd (3 - 1 at home en 1 - 2 away). Daarmede promoveerde R. Antwerp F.C. naar de eerste nationale afdeling, “1A” dus, en bleef K. Lierse S.K. verweesd achter. In de loop van het seizoen 2017-2018 stapelden de financiële problemen zich op bij Lierenaars. Desalniettemin deed men het op sportief vlak niet zo slecht en was men zelfs betrokken in de strijd voor de 2de periodetitel, die echter naar Cercle Brugge K.SV ging, “Lierse” eindigde op de tweede plaats en op een vierde in de reguliere competitie.

Men begon zelfs nog aan de “Play Off II” met de clubs uit “1A”, maar ingevolge de financiële beslommeringen diende men forfait te geven voor de twee laatste wedstrijden en werd het faillissement aangevraagd. Men bestond voor de K.B.V.B. nog even “op papier”, maar op 10 december 2018 werden  de club en het stamboeknummer 30 officieel van de bondslijsten geschrapt. In hun mooie geschiedenis werd tot tweemaal toe de Beker van België veroverd (1969 tegen Racing White 2 - 0 en 1999 tegen R. Standard C.L. 3 - 1). Eénmaal was men verliezend finalist, in 1976 tegen R.S.C. Anderlecht (4 - 0). In de “Eeuwige rangschikking 1895-2019” van de hoogste afdeling staat K. Lierse S.K. nog altijd op de zevende plaats. Het kwam 75 seizoenen uit op het eerste niveau en speelde daarin 2338 wedstrijden. Goed voor 895 overwinningen, 912 nederlagen en 531 draws of een totaal van 2321 punten, aan 2 punten per gewonnen wedstrijd. Doelpunten + 3.707 en - 3.786. Meegeven, toch ook, tweemaal winst in de Belgische Supercup (1997 K.F.C. Germinal Ekeren 1 - 0 en 1999 K.R.C. Genk 1 - 3). Ook éénmaal laureaat van de Trofee Jules Pappaert (19 wedstrijden zonder nederlaag in 2009).

 

Lierse Europees

 

Op Europees niveau noteren we 11 deelnames !  In de eerste plaats waren er twee deelnames aan de Beker met de Grote Oren. In 1960-961 was dat nog de Beker der Landskampioenen. C.F. Barcelona was te sterk, alhoewel de 2 - 0 nederlaag in Camp Nou zeer verdienstelijk mocht genoemd worden. De terugwedstrijd in het Emile Versé stadion te Anderlecht eindigde op een 0 - 3 van “Barça”. In het seizoen 1997-998 gold het de “Champions League”, nieuwe benaming en concept sinds 1992. K. Lierse S.K. moest eerst in de tweede ronde aantreden en verloor bij het Cypriotische Anorthosis Famagusta met 2 - 0. Op het Lisp werd de situatie rechtgezet met een 3 - 0 zege. De Pallieters daardoor naar de ‘groepsfase’. Tegenstrevers waren A.S. Monaco, Bayer Leverkusen en Sporting Club de Lisboa. K. Lierse S.K. haspelde zijn thuiswedstrijden af in het Jules Otten stadion te Gentbrugge en sprokkelde er slechts één puntje, 1 - 1 tegen Sporting C/L. Alle andere wedstrijden werden verloren.

 

Ook twee deelnames aan de Europabeker der Beker winnaars. In het seizoen 1969-1970 ging men twee rondes door. Apoel Nicosia ui Cyprus werd tweemaal geklopt, telkens op het Lisp 10 - 1 en  1 - 0. De volgende tegenstrever was Manchester City dat met 0 - 3 won op het Lisp en met 5 - 0 in Maine Road. Als verliezend Bekerfinalist mochten de Lierenaars, toen nog, in het seizoen 1976-1977 deelnamen aan de Beker der Bekerwinnaars. Het werd in de eerste ronde uitgeschakeld door het, toen nog, Joegoslavische Hadjuk Split, ondanks 1 - 0 winst in het Herman Vanderpoorten stadion werd men uitgeschakeld in Split (3 - 0). Vijfmaal trad men aan in de U.E.F.A. Cup.  De eerste deelname van de gloednieuwe competitie, opgestart in het seizoen 1971-1972 ter vervanging van de “Beker der Jaarsbeursteden”, zou gedenkwaardig worden. In de eerste ronde werd het machtige Engelse Leeds United ‘getrokken’. Op het Lisp wonnen de Engelsen met 0 - 2 en zouden in de terugwedstrijd de Belgische Club danig onderschatten, door een ‘B’ elftal op te stellen. In “Elland Road” werd het echter 0 - 4 er zou nog steeds “ergens” een opschrift hangen “Remember Lierse !”. Ook de tweede ronde overleefden de Pallieters. De 4 - 1 nederlaag bij het Noorse B.K. Rosenborg werd in Lier rechtgezet met een 3 - 0 zege. Lierse drong zelfs door tot in de kwartfinales, door P.S.V. Eindhoven uit te schakelen, 1 - 0 verlies in Nederland maar een 4 - 0 zege op het Lisp. In de ¼ finale was A.C. Milan echter te sterk, het kwalificeerde zich na een 2 - 0 zege in San Siro en een 1 - 1 in Lier.

 

In de volgende deelnames werden de geel-zwarten telkens in de eerste ronde uitgeschakeld. 1978-1979 tegen F.C. Carl Zeiss Jena (1 - 0 away en 2 - 2 at home)  ; 1995-1996 tegen Benfica C.L. (home 1 - 3 en away 2 - 1) en in 1999-2000, als Bekerhouder maar de Europa Cup II werd vanaf dat seizoen ondergebracht in de U.E.F.A. beker, tegen het Zwitserse F.C. Zürich (tweemaal verlies 1 - 0 away en op het Lisp 3 - 4). In het seizoen 2000-2001, ten slotte, wist K. Lierse S.K. de voorronde te overleven door winst tegen het Litouwse F.K. Ekranas (0 - 3 away en 4 - 0 at home), Maar in de eerste ronde bleken de Girondins de Bordeaux te sterk ; toch een 0 - 0 op het Lisp maar een 5 - 1 nederlaag in het “Stade Chaban-Delmas”, dat sinds 1986 niet meer over de befaamde wielerpiste beschikte. Ten slotte toch vermelden dat K. Lierse S.K. tweemaal deelnam aan de Intertoto Cup, voor dus een plaatsje in de UEFA Beker. In 1996 wonnen de Lierenaars hun groep (10) tegen Vasas S.C. Boedapest, F.C. Groningen, het Turkse Gaziantepspor en de Estse club J.K. Narva Trans. In de halve finales was het Duitse S.C. Karlsruher te sterk, dat tweemaal won met 2 - 3 en 2 - 0.

In 2003 werd er onder een ander “format gespeeld”, en niet meer in een groepsfase., maar met rondes met heen- en terugwedstrijd en directe uitschakeling.  In de eerste ronde schakelde Lierse het F.C. Encamp uit Albanië uit, tweemaal winst met 0 - 3 away en 4 - 1 at home. In de tweede ronde was F.K. SlobodaTuzla uit Bosnië-Herzogovina de tegenstrever. De 1 - 0 away nederlaag werd werd in Lier met 5 - 1 rechtgezet. In de derde ronde schakalde het Friese S.C. Heerenveen de Palliters uit door twee winstpartijen 4 - 1 in Friesland en 1 - 0 in Lier. Na dit nostalgisch overzicht, want toch elf “Europese deelnames”, terug met de beide  voetjes op de grond.

 

Lierse Vlaaikes & Kempische Wafels

 

Op 9 mei 2018  vroeg K. Lierse S.K. het faillissement aan, dat op 14 mei door de Rechtbank van Koophandel te Mechelen effectief wordt bevestigd. Het gaat om de “cvba K. Lierse S.K.” en de aanverwante vereniging “K. Lierse S.K.” Jeugd. De supporters van de “Pallieters” wijzen met een beschuldigende vinger naar de Egyptenaar Maged Samy, maar vergeten daarbij dat hij met zijn firma Wadi Degla, een Egyptische investeerders groep, de club van de ondergang had gered door op 15 november 2007 de club over te nemen, waardoor het faillissement vermeden werd. Het geheugen va de mens is soms zeer klein.

 

Er werd een zeer lange speurtocht naar nieuwe investeerders ondernomen, waarbij een deel van de aanhang van “Lierse” al vlug een onderkomen vond bij de tweede club uit Lier, K. Lyra T.S.V., dat actief was / is in Berlaar en de samenwerking aanging onder de noemer K. Lyra-Lierse met het stamboeknummer 52 van Lyra. Plots werd er van uit een andere hoek ook een hand aangeboden. Het financieel gezonde K.F.C. Oosterzonen Oosterwijk zag het sportief niet meer zo zitten, daar in dat mooie maar afgelegen stadion in dat stille gehucht. Er werd uiteindelijk een overeenkomst gesloten en men hielp de Stad Lier om terug voetbal te krijgen in het Herman Vanderpoorten stadion dit onder de benaming van Lierse Kempenzonen, met het stamboeknummer 3970 van F.C. Oosterzonen. Hoe de officiële benaming nu werkelijk luidt laten we in het midden. Op de officiële website van de club spreekt men van K. Lierse S.K., op de website van de K.B.V.B. geldt die eerste benaming, maar laten we er van uitgaan dat het stamboeknummer 3970 toch nog altijd met die Koninklijke titel mag pronken zodat K. (S.K. ?) Lierse Kempenzonen ons wellicht beter in de oren klinkt.  Ineens meegeven dat de beide “sterke” mannen van K.F.C. Oosterzonen Oosterwijk, vader Herwig Van Lommel en zoon Stefan Van Lommel (van het bedrijf Keukens Van Lommel) in het bestuur van de “Kempenzonen” zetelen.

 

Nu was het afwachten of de bereiding ging “binden”, met twee uiteenlopende lekkernijen ? Het “Lierse Vlaaike” is één van de symbolen van de Stad Lier Het is een klein kruidig gebakje, op basis van kandij-siroop en vier kruiden. Het wordt volgens een specifiek en geheim recept gebakken. Ze zijn iets voor de “snoepers” en kunnen als tussendoortje genuttigd worden. Het is helemaal niet te vergelijken met de “Kempische Wafels”, dat krokante galetten zijn, die prima passen bij het vieruurtje of het ontbijt. Daar kan men dan ook boter op doen, of confituur of speculaas-pasta. Ze worden geproduceerd door Lotus Bakeries, een Belgisch bedrijf met hoofdzetel in Lembeke in het Noorden van Oost-Vlaanderen, tegen de grens met Zeeuws-Vlaanderen. Dat is ver van de Kempen ; het “Lierse Vlaaike” is trouwens een streekproduct en wordt vervaardigd door zes bakkers in Lier die aangesloten zijn bij de “Orde van het Liers Vlaaike. De lekkernij op zichzelf zou al zo’n 300 jaar oud zijn. In tegenstelling tot K. Lierse S.K., dat bij gratie van K.F.C. Oosterzonen Oosterwijk nog op de voetballandkaart staat, zien we het niet gebeuren dat de Lotus Bakeries de productie van het Lierse Vlaaike gaan overnemen.

 

  1. Lierse Kempenzonen begint nu aan het derde seizoen van hun bestaan. Het eerste werd aangevat in de 1ste Klasse Amateurs in 2018-2019, wat normaal was omdat K.F.C. Oosterzonen Oosterwijk daar actief was. Het werd een zeer gunstige ervaring met een vierde plaats in de competitie en een deelname aan de “Play Off” voor promotie naar de Proximus League of dus “1B”. Van de vier ploegen, K.V.V. Thes Sport Tessenderlo (eerste van de reguliere competitie), K.M.S.K. Deinze, R. Excelsior Virton en K. Lierse Kempenzonen waren alleen de Kempenaars niet in het bezit van de geschikte licentie. De “Kempenzonen” moesten echter wel met een serieuze achterstand aan die mini-competitie beginnen, na de halvering van de punten. Uiteindelijk haalde R. Excelsior Virton de “oppergaai” binnen, terwijl de “Lierse Vlaaikens” op de derde plaats eindigen en K.M.S.K. Deinze van de promotie hielden.

Ingevolge het traditionele “spel om de licenties” koesterde men aan het Lisp even de hoop om als-dan-nog te promoveren naar “1B” als puntje bij paaltjes kwam ging dat echter niet door. In alle geval vertrok K. Lierse Kempenzonen als één van de favorieten in het seizoen 2019-2020 in de 1ste Klasse Amateurs. Het zou helemaal anders uitdraaien met een “happy end”, waarbij tal van factoren een rol speelden. In de eerste plaats draaide het sportief absoluut niet. Slechts één zege in de eerste zeven wedstrijden (K.M.S.K. Deinze 2 - 0) en zes nederlagen. Daarna geraakte men wat uit het onderste gedeelte van de rangschikking weg, maar bleef men op een degradatie plaats ‘hangen’, nà een 1 op 15.  Er volgden twee overwinningen (Thes Sport 1 - 0 en K.S.K. Heist 0 - 2), en zodoende dertiende op het ogenblik dat de competitie werd stopgezet wegens het Covid-19. Plaats dertien betekende nog altijd een “barrage” plaats, maar die werden dus ook niet meer gespeeld.

 

Zo gingen de maanden maart en april 2020 voorbij en begonnen de wedstrijden voor de groene tafel m.b.t. het spel der licenties. En die had K. Lierse Kempenzonen aangevraagd voor “1B” misschien wel “pro forma”, om te kijken wat er nu zou kunnen gebeuren. Uiteindelijk werden ze door de “Licentie commissie van de K.B.V.B.” toch naar het B.A.S. doorverwezen, dat op 2 mei 2020 besliste om de licentie voor “1B” aan de vzw Lierse Kempenzonen toe te kennen ! We moeten niet in details treden over wat er vanaf 15 mei 2020 in ons vaderlands voetbal zou afspelen het is zonder twijfel één der zwartste bladzijden in de 125-jarige geschiedenis van het Belgische Voetbal. Op 31 juli 2020 viel er dan een appel uit de kast, of van de boom. Doordat de hoogste afdeling werd uitgebreid van 16 naar achttien clubs, kwamen er nog twee plaatsen vrij in de “Proximus League”. Na R.W.D.M. en R.F.C. Seraing, al eerder, werd K. Lierse Kempenzonen eveneens overgeheveld naar 1B” ongetwijfeld een zeer prettige ervaring voor al wie “de Lierse” in zijn hart droeg en draagt !

Info door Marcel Dingemans

GOUDEN RELATIES

Dakota Vastgoed Domestic Services Legea Group Ceyssens EDA Declercq Messer