MA 26.10

20U00

Competitie

KVC Westerlo - KMSK Deinze

HOT Abonnementen

Koop nu uw abonnement!

Logo KVC Westerlo

KVC Westerlo

Stamnummer
2024
Clubkleuren
Geel - blauw
Website
https://kvcwesterlo.be
Trainer
Bob Peeters
Stadion
't Kuipke
Adres
Merodedreef 189, 2260 Westerlo
Telefoon
014/54.52.88

Voetbal in Westerlo

 

In 1917 stichtten enkele studenten de eerste voetbalclub in “Westel”. Ze werden wel met een scheef oog bekeken op het dorpspleintje waar ze voetbalden en werden er verjaagd. Zo kwamen ze op “de Bist” terecht, een wijk waarin het huidige stadion nog altijd ligt. Uiteraard werd ook een naam gekozen Sportkring De Bist Westerloo, waarschijnlijk toen nog met een dubbele “oo” geschreven. Over de prestaties van de jonge club vonden we niets terug, zodat we veronderstellen dat men nooit tot  “de Bond” toe trad. In 1922 stopte men de activiteiten, maar niet lang daarna zag Westerloo Football Club het levenslicht, wellicht op 18 juni 1924. Men sloot  echter eerst aan bij de K.B.V.B. op 27 december 1924, als beginnende club. In competitie verband trad men voor het eerst aan in het seizoen 1926-1927, in afdeling III/A Antwerpen. Op 26 december 1926 kreeg Westerloo F.C. het stamboeknummer 379 toegewezen en d.d. 9 januari 1927 werd het op de Algemene Vergadering van “de Bond” als “werkende club”  aanvaard. Nog twee seizoenen, 1927-1928 en 1928-1929, trad men aan in diezelfde afdeling. De club  begon niet meer aan het seizoen 1929-1930 en werd op 10 maart 1930 geschrapt.

 

Een + Een = Een

 

Dat mag uiteindelijk gesteld worden, maar daar gingen wel enkele jaren aan vooraf. In de eerste plaats werd  in 1931 Bist Sport terug opgericht. Er werd een naamswijziging doorgevoerd toen men op 1 oktober 1933 bij de K.B.V.B. aansloot als Sportkring Westerloo, waarbij men het stamboeknummer 2027 mee kreeg. In de maand die deze aansluiting vooraf ging waren er  grote meningsverschillen in deze club, waarbij een deel van het bestuur en de ploeg zich afscheurde om een nieuw club te stichten. Westerloo Sport zou zich bij de K.B.V.B. hebben aangesloten d.d. 5 september 1933 en kreeg het stamboeknummer 2024 mee. Men ging spelen ten Oosten van de Bist, aan de Zoerle dreef. Beide clubs  werden uiteraard in dezelfde reeks ingedeeld, waarbij het tot hevig betwiste maar sportieve derby’s ging.  Beide clubs begonnen er eerst competitief aan in het seizoen 1935-1936 en zouden samen uitkomen in 3de provinciaal D/B/B/C Antwerpen en er zeer degelijk resultaten behalen. In het seizoen 1938-1939 werd Westerloo Sport kampioen en promoveerde S.K. Westerloo, als derde, mee naar 2de Gewestlijke.’B’. Maar in het seizoen 1939-1940 werden er geen officiële competities gespeeld.

We vinden de beide clubs dan ook terug in het seizoen 1941-1942 in 2de Gewestelijke ‘C’.  Ze maakten allebei dat seizoen rond maar gingen daarna op in een fusie, die door de K.B.V.B. als dusdanig niet werd erkend. Westerloo Sport nam op 5 augustus 1942 ontslag en S.K. Westerloo d.d. 23 september 1942. De samenwerking ontstond doordat de  beide Voorzitters,  Deken Fierens en  René Bens  de handen in elkaar sloegen …  één + één is dus één !

 

Voetbalclub WESTERLO

 

De datum van 5 augustus 1942 kan als stichtingsdatum fungeren voor het nieuwe V.C. Westerlo. Het stamboeknummer 2024 van “Sport” bleef behouden, het nummer 2027 verdween. René Bens werd de eerste voorzitter van de club, die in het sinds 1933 bestaande stadion aan de Merodedreef ging acteren. Men ging direct van start in 2de Gewestelijke ‘B’ van de provincie Antwerpen, in het seizoen 1942-1943. Dat was toen, wellicht, de hoogste provinciale reeks. Er werd onmiddellijk een tweede plaats verzilverd, op verre afstand van  Vosselaar V.V.. De twee volgende seizoenen ging het bergaf  en in het seizoen 1945-1946, bij de herneming van de competitie, volgde een degradatie naar  3de provinciaal ‘E’ Antwerpen. Dat werd een aller-retour, want met een tweede plaats  werd al in 1946-1947 een promotie geforceerd. Na drie seizoenen 2de Gewestelijke Antwerpen C/C/A , volgde er een titel in  1950-1951 in 3de provinciale  ‘A’ Antwerpen en was men vertrokken voor een lange weg “berg op”. In 1951-1952 gold dat nog 2de Gewestelijke ‘C’ Antwerpen,  maar vanaf 1952-1953 en de hervorming van de competities werd dat 2de provinciaal. Daar verbleef men negen seizoenen in, afwisselend in de reeksen  B/A/C/C/B/C/B/A/A. Stellen dat er steeds een hoofdrol werd gespeeld zou de waarheid geweld aan doen, maar dan in het seizoen 1960-1961, kampioen in 2de provinciaal ‘A’, voor H.I.H. Meerhout, reeks waarin o.a. ook K.F.C. Dessel Sport in terug te vinden was en S.K. Kasterlee. In alle geval promotie dus naar 1ste provinciaal Antwerpen.

 

Naar het nationale voetbal

 

V.C. Westerlo kwam zeven seizoenen uit in 1ste provinciaal Antwerpen. Het klom geleidelijk op in de algemene rangschikking, om vanaf de “mid-sixties” zich toch meer op de voorgrond te uitten. Uiteindelijk volgde op het einde van het seizoen 1967-1968 de bekroning, de titel !Met grote voorsprong op het nummer twee F.C. Heist (o/d/ Berg). Ook in die reeks o.a. K.F.C. Germinal Ekeren en R. Capellen F.C.. Hoe dan ook, V.C. Westerlo kon uitkomen op het nationale niveau. Het werd voor het seizoen 1968-1969 ingedeeld in bevordering ‘B’, in een reeks met veel clubs die intussen verdwenen zijn of in de ene of andere fusie zijn opgegaan en die allemaal grotendeels uit de provincies Antwerpen en Limburg kwamen en ook Brabant. Gouwgenoot K.F.C. Verbroedering Geel werd een halte toegeroepen en V.C. Westerlo vierde een nieuwe titel en mocht promoveren naar de derde nationale afdeling. Het seizoen 1969-1970 werd in de derde afdeling ‘B’ aangevat. Voor het eerst werd V.C. Westerlo geconfronteerd met clubs uit het Franstalige landsgedeelte. Weliswaar slechts drie, waarvan er twee voor de “Kempenhanen” eindigden. R.F.C. Sérésien werd tweede en Kgl. A.S. Eupen werd kampioen.

 

Overgeheveld naar de 3de afdeling ‘A’ voor het seizoen 1970-1971, diende V.C. Westerlo niet alleen naar Seraing te reizen maar ook naar Union Namur en zelfs Léopold Club Bastogne. Het waren nochtans twee Limburgse clubs die de toon aangaven. S.K. Tongeren (fusie tussen Patria en Cercle) werd kampioen voor Patro Eisden maar V.C. Westerlo eindigde slechts voorlaatste en diende te degraderen. De club uit de Antwerpse Kempen zou de jaren “70” volmaken in de nationale bevordering, dit gedurende 10 seizoenen C/C/D/B/C/C/B/C/C/B. In het seizoen 1981-1982 moest “Westel” dus terig in 1ste provinciaal uitkomen en er volgde een nieuwe degradatie. In het seizoen 1982-1983 trad V.C. Westerlo aan in 2de provinciaal ‘C’.  Onder impuls van ene Fernand Vermeer, die toen een groot meubelbedrijf had op de baan naar Tongerlo onder de naam Vermeer-Thijs en zonen, ging het terug “berg op” !

Al per direct werd een titel gewonnen in dat seizoen en zat men opnieuw in eerste provinciaal.  Men zag het groot in Westerlo en men bouwde de club verder uit. Bekende spelers werden aangeworven, zoals Jos Heyligen, Julien Cools, Heinz Schönberger en Stany Gzil. Er volgt een onmiddellijke titel in 1983-1984 in eerste provinciaal, wat werd overgedaan in 1984-1985 in de nationale bevordering ‘C’. Meteen dus opnieuw nationaal voetbal. Daarna bleven ze gedurende zeven seizoenen gewoon “hangen”, dit in de derde nationale afdeling ‘B’. Want daarin bleef men gespijkerd. Uiteraard met tal van verschillende tegenstrevers, te veel om op te noemen. De eindresultaten waren ook niet ‘navenant’. Vanaf het seizoen 1985-1886 vergaarde V.W. Westerlo de volgende resultaten met  tussen haakjes de kampioen. 1985-1986 9de (F.C. Assent) ; 1986-87 3de (Lommel S.K.) ; 1987-1988 6de (K.F.C. Germinal Ekeren) ; 1988-1989 4de (K.F.C. Zwarte Leeuw Rijkevorser) ; 1990-1991 12de (R.F.C. Seraing ) en 1991-1992 4de (K. Beerschot V.A.C.). Uiteindelijk volgde  in 1992-1993 de bekroning. Dat liep ook niet van een leien dakje, want R. Cappellen F.C. bood zéér lang weerstand. In alle geval debuteerde V.C. Westerlo in het seizoen 1993-1994 in de tweede nationale afdeling.

 

Naar de eerste nationale afdeling !

 

K.V.C. Westerlo, Koninklijke titel verkregen d.d.1 juli 1995, zou vier seizoenen in de tweede nationale afdeling doorbrengen. In het eerste seizoen, 1993-1994, zou het geen rol van betekenis spelen en eindigde het op een elfde stek maar een jaar later (1994-1995) volgde er een zesde plaats. De afstand met het nummer vijf, K.R.C. Herelbeke, was echter te groot om aanspraak te kunnen maken op een plaats in de “play offs” die door de “Ratjes” werd verzilverd ! In 1995-1996 volgde er een twaalfde plaats. Niets liet vermoeden dat het seizoen 1996-1997 een promotie zou opleveren. Intussen hadden al enkele bekende namen aan het sportieve roer gestaan. We vernoemen Barry Hulshoff, Erwin Vandenbergh, Franky Dekenne. Die werd opgevolgd voor het seizoen 1996-1997 door Jos Heyligen.

 

Uiteindelijk streden drie clubs voor de titel K.S.K. Beveren, K.V.C. Westerlo en K.M.S.K. Deinze, dat als leider aan de twee laatste wedstrijden begon. Het sneuvelde echter op 4 mei 1997 bij R. Cappellen F.C. (4 - 1) , ingevolge een “off day” van de referee. In het Waasland streden K.S.K. Beveren en K.V.C. Westerlo een belangrijk duel uit dat door 2 - 0 winst van de thuisploeg hen aan de leiding bracht. Doordat de drie clubs hun laatste partij winnend afsloten promoveerde K.S.K. Beveren naar de eerste nationale afdeling en werden K.V.C. Westerlo en K.M.S.K. Deinze naar de eindronde verwezen. K.S.V. Waregem (4de) en F.C. Denderleeuw (dat de eerste periode won) waren de tegenstrevers. K.M.S.K. Deinze had dat zware seizoen niet verwerkt en sprokkelde slechts één puntje (1 - 1), aan het Kanaal van Schipdonk tegen K.V.C. Westerlo, met een “last minute goal” die héél belangrijk zou blijken te worden. Het was ook de enigste “draw” van heel deze mini-competitie. Op de laatste speeldag stonden K.S.V. Waregem en K.V.C. Westerlo aan de Gaverbeek tegenover elkaar om uit te maken wie zou promoveren. Op donderdag 5 juni 1997, voor 9.000 toeschouwers, na een spannende wedstrijd, won K.V.C. Westerlo met 2 - 3 en promoveerde naar de eerste nationale afdeling. Voor K.S.V. Waregem was dit het begin van het einde, waar we verder niet meer moeten op terugkomen.

 

15 seizoenen eerste afdeling

 

Van 1979-1978 t/m 2011/2012 zou K.V.C. Westerlo zich weten te handhaven, onder het vakkundig beleid van Herman Wijnants die manager van de club was van 1980 tot 2020 of dus 40 jaar. Daar komen we verderop op terug. Ineens meegeven toch dat in de eerste helft van de jaren ‘90, meer dan waarschijnlijk in het seizoen 1993-1994, het nieuwe stadion in gebruik werd genomen ... ‘ ‘t Kuipje” dat net naast het verouderde stadion aan de Merodedreef gelegen is.  Een topploeg is K.V.C. Westerlo in al die jaren echt nooit geweest. Meestal nochtans eindigde men in de tweede helft van de rangschikking, maar was men nooit bij de degradatie strijd betrokken. Wel een zeer te duchten ploeg, zeker in het eigen stadion. In het seizoen 1998-1999 werd R.S.C. Anderlecht met 6 - 0 verslagen en het degraderende K.V. Oostende met 7 - 0.

Een seizoen later, 1999-2000 kreeg R.S.C. Anderlecht een 5 - 0 om de oren, K.V. Mechelen zelfs 8 - 0. Het was ook het seizoen van die onvoorstelbare  6 - 6 op de openingsspeeldag tegen K.R.C. Genk. In dat seizoen verloor K.V.C. Westerlo trouwens maar één wedstrijd at home 0 - 2 tegen K. Lierse S.K.., maar verder drie draws en dertien overwinningen. Mooi moment in het seizoen 2000-2001, als K.V.C. Westerlo de Beker van België verovert. Vanaf de 1/16de finales werden achtereenvolgens F.C. Denderleeuw (1 - 0) ; K.S.K. Beveren (3 - 1) ; K.V.V. Sint-Truidense (1 - 0) en K.F.C. Germinal B.A. (2x 2 – 1 winst) uitgeschakeld. In de finale werd gewonnen van de tweede klasser K.F.C. Lommelse S.K. (1 - 0). Op competitie niveau duurde het tot in het seizoen 2003-2004 eer men terug wat kon meedoen. Men eindigde toen opnieuw op een zesde plaats. Zo ging dat de volgende seizoenen door, middenmotor met in 2008-2009 opnieuw een zesde plaats. We treden hierbij niet in details wat de deelname aan de, in feite, absurde “play-offs” betreft voor een plaats in het Europees voetbal. Dat systeem werd ingevoerd bij ingaan van het seizoen 2010-2011, uiteraard met eveneens het begin van de “play offs” voor de toekenning van de titel.

 

Die play-offs gingen naderhand toch wel een belangrijke rol spelen in de verdere geschiedenis van “Westel”. In 2010-2011 wonnen ze die zelfs in een finale tegen Cercle Brugge K.SV  (3 - 0 home en 2 - 2 away). Een absolute “final” hoefde toen niet, nadat Club Brugge K.V. en K.V.C. Westerlo een voorstel hadden ingediend om die finale niet meer te betwisten, doordat ze beiden al Europees gekwalificeerd waren. Club als vierde van de competitie en Westerlo als bekerfinalist. De K.B.V.B. stemde daar mee in. Dat zou nu wellicht niet meer gaan ook zo’n tien jaar geleden maakte de Pro-League het ook wel moeilijk. Een verliezend finalist van de Beker van België kan trouwens, op die basis, nu ook niet meer gekwalificeerd worden voor een Europese beker campagne. K.V.C. Westerlo, inderdaad verliezend finalist. Het schakelde achtereenvolgens K.S.V. Roeselare (2 - 0) ; R.S.C. Anderlecht (1 - 0) ; K. Lierse S.K. (1 - 1 home maar 2 - 3 away)  en Cercle Brugge K.SV (0 - 0 home en 3 - 3 away) uit. In de finale bleek R. Standard C.L. te sterk (2 - 0). De Rouches waren trouwens tweede geëindigd van de competitie nà de “Play Off I”, op 0,50 puntje van K.R.C. Genk.

 

Het seizoen 2011-2012 kende voor K.V.C. Westerlo een dramatische verloop.  In de reguliere competitie eindigde men op een vijftiende plaats, op verre afstand van het nummer 14  O.H. Leuven. Maar de toestand kon nog recht getrokken worden. Dat gebeurde in een “Play Off III” met de laatste van de competitie, K. Sint-Truidense V.V.. K.V.C. Westerlo won drie van de vier wedstrijden, de vijfde wedstrijd hoefde daarbij niet meer. Maar dat was nog maar een deel van het werk. Er diende nog een eindronde gespeeld te worden met drie clubs uit de tweede nationale afdeling. Dat waren K.V.R.S. Waasland-Beveren (2de), Kgl A.S. Eupen (3de) en K.V. Oostende (4de). Kampioen en promovenus was R. Sporting du Pays de Charleroi.                          Het verging de Kempenaars niet goed. Het haakte al direct af na twee opeenvolgende nederlagen en uiteindelijk werd K.V.R.S. Waasland-Beveren de primus met vijf zeges en één draw. Het promoveerde daardoor naar de eerste nationale afdeling, waar het na veel zwoegen, zweten en gerechtelijke procedures nog altijd vertoeft.

 

Geen standvastigheid

 

Dat is de conclusie die getrokken kan worden uit de zes laatste seizoenen. Na de degradatie deed K.V.C. Wetserlo terug mee vooraan in de tweede nationale afdeling. Het seizoen 2012-2013 werd afgesloten op een derde plaats, op ruime afstand van kampioen K.V. Oostende dat sindsdien in de hoogste afdeling is gebleven, en achter ook  R. Mouscron-Péruwelz. Eindronde dus, met de Henegouwse club, K. White Star Woluwe (winnaar 1ste periode) en Cercle Brugge K.SV., dat in “Play Off III” K. Beerschot A.C. naar de “verdoemenis” had gestuurd ! De Brusselse club kwam niet in het stuk voor, maar de drie anderen streden hard om de promotie af te dwingen. K.V.C. Westerlo had zijn kansen in de drie eerste wedstrijden verspeeld, kwam nog terug maar de eindsprint was onvoldoende. Uiteindelijk promoveerde Cercle Brugge K.SV dank zij een beter doelsaldo. Een jaar later, 2013-2014, werd K.V.C. Westerlo overtuigend kampioen. In een competitie met achttien clubs verloor het geen enkele wedstrijd in het ‘t Kuipje, slechts drie gelijke spelen, en leed het in totaal maar vier nederlagen.

Evenveel dan Kgl. A.S. Eupen dat op de tweede plaats eindigde. In het seizoen 2014-2015 eindigde men op een elfde plaats en eindigde men als laatste in “Play Off II/B”. Nieuwigheid in het seizoen 2015-2016, in het vooruitzicht  van de competitie hervorming. “Play Off III” werd afgeschaft, de laatste uit de rangschikking zou degraderen naar het nieuw opgerichte “1B”. “Play Off I en II” werden nog wel betwist, maar de vijftiende uit de algemene rangschikking zou vanaf midden maart 2016 niet meer in actie hoeven te komen maar zou dus het volgende seizoen opnieuw in de hoogste afdeling kunnen starten. Op de allerlaatste speeldag van dat seizoen 2015-2016 won K.V.C. Westerlo in ‘t Kuipje van K.V.S.R.S. Waasland-Beveren (1 - 0) ; K. Sint-Truidense V.V. prokkelde op Staaien een puntje tegen K.S.C. Lokeren O.Vl. (1 - 1) terwijl O.H. Leuven in “Den Dreef” jammerlijk verloor van Club Brugge K.V. (0 - 1), waardoor het diende te degraderen naar  het vagevuur of “1B”. Op het einde van het seizoen 2016-2017 onderging K.V.C. Westerlo hetzelfde lot in de Jupiler Pro League. Opnieuw moest men strijden tot op de laatste speeldag. Er was nu slechts één concurrent meer R. Excel Mouscron, dat op de laatste plaats stond, net achter de Kempenhanen. Om het behoud te verzekeren moest K.V.C. Westerlo aan de “de Merodedreef” winnen van K.R.C. Genk, dat nog een waterkansje had voor deelname aan “Play Off I”. Dat lukte niet, ondanks de 0 - 4 zege. Het werd in Westerlo bang afwachten hoe R. Excel Mouscron het er zou van afbrengen in het Guldensporenstadion bij K.V. Kortrijk. Het won 0 - 2 en K.V.C. Westerlo degradeerde naar de “1B Proximus League.

 

In haar geschiedenis kwam K.V.C. Westerlo in totaal 18 seizoenen uit in de hoogste afdeling. Het staat daarmede op een 26ste plaats in de “Eeuwige rangschikking 1895-2019”. Er werden 584 wedstrijden gespeeld waarvan er 193 werden gewonnen, 245 verloren en 146 draws dit voor een totaal van 532 punten (aan 2 punten per gewonnen wedstrijd). De doelpunten verhouding was 791 voor en 930 tegen.

 

Ambitie … 1ste afdeling  !

 

Zoals we die zo maar zullen blijven noemen. K.V.C. Westerlo begint aan zijn vierde opeenvolgende seizoen in de fameuze en “o zo” bekritiseerde reeks “1B”. Het seizoen 2017-2018 werd afgesloten op een zevende plaats (op acht) in de algemene rangschikking. Terwijl K.F.C. Olympia Beerschot Wilrijk en Cercle Brugge K.SV het uitvochten voor de titel en de promotie naar “1A”, door Cercle gewonnen, diende K.V.C. Westerlo de play off voor het behoud te betwisten met K.S.V. Roeselare, R Union Saint-Gilloise en A.F.C. Tubize. Dit met bij de start een halvering van de in de reguliere competitie bekomen punten. De ploeg uit de Antwerpse Kempen werd tweede, na K.S.V. Roeselare, terwijl A.F.C. Tubize laatste eindigde en moest degraderen naar de 1ste Klasse Amateurs. Dat ging niet door omdat K. Lierse S.K. geen licentie kreeg en uiteindelijk ook in faling ging.

 

Een seizoen later, 2018-2019, waren er mogelijk nog meer ambitieuze clubs. Y.R.K.V. Mechelen was er ook bijkomen als degradant uit “1A”.  De “Kakkers” namen het in de finale op tegen K.F.C.O. Beerschot-Wilrijk, wonnen en promoveerden. K.V.C. Westerlo eindigde op een vierde plaats in de algemene rangschikking. A.F.C. Tubize degradeerde nu wél naar de 1ste Klasse Amateurs. K.V.C. Westerlo kon deelnemen aan de “Play Offs II” met clubs uit “IA” voor een plaatsje in de Europa League. Zo komen we terecht bij het  (onafgewerkte) seizoen 2019-2020, hoewel dat niet helemaal waar is ?

 

De reguliere  competitie in de “Proxymus League” werd wel degelijk helemaal afgewerkt, op twee wedstrijden nà. In de eerste plaats was er de te herspelen wedstrijd tussen R. Excelsior Virton en K. Beerschot V.A., die nooit meer ingehaald zou worden, en dan nog de return match voor de titel tussen O.H. Leuven en datzelfde Beerschot. Uiteindelijk trokken de paars-witte Antwerpenaars aan het langste uit door tweemaal winst (1 - 0 en 1 - 4)  en kroonden zich tot kampioen. Beide clubs promoveerden naar de eerste nationale afdeling na een hele soap waarop we niet meer hoeven terug te komen. Maar het was K.V.C. Westerlo dat na afloop van de reguliere competitie de eer mocht koesteren als primus te zijn geëindigd waar men echter niets mee koopt. K.V.C. Westerlo zal er met nieuwe moed en ambitie aan beginnen in het seizoen 2020-2021.

 

E p i l o o g

 

Viermaal nam K.V.C. Westerlo deel aan een Europese competitie, of tornooi. In 2000 gold dat de  Intertoto Cup, een tornooi waarbij de clubs de mogelijkheid werd geboden om zich toch nog voor een Europese competitie te classificeren, met name de UEFA cup. Al in de eerste ronde werden de Kempenaars uitgeschakeld door het Sloveense N.K. Primorje, een club die in 2011 ophield te bestaan. Er werd tweemaal verloren, away 5 - 0 en at home, 0 - 6. Door de Bekerwinst in 2001 mocht K.V.C. Westerlo aantreden in de UEFA Beker. Sinds 1999 werd  de Beker der Bekerwinnaars immers opgenomen in de UEFA Beker. In de eerste ronde diende K.V.C. Westerlo aan te treden tegen het toch wel gekende Hertha Berlijn B.S.C.. Er werd tweemaal verloren ; 0 - 2 in ‘t Kuipje en 1 - 0 in het Olympisch stadion van Berlijn. In 2004 was er opnieuw een optreden in de Inter Toto Cup, die tot in 2008 werd georganiseerd en werd opgevolgd door de UEFA Europa League. In alle geval, en dat terzijde gelaten, mochten de “Kempenhanen” terug aantreden in 2004 in de Intertoto Cup, dit door een gunstige klassering in de nationale competitie. Blijkbaar vrijgesteld van de kwalificaties trad het ineens aan in 1ste ronde. Het diende daarin uit te komen tegen het Tsjechische F.C.  Fastav Zlin dat in 2014 de benaming veranderde naar F.C. Fastav. In alle geval werd K.V.C. Westerlo uitgeschakeld, want 0 - 0 at home en 3 - 0 away.

 

De laatste keer dat de club uit de Antwerpse Kempen Europess aantrad was in het seizoen 2011-2012. Dat had het toen te danken aan de finale plaats in de Beker van België.  Het was in de Europa League, die eerder de U.E.F.A. beker had vervangen. Er waren een massa deelnemers en K.V.C. Westerlo mocht de eerste voorronde overslaan, zoals eerder was overeengekomen. In die tweede ronde diende men naar Finland te reizen om er T.P.S. Turku partij te geven, dat in het noord-westen is gelegen in het land van de duizend meren. En er werd met 0 - 1 gewonnen. In de terugwedstrijd in ‘t Kuipje bleef het 0 - 0 en “Westel” een ronde verder. In die derde ronde diende men B.S.C. Young Boys Bern partij te geven. Na de 3 - 1 in de Zwitserse hoofdstad werd met  2 - 0 verloren in Westerlo, wat meteen het einde betekende van de Europese campagnes van K.V.C. Westerlo.

 

Als slotakkoord toch meegeven dat Manager Herman Wijnants gedurende 40 jaar zijn club met bekwame hand had geleid. Hij kwam ook het heengaan van de firma Vermeer-Thijs te boven maar zocht in de tegenwoordige moeilijke tijden naar een nieuwe financiële inbreng om zijn club in leven te houden. Dat gelukte uiteindelijk midden 2019 als een overeenkomst werd bereikt met de Turkse zakenman Oktay Ercan, die ook eigenaar is van nog andere voetbalclubs. Hij is general manager van SUR International, een textielbedrijf dat militaire uitrustingen produceert en 10.000 personen te werk stelt. De hoofdzetel van het bedrijf is gevestigd in Soedan. Hij is ook ondervoorzitter van de Turkse tweedeklasser Boluspor en hij investeerde ook al in het Bosnische N.K. Celik en het Macedonische K.F. Shkupi. De zoveelste club die in handen is van een buitenlandse investeerder en die hoge ambities koester !

 

                                                                                                                                                                                                                                                 Marcel Dingemans

GOUDEN RELATIES

Dakota Vastgoed Domestic Services Legea Group Ceyssens EDA Declercq Messer