De officiële clubsite

FLASH-ON: Jacky Snauwaert

HOE EEN 80 JARIG HART BLIJFT KLOPPEN VOOR ORANJE-ZWART

Vorige week vrijdag leek een aangenaam herfstzonnetje een ideale gelegenheid om in de voormiddag een leuke blue-biketocht te maken. Mijn fiets bracht me naar de Sint-Hubertstraat te Petegem-Deinze in plaats van het vertrouwde Burgemeester Vande Wielestadion. In een gezellige leefruimte ontpopte Jacky Snauwaert, de 'éminence grise' van de supportersclub ‘De Blussers’ zich tot een aangename gesprekspartner en een perfecte gastheer.

Jacky, sinds wanneer ben je bij SK. Deinze?

Wel, ik ben bij SK. Deinze gekomen ten tijde van Astenedreef, heel vroeg in de jaren 70 van de vorige eeuw. Ik werd immers door Achiel De Clercq aangezocht om afgevaardigde te willen worden bij de jeugd en heb er in het begin gewerkt onder jeugdtrainer Michel De Dapper.

Jacky is je roepnaam waaronder je het best gekend bent?

Ja dat is wel zo. Officieel heet ik Jacques, maar Jacky ligt wel beter in de mond; heel wat mensen weten zelfs niet dat ik feitelijk Jacques heet.

Heb je zelf ooit gevoetbald?

Nee, als kind ben ik opgegroeid in Vinkt en daar was geen voetbalclub toen. En daarbij nog had ik niet veel tijd.

Wat bedoel je hier Jacky?

Mijn vader was bakker in Vinkt en ik moest op mijn 14de thuis blijven om te helpen in de bakkerij. Ik heb ook nog een jaar de stiel geleerd bij Raymond Cornelis in Astene. Na mijn legerdienst heb ik nog thuis gewerkt om dan in 1963 zelf als bakker te beginnen in de Stationsstraat te Deinze. Na een 5-tal jaar ben ik verhuisd naar de Gentstraat, nauwelijks 100 m. verder.

Achiel De Clercq heeft je toen bij SK. Deinze gebracht?

Ja Jan, Achiel was mijn buurman in de Gentstraat en bovendien familiaal verbonden via mijn echtgenote Jeanine. En zo is van het een het andere gekomen.

Wat is je het meest bijgebleven van wat je bij SK. Deinze hebt meegemaakt?

Ik herinner me nog zeer goed de 2 opeenvolgende kampioenstitels in 4de en 3de klasse en de roemrijke thuiskomsten van respectievelijk FC. Izegem met de titel in 4de en Olympic Charleroi, toen het seizoen nadien de promotie naar 2de werd behaald. 

Je hebt heel wat functies bij de jeugd gehad in die tijd?

Absoluut Jan, ik ben zowat bij alle jeugdreeksen afgevaardigde geweest - toen heette dat délégué - en heb er heel wat jeugdtrainers gekend.

Was het toen anders dan nu?

Zeker want de jeugdwerking was toen duidelijk anders gestructureerd dan nu. Toen maakten afgevaardigden dikwijls de overgang van de ene categorie samen met hun zoon of maakten die overgang in functie van een of andere jeugdtrainer. Nu is de jeugdwerking heel anders uitgewerkt.

Heb je concrete voorbeelden?

Waar de jeugdwerking vroeger eerder beperkt was lanceerden Hugo Van Aevermaet, Eddy Lannoo en Reginald De Rijcke de idee om in cellen en verantwoordelijkheden te beginnen werken, maar de geesten waren er in die jaren nog echt niet rijp voor. Maar SK. Deinze houdt er nu nog de organisatie van het huidig paastornooi aan over; de fundamenten ervan werden er toen gelegd met de organisatie van de Mini-Cup.

Hoe heb je de overgang van Astenedreef naar de Brielmeersen ervaren?

De sfeer in Astenedreef was heel anders en gezelliger door het feit dat het publiek dichter bij het veld en uiteraard bij de spelers lag. Maar anderzijds is het ook zo dat heel wat zaken ten goede zijn veranderd. Bij de verhuis naar de Brielmeersen werd ook een aanvang gemaakt met jeugdvoetbal op nationaal niveau en zetten André Claeys en Norbert Barthelon hun schouders onder de verdere organisatie en uitbreiding van de jeugd van SK. Deinze 

Waar denk je dan zo wel aan?

Heel specifiek denk ik aan de opleiding als steward onder leiding van veiligheidscoördinator Abel De Wulf. We kregen een zeer degelijke en goed onderbouwde opleiding en werden later dan ook regelmatig gevraagd om als steward te functioneren ter gelegenheid van diverse Europese wedstrijden en tornooien in verschillende stadions en zelfs ook in het Koning Boudewijnstadion op de Heizel

Zelfs nu nog ben je actief bij SK. Deinze?

Ja en ik neem nu onder meer ticketcontrole bij de hoofdingang voor mijn rekening of spring in waar het gevraagd wordt en nodig is.

Je bent ook lid van supportersclub 'De Blussers' geworden?

Ja en zelfs stichtend lid. Ik ben er van in het begin bij geweest toen zo'n 35 jaar geleden op een 21 juli na het 'Te Deum' enkele brandweerofficieren bij een drankje de plannen hebben gesmeed om een supportersclib van SK. Deinze op te richten die de toepasselijke naam 'De Blussers' zou mee krijgen. 

Wat zijn zo wat de bijzonderste activiteiten van 'De Blussers'?

Wel uiteraard wonen we altijd de wedstrijden van het 1ste elftal bij en dit ook op verplaatsing. Het is zo dat de supportersclub altijd een autobus inlegt.

Zijn jullie enkel actief voor het fanionelftal?

Nee, we zijn ook heel betrokken bij de jeugdwerking. Zo schenken we bij gelegenheid wedstrijdballen voor de jeugdmatchen en wordt er ook gesponsord voor diverse jeugdploegen. Het is ook zo dat we lidkaarten verkopen en er wordt ook overgegaan tot het organiseren van ledensoupers e.d. En bovendien worden er ook soms mini-afzonderingen en etentjes ingericht voor jeugdploegen.

Je hebt onlangs 80 kaarsjes uitgeblazen! Kan SK. Deinze nog lang op je rekenen?

Zonder enige twijfel Jan; ik tracht mijn job voor oranje-zwart te doen zolang mijn gezondheid en alertheid het toelaten.

Welke raad zou je SK. Deinze alsnog willen meegeven?

Wel in vroegere tijden hadden wij op zeer regelmatige basis vergaderingen samen met de voorzitter en de beheerraad. Ik denk, en ervaar dat voor mezelf ook, dat regelmatige rechtstreekse contacten met de beheerraad nu meer dan ooit toch onontbeerlijk blijken. Het contact tussen de top en de basis mag niet verloren gaan.

Durf je een pronostiek doen voor de wedstrijd van deze avond tegen Patro Eisden Maasmechelen?

De match vandaag tegen een staatploeg mag niet onderschat worden en zal niet van de gemakkelijkste zijn , maar toch hou ik het bij een 2 – 1 thuiszege.

 

Het sympathieke gesprek met een joviale en nog van energie bruisende gastheer kende ook nu een einde. 
Jacky liet me uit en ik kon, nog steeds onder een deugddoend herfstzonnetje naar huis blue-biken.

 

Jan De Waele

 

website door GRAMMA