De officiële clubsite

Union Royale Sportive Lixhe Visé

Stamnummer: 
1 352
Voorzitter: 
Guy Thiry
Manager: 
José Riga
Trainer: 
Bernard Smeets
Kleuren: 
wit (blauw-oranje)
Stadion: 
Stade de la Cité de l'Oie
Adres: 
Rue de Mons 15, 4600 Visé
Telefoon: 
0474/98.40.85 - 04/379.90.40

Voetbal in de Ganzen stad

Het “nieuwe” Visé blijft hoe dan ook verbonden met “de gans”. Die is terug te vinden in het
wapenschild van de stad Visé en ook in dat van de club Union Royale Sportive Lixhe Visé.
Maar waar ligt de link tussen de gans en de stad nu eigenlijk ? Zoals dat bij de meeste legendes
feitelijk het geval is. Toch eerst meegeven dat in de christelijke iconografie de gans het attribuut is
van Martinus van Tours (beter gekend als Sint Maarten) en van de heilige Pharaïldis (Veerle) van
Gent. Verder ingaan op die twee personen zou ons te ver leiden, maar het fameuze Sint-Veerle
pleintje aan het Gravensteen is naar haar genoemd. Bij de Romeinen was de gans heilig.
Volgens een mythe was er een aanval van de Galliërs op Rome. Iedereen was naar het Capitool
gevlucht. Maar terwijl alleman sliep, ook de honden en de bewakers, beklommen de Galliërs
stilletjes het Capitool. De ganzen sliepen echter niet. Ze hoorden met hun scherpe zintuigen de
indringers en wekten iedereen met hun “gakken”, waardoor de Galliërs werden teruggedrongen
tot in de bergen.

Ook de stad Visé dankt zijn “nickname” aan een legende. Als in het jaar 1376 de troepen van de
Prins Bisschop van Luik (Jan van Arkel of Jan V) plunderend door de streek trokken lijkt Visé het
slachtoffer te worden. De inwoners verzetten zich heftig en een ganzenhoedster slaagt er zelfs in
om het vaandel van de belagers buit te maken. Het is het begin van de overwinning van Visé en
sindsdien is “de gans” het symbool van de stad. Ganzenbeelden en -borden sieren er nu tuinen
en gevels en levende ganzen hebben hun eigen “ganzenvrijstaat” op het Ile de Robinson, een
eilandje in de Maas dat ook een jachthaven voor plezierboten is. Ofschoon de inwoners van Visé
graag gans eten, denkt niemand er aan om die watervogels van het eilandje op te peuzelen !

Stade de la Cité de l’Oie

Het stadion bevindt zich in de rue de Mons te Visé, net ten Oosten van het stadscentrum. Het
was destijds de thuishaven van R.C.S. Visétois, waarna F.C. United Richelle er haar intrek nam
en er nog steeds actief is. Samen met U.R.S.L. Visé en dit allicht om beurt. We konden niet
achterhalen of de eerst genoemde club daar altijd actief is geweest ; waarschijnlijk wel. In het
vooruitzicht naar een eventuele promotie naar de eerste nationale afdeling werd het stadion op
het einde van de XXste eeuw volledig aangepast, met een laterale zittribune en aan de overkant
laterale overdekte staanplaatsen. Achter het doel langs de straatkant zijn er aangepaste
gebouwen opgetrokken voor de ontvangst, wellicht ook catering en “la buvette”. Het stadion is
intussen ook uitgerust met een lichtinstallatie, hoewel men meestal op zondag namiddag speelt.

Union Royale Sportive Lixhe Visé

Onder die benaming ging de club van start op 1 juli 2016 in de eerste provinciale afdeling van
Luik. Men eindigt op een verdienstelijke derde plaats, op drie punten van kampioen R.R.C.
Stockay-Warfusée, dat op de slotspeeldag nog wordt geklopt (1 - 2). In alle geval kan er
deelgenomen worden aan de play-off voor promotie naar het nationaal voetbal. Daarin worden in
het “Stade de la Cité de l’Oie” R.E.S. Wanze Bas-Oha (2 - 1) en Stade Disonais (3 - 0) geklopt.
Wat dus klimmen betekende, want we veronderstellen dat de clubs uit Luik geen interprovinciale
eindronde dienden te spelen. We hebben er in alle geval niets van teruggevonden.

Het seizoen 2017-2018 wordt aangevat in de 3de Klasse Amateurs ‘B’ A.C.F.F.. U.R.S.L. Visé
eindigt daarin op de tweede plaats, op drie punten van kampioen R. Tilleur F.C.. Men dient
opnieuw aan te treden in de “play offs” voor de promotie. Er wordt tweemaal gewonnen. Op
bezoek bij R.R.C. Stockay-Warfusée (2 - 3) en home tegen R.E.S. Couvin-Mariembourg (2 - 0).
Meteen is de promotie naar de 2de Klasse Amateurs A.C.F.F. een feit.

Een jaar later, seizoen 2018-2019, derde promotie op rij via de “play-offs”. In de 2de Klasse
Amateurs A.C.F.F. eindigt men op de tweede plaats, achter kampioen U.R. La Louvière-Centre
dat een schitterend seizoen neerzet, zestien punten voorsprong telt en alleen op de slotdag een
nederlaag incasseert. Maar U.R.S.L. Visé dus, dat weer aan de play-offs dient deel te nemen.
Eerst in die van het A.C.F.F.. Daarin moet men tweemaal op verplaatsing. Bij R. Tilleur F.C. wordt
gewonnen met 1 - 7 (!) ; bij les Francs Borains wordt het 1 - 2. Nu wordt in het gelid getreden
tegen de clubs uit Voetbal Vlaanderen. Tegen K.S.V. Oudenaarde wordt aan de boorden van de
Schelde met 3 - 2 verloren. Aan de oevers van de Maas echter, in het “Stade de la Cité de l’Oie’
worden de “brillendragers” met 6 - 1 huiswaarts gestuurd ! In de finale treft men een andere club
uit de provincie Oost-Vlaanderen … K.S.K. Ronse. Dat komt in “Wezet” (de Nederlandstalige
benaming waarvan we de oorsprong niet terugvonden) winnen met 0 - 1. In het Orphale Crucke
stadion echter winnen “de Ganzen” met 1 - 2 en dwingen daardoor de promotie af naar de 1ste
Klasse Amateurs. De ambitie is om in de linker kolom te eindigen !

Het stamboeknummer 1352

Want daar speelt de club Union Royale Sportive Lixhe Visé onder ! Het is dus geen fusie club,
maar een opslorping … zoals met S.V. Zulte-Waregem ; K.F.C. Germinal Beerschot Antwerpen,
K.F.C. Olympia Beerschot Wilrijk en K. Lierse Kempenzonen (Oosterzonen Oosterwijk dus). De
club is ontstaan uit twee gelieerde teams, Blues Clairs en Blues Foncés en werd op 22 oktober
1927 gesticht onder de benaming “Union Sainte-Brigitte Football Club”. Bij de aansluiting bij de
K.B.V.B., op 21 november 1928, kreeg men het stamboeknummer 1352 mee. Eind 1928 werd het
F.C. Union Sainte-Brigitte-Lixhe. Dat was te lang en op 6 augustus 1929 werd de naam gewijzigd
in het kortere Union Sportive Lixhe. Na W.O. II nieuwe naamswijziging op 17 mei 1945. De naam
van het dorpje Lanaye werd er aan toegevoegd. Bij de ‘Koninklijke’ benoeming d.d. werd het dan
Union Royale Sportive Lixhe-Lanaye.

Lixhe, in het Nederlands Lieze, is een deelgemeente van Visé. Het ligt er net ten noorden van en
is gesitueerd tussen het Albertkanaal en de Maas. Hetzelfde geldt voor Lanaye, in het Nederlands
Ternaaien, en dus ook een deelgemeente van Visé. De club speelde zeer lang in de provinciale
afdelingen van de provincie Luik en vertoefde op het einde van de jaren zeventig zelfs in tweede
provinciaal. In de seizoenen 2010-2011-2012-2013-2014 vertoefde men in 4de provinciaal ‘B’ van
Luik. In dat laatste seizoen, 2013-2014, werd men wel kampioen. Ondertussen had de Voorzitter
van R.C.S. Visétois aldaar de fakkel doorgegeven en bekommerde zich om de provinciale club.
Het seizoen 2014-2015 werd afgehaspeld in derde provinciaal ‘C’. En wat dacht U ??? Nieuwe
titel met een ‘straat’ voorsprong; Het seizoen 2015-2016 kon daardoor aangevat worden,en ook
afgesloten worden, in tweede provinciaal ‘B’. Dat gebeurde al in het “Stade du Cité de L’Oie, want
R.C.S. Visétois had opgehouden te bestaan … vandaar de verhuis. Op dus naar eerste
provinciaal Luik, na drie opeenvolgende promoties met een titel op rij. Moment dat de benaming
Union Royale Sportive Lixhe Visé werd aangenomen. Het vervolg werd reeds aangehaald. Drie
titels en drie promoties via de eindronde … of zes promoveringen op rij dus ! Geen enkele club in
de hele wereld heeft hen dat nagedaan !

Cercle Sportif Visé Sociéte Royale

De volledige naam, met het achterzetsel Société Royale, werd vanaf 1 juli 2004 aangenomen.
Daar gingen uiteraard nog vele jaren aan vooraf. Ofschoon die club feitelijk in geen enkel opzicht
een verband heeft met de huidige, op Voorzitter Guy Thiry na dan, kunnen we niet aan hun
geschiedenis voorbij. De club werd op 26 mei 1924 gesticht als Cercle Sportif Visétois.
Desalniettemin was er een voorganger. Inderdaad want d.d. 6 juni 1908 werd Football Club Le
Perron Visétois gesticht. Op 28 januari 1909 werd men als werkende club aanvaard op de
vergadering van “l’Union Belge des Sociétés de Sports Athlétiques”. Voor enkele jaren slechts
want al 30 september 1912 van de bondslijsten geschrapt. Op de Algemene Vergadering van de
K.B.V.B. van 27 december 1924 werd dan Cercle Sportif Visétois definitief aangenomen.

Op 26 december 1926 kreeg men het stamboeknummer 369 toegekend en op 6 juni 1933 werd
hen de “Koninklijke” titel verstrekt. De naam werd toen gewijzigd in Royal Cercle Sportif Visétois.
Eerst nà de tweede wereldoorlog drong de club door tot de nationale afdelingen van de K.B.V.B..
Gedurende twee seizoenen acteerde men in bevordering ‘C’ (1948-49-50). De reeksindelingen
vielen nog al mee, zeker in dat eerste seizoen. We besparen u de ontleding er van, want terug te
vinden op wikipedia … voor wie graag ‘surft’ en ook geïnteresseerd is. Nà dat tweede seizoen
ging het terug naar het provinciale voetbal. Daarna volgden nog twee opwachtingen in die
nationale bevordering. In 1964-1965-1966 respectievelijk in reeks ‘A’ en ‘B’. Vervolgens ging het
terug naar beneden. In de eerste helft van de jaren zeventig terug viermaal op rij nationale
bevordering, of 1971-72-73-74-75. Er volgde een nieuwe degradatie, en we gaan niet in details
treden, om terug te komen in het begin der jaren ‘80. Gedurende negen seizoenen vertoefde R.
C.S. Visétois in de nationale bevordering, in reeks ‘C’ en ‘D’, meer bepaald van 1980-1981 t/m
1988-1989. Daarna weer provinciaal voetbal met een “aller-retour” in 1992-1993.

Vanaf het seizoen 1994-1995 tot het einde, in 2015, kwam R.C.S. Visétois uit in de
afdelingen/reeksen van het nationale voetbal. In 2004 had er nochtans een naamswijziging
plaats. Vanaf 1 juli 2004 kwam men uit onder de benaming Cercle Sportif Visé (Sociéré Royale).
Op het einde van het seizoen 1995-1996 werd de poort naar de derde nationale afdeling
geforceerd. Kampioen in bevordering ‘C’, met één puntje voor op Herk Sport (uit Sint..
Lambrechts Kerk, deelgemeente van Hasselt). In die reeks trouwens 10 clubs uit de provincie
Limburg. Men had slechts twee seizoenen nodig om uit de derde klasse ‘C’ te geraken. K.F.C.
Herentals werd kampioen, R.C.S. Visétois Vice-kampioen op twee puntjes. Het neemt deel aan
de play-offs voor mogelijke promotie naar de tweede nationale afdeling. Die worden nog in één
wedstrijd afgehaspeld, op het terrein van de club die het eerst uit de urne kwam. De finale werd
op neutraal terrein gespeeld. De lottrekking verloopt gunstig voor “les Oies”, want tweemaal in de
“rue de Mons”. Door tweemaal winst, K.S.K. Tongeren (1 - 0) en R.A.E.C. Mons (2 - 1) mag men
de finale betwisten tegen K.S.V. Ingelmunster, de ploeg van trainer Jan Ceulemans die in reeks
‘A’ ook tweede was geworden. De partij werd betwist in het Oscar Van Kesbeeckstadion te
Mechelen (K.R.C. Mechelen). Met een doelpunt van Christophe Philippens één minuut voor de
verlengingen won R.C.S. Visétois de partij met 2 - 1 en promoveerde naar de tweede nationale
afdeling. K.S.V. Ingelmunster, met Luc Feys in de rangen, bleef in de derde afdeling.

Na twee moeilijke seizoenen degradeerde men in 2000 terug naar de derde nationale afdeling,
na een zeventiende plaats. Het verblijf in “3deB” zou maar één seizoen duren. Via een vierde
plaats kon men deelnemen aan de “play-offs”. De kwalificatie wedstrijden worden nu in heen- en
terugwedstrijden betwist. R. Wallonia Walhain Chaumont-Gistoux wordt met tweemaal winst
uitgeschakeld (2 - 4 en 1 - 0). In de halve finale dient men V.V. Zultse te bekampen, waarvan dit
het laatste seizoen als zelfstandige club is. Franky Dury is er trainer en beschikt over een sterk
elftal, dat de heenwedstrijd met 2 - 0 wint. In het “Stade de la Cité de l’Oie” komen de Oost-
Vlamingen al vroeg op voorsprong, maar in de tweede helft gaan ze kopje onder … 5 - 1 !

R.C.S. Visétois staat dus in de finale, die in één wedstrijd wordt betwist … in het Dudenpark,
op het veld van R. Union Saint-Gilloise. Voor de grensclub hangt er niets meer van af, want die
zijn zeker van de promotie naar de tweede nationale afdeling.

K.V. Kortrijk eindigde dan wel zesde in de derde klasse ‘A’, maar had de tweede periode titel in
de wacht gesleept en mocht dus deelnemen aan die “play-offs”. Maar er was meer, want er hing
de “Kerels” een administratieve degradatie boven het hoofd wegens faillissement ! Alleen winst
van die play-off zou betekenen dat ze niet naar bevordering zouden degraderen. Ze schakelden
eerst K. Lyra T.S.V. uit (1 - 3 away en 2 - 2 home) en daarna K.M.S.K. Deinze (3 - 0 home en 1 - 1
away). Door winst in het Joseph Mariën stadion (2 - 1) kon K.V. Kortrijk in de derde nationale
afdeling blijven. De Waaltjes promoveerden opnieuw naar de tweede nationale afdeling.

Ze zouden het er vier seizoenen in volhouden. Achtste in 2001-2002 ; zesde in 2002-2003 en
dertiende in 2003-2004. Het seizoen 2004-2005 eindigt op dramatisch wijze. Op de laatste
speeldag van de competitie maakt C.S. Visé S.R. (door de naamswijziging) nog kans om de
derde periode te winnen. Dan moet kampioen S.V. Zulte Waregem wel zijn laatste wedstrijd
verliezen en dient “Visé” thuis de maat te nemen van K.F.C. Dessel Sport. Maar dat duel staat
ook in het teken van het behoud en het vermijden van de “barrages”. Dessel Sport haalt het met 0
- 1 en blijft in de tweede nationale afdeling, C.S. Visé gaat de barrages in en komt in de tweede
ronde in actie. Tegenstrever is R. Sprimont-Comblain Sport. Na een 2 - 1 zege at home volgde er
een 2 - 2 in de terugwedstrijd in Sprimont. De finale werd betwist in het Stedelijk stadion van
Hasselt en de tegenstrever was O.H. Leuven. De spannende wedstrijd ging met een 2 - 2 score
de verlengingen in. Daarin scoorde de betreurde François Sterchele tweemaal en met een 4 – 2
zege promoveerde O.H. Leuven naar de tweede nationale afdeling. C.S. Visé S.R. degradeerde
naar de derde nationale afdeling waarin het vijf opeenvolgende seizoen uitkwam.

Dat gebeurde telkens in reeks ‘B’. Na een vijfde plaats in 2005-2006 en een achtste in 2006-2007
volgden er twee deelnames aan de “play-offs”. In 2007-2008 eindigde “Visé” op een vijfde plaats.
Het won ook de derde periode en mocht dus deelnemen aan de play-offs voor promotie naar de
tweede nationale afdeling. Het ging nu allemaal om heen- en terugwedstrijden. In de eerste ronde
werd K.R.C. Mechelen uitgeschakeld. Het werd tweemaal 0 – 0, maar in de terugwedstrijd in het
Oscar Van Kesbeeckstadion haalden de “Ganzen” het met de strafschoppen (5 - 6). Daarna werd
S.C. Eendracht Aalst uitgeschakeld, want tweemaal 2 - 1 winst. De finale dan, waarin de
tegenstrever Union Royale Namur was. De beide wedstrijden eindigden op 0 - 0. In het “Stade de
la Cité de l’Oie won U.R. Namur met de strafschoppen (5 - 6) en mocht dus in de tweede
nationale afdeling blijven. Nieuwe “play offs” in het seizoen 2008-2009.

Het team van de her-opgeviste José Riga eindigt op een tweede plaats, op ruime afstand van
kampioen K.V. Turnhout, dat ook de drie periodes wint. Desalniettemin mag men aan de rechter
oever van de Maas opnieuw deelnemen aan de “play offs”, die nog steeds volgens het nieuwe
concept worden betwist. Al in de eerste ronde gaat het echter fout. In het “Stade de la Neuville”
wordt dan wel met 1 - 3 gewonnen van R. Olympic Club de Charleroi-Marchienne, maar at home
zegevieren “de Doggen” met 2 - 4. Exit dus voor C.S. Visé S.R.. Dat wordt een jaar later
goedgemaakt met een overtuigende titel voor datzelfde “Olympic”. Er volgen daarna vier
seizoenen tweede nationale afdeling. Het eerste daarvan, 2010-2011, is het beste maar de vijfde
plaats geeft geen recht op de “eindronde”, want de voorlaatste uit de eerste nationale afdeling,
Kgl. A.S. Eupen, mag daarin meedingen voor het behoud.

Daarna gaat het bergaf met de club, die overgenomen is door Indonesische investeerders. Men
wil zo vlug mogelijk naar de eerste afdeling promoveren, maar dat loop verkeerd af. Veel trainers
passeren de revue aan de rue de Mons, maar geen enkele, (te veel om op te noemen) kan echt
aan de hoge verwachtingen voldoen. Na een negende plaats (2011-2012) en een vijftiende
(2012-2013) eindigt men in 2013-2014 allerlaatste. Er worden slechts dertien punten gesprokkeld,
en twee overwinningen behaald (away K.F.C. Dessel Sport 1 - 4 en at home K. Sint-Truidense
V.V. 1 - 0). De Indonesische investeerders verkochten daarna de boel’ aan Belgische en Engelse
investeerders. Die kunnen het zinkende schip niet redden en de club eindigt in de derde klasse
‘B’ op een zestiende plaats. Wat goed is voor de “barrages”. Op een zonnige zondag namiddag,
in Merksem, wordt met 0 - 2 gewonnen van de S.C. City Pirates Antwerpen. Een week later komt
R.R.C. Hamoir echter zegevieren aan de overs van de Maas ... 0 – 1, waardoor er nog een extra
match moet gespeeld worden in geval van een vrijgerkomen extra plaats in de derde klasse.

U zult intussen al wel begrepen hebben dat het hier weer ging om wedstrijden die in één match
gespeeld werden op het terrein van de eerst getrokken ploeg. Op bezoek bij Royale Entente Acren Lessines wordt dan wel 1 - 1 gelijk gespeeld maar met de strafschoppen wordt het 4 - 3. Hierdoor promoveert R.E. Acren-Lessines naar de derde nationale afdeling, terwijl Cercle Sportif Visé S.R. naar de nationale bevordering degradeert. Dat zit er niet meer in. De curator, onder wiens leiding de club dat seizoen had kunnen volmaken, kondigt aan dat een doorstart niet meer mogelijk is. Hierdoor wordt het stamboeknummer 369 definitief van de bondslijsten geschrapt en houdt C.S. Visé Sociéte Royal op te bestaan.

Duels tegen K.M.S.K. Deinze

Die zijn er voor de huidige club nog nooit geweest. Het vroegere “Visé” echter, met
stamboeknummer 369, kwam wél ettelijke malen uit tegen oranje-zwart. Dat was telkens in de
tweede nationale afdeling, op één wedstrijd nà. In de vijfde ronde van de Beker van België 2002-
2003 verloor K.M.S.K. Deinze op zondag 25 augustus 2002 met 5 - 2 in het “Stade de la Cité de
L’Oie”. Alle andere waren competitie wedstrijden. We treden daarbij niet in details. Seizoen 1998-
1999 op zaterdag 12 september 1998 in Deinze 1 - 2 ; op zondag 7 februari 1999 werd de
wedstrijd uitgesteld wegens de sneeuwval. Die wedstrijd werd ingehaald op maandag 5 april
1999. Het werd 1 - 3 voor oranje-zwart, maar omgezet in een FF 5 - 0 nederlaag wegens het
opstellen van Yves Vanalderwerelt, die geschorst was wegens twee gele kaarten.

In 1999-2000 werd het op zaterdag 4 december 1 - 1 aan de oevers van de Maas, op zondag 7
mei 2000 volgde een 2 - 3 overwinning voor de Waaltjes aan het Schipdonkkanaal. We gaan over
naar 2001-2002, met zondag 21 oktober 2001 een 2 - 0 zege aan de Brielmeersen. In de rue de
Mons won K.M.S.K. Deinze met dezelfde cijfers op zondag 3 maart 2002. In 2002-2003 kwam
ook tweemaal 2 - 0 winst op het scoreboord voor oranje-zwart, dit op zaterdag 21 september
2002 in Deinze en op zondag 9 februari 2003 in Visé. Ook twee zeges voor K.M.S.K. Deinze in
het seizoen 2003-2004. Op zaterdag 30 augustus 2003 werd het 2 - 0 in het Burgemeester Van
de Wiele stadion ; d.d. zondag 18 januari 2004 1 - 4 in het “Stade de la Cité de l’Oie”. 2004-2005
was het laatste seizoen waarin de twee ploegen elkaar ontmoet hebben. Het waren twee zeges
nu voor de “Ganzen” ! Op zondag 12 december 2004 werd in “Wezet” dan wel een 2 - 0
achterstand ongedaan gemaakt, maar uiteindelijk won de thuisploeg (met een hele resem
huurlingen van o.a. R. Standard C.L.) met 4 - 2. Wegens de verbouwingen aan het Burgemeester
Van de Wiele stadion werd de terugwedstrijd afgewerkt in het Ottenstadion in Gent. Het werd op
zondag 1 mei 2005 uiteindelijk 0 - 3. Dat was op de voorlaatste speeldag, het vervolg hebben we
eerder al aangehaald met die verloren wedstrijd tegen K.F.C. Dessel Sport.

Marcel Dingemans

website door GRAMMA