De officiële clubsite

AFC Tubize

Stamnummer: 
5 632
Voorzitter: 
Chankoo Shim / Raymond Langendries
Manager: 
Théo Buelinckx
Trainer: 
Sylvian De Weerdt
Kleuren: 
geel - rood
Stadion: 
Stade Edmond Leburton
Adres: 
Alleé des Sports 7, 1480 Tubize
Telefoon: 
02/355.55.04

 

Les Betchards

Association Football Clubs Tubize”, mag dan wel gekend zijn als “les sang et or”, de inwoners van de Waals-Brabantse gemeente dragen de 'nickname' ... les betchards. Die bijnaam hebben ze te danken aan de mascotte van de gemeente “Le Betchard”, wiens standbeeld zich op de Grote Markt bevindt. Het personage symboliseert de ‘Tubizien’ en zag het licht in 1995 nà een prijskamp, door de gemeente georganiseerd. Het woord zélf is natuurlijk veel ouder. Het is een Waals dialect en betekent “blagueur”, grapjas dus. De Tubekenaars zijn gekend voor hun fierheid en verwaandheid, maar het zijn ook grapjassen en slechte betalers. Of dat te linken valt naar de voetbalclub toe laten we in het midden, hoewel ze de laatste seizoenen steeds een “herexamen” moesten afleggen om de vereiste licentie te verwerven ... wat niets meer te maken had met de prachtige accommodaties.

Het voetbal in Tubize

Het voetbal in Tubize dateert al van veel eerder dan 1990. Per 1 februari 1926 sloot Cercle Sportif Tubizien aan bij de K.B.V.B. en kreeg, op het einde van het jaar, stamboeknummer 622 mee. Zoals het toen (bijna) altijd het geval was, kreeg het initiatief navolging nog datzelfde jaar werd een nieuwe vereniging gesticht, die op 22 september 1926 bij de “bond” aansloot. Cercle Sportif Espérance Tubize ging van start onder stamboeknummer 768, maar wijzigde net nà W.O.II -4 september 1946- haar benaming in Football Club Tubize. Dat gebeurde allemaal in de lagere afdelingen van de provincie Brabant. Geen van beide clubs zou trouwens van het nationale voetbal kunnen proeven en op termijn zouden ze zelfs helemaal verdwijnen. Football Club Tubize als eerste, het zette op 4 februari 1950 de activiteiten stop en het stamboeknummer 768 werd geschrapt.

De voetbalmicrobe bleef echter kriebelen en uit de as van “Football Club Tubize” ontstond een nieuwe vereniging Club Sportif Espérance Tubize, d.d. 2 februari 1953. Een dikke vier maanden later -9 juni 1953- sloten ze bij de K.B.V.B. aan onder stamboeknummer 5632. Ondertussen bleef “Cercle Sportif Tubizien” actief tot in het seizoen 1966-67. In 2de provinciaal “A” Brabant eindigde het toen op een 15de plaats en moest dus in feite naar 3de provinciaal degraderen maar dat ging niet door in 1967 ging “Cercle Sportif Tubizien” op in een fusie met “C.S. Espérance Tubize”, dat dan wél in 3de provinciaal actief was.

De fusie werd op 1 juli 1967 bekrachtigd, het stamboeknummer 622 werd geschrapt en het nummer 5632 bleef behouden. De fusieclub ging van start in 3de provinciaal C, maar onder de nieuwe benaming Football Club Tubize !  Nà één jaar al mochten ze een titel op hun palmares schrijven in die reeks, maar daarna verbleven ze wel een tiental jaren in 2de provinciaal reeks A. In het begin der jaren tachtig degradeerde “F.C.” terug naar derde provinciaal waar het een andere “Tubeekse” tegenkwam!? Op 1 mei 1974 was Amis Réunis Tubize opgericht. De nieuwe club sloot aan bij de K.B.V.B. per 18 juni 1976 en kreeg stamboeknummer 8424 toegewezen. Ze debuteerden in vierde provinciaal, uiteraard, en zouden doordringen tot 3de provinciaal waar het dus “F.C.” tegenkwam. De twee clubs zouden er t.e.m. het seizoen 1989-90 actief zijn. “Amis Réunis Tubize” degradeerde met slechts drie schamele puntjes en een goalaverage van 19-100 ... het laatste “wapenfeit” van die club, want in 1987 had de heer Raymond Langendries het voorzitterschap van F.C. Tubize aanvaard. 

Association Football Clubs Tubize

Deze notoire personaliteit, huidig Burgemeester van Tubize en ex-Senaatsvoorzitter (1995-1999), had zich toen twee doelen vooropgesteld : binnen de vijf seizoenen tot eerste provinciaal doordringen, daarbij de sportieve krachten van de twee “Tubeekse” clubs samen-bundelend. Reeds op het einde van het seizoen 1989-1990 was zijn eerste doel half bereikt, want Football Club Tubize werd toen autoritair kampioen. Wellicht mede door die sportieve prestatie(s) werd de fusie meteen onmiddellijk doorgevoerd. “Football Club Tubize” en “Amis Réunis Tubize” sloegen de handen in mekaar. De fusie werd op 1 juli 1990 bekrachtigd, stamboeknummer 5632 bleef behouden, de naam werd veranderd inAssociation Football Clubs Tubize”.

Stelselmatig klom “A.F.C. Tubize” hogerop; in 1993 drong het door tot de nationale reeksen en na een 6de plaats in 1993-94 -A.C. Hemptinne-Eghezée werd kampioen- werd zowel in 1995 als in 1996 aan de eindronde deelgenomen. Geholpen door extra-sportieve feiten, de opslorping van FC Seraing door Standard CL en de faling van SC Hasselt, drong A.F.C. Tubize tot in de 3de afdeling door (1996). Dat werd niet meteen een succes, want een jaar later ging het terug de andere richting uit. Na twee nieuwe “play-offs” op rij, want telkens tweede geëindigd in bevordering 'A' ... 1997-1998 op zeven punten van kampioen Torhout 1992 K.M. ; 1998-1999 op tien punten van R. Francs Borains. De eerste maal wel door de eerste ronde geraakt (R.Ass. Marchienne 3 - 0), maar vervolgens uitgeschakeld door en bij R. Sprimont Sports (2 – 1). In 1999 was het wél 'bingo', men had er dan wel winst in de 'troostings-wedstrijd' tegen K.S.K. Maldegem voor nodig (3 - 2) en het verdwijnen van FC Herentals en K. Beerschot VAC. Desalniettemin toch eerst K.F.C. Wezel Sport uitgeschakeld (1 - 4) ; dan de Zwarte Duivels Oud-Heverlee (2 - 0) om de 'finale' te verliezen van R.R.C. Tournai (0 - 2). In alle geval derde nationale afdeling 'B', voor vier seizoenen. Op het einde van het seizoen 2002-03 werd l’Association Football Clubs Tubize overtuigend kampioen, voor O.H. Leuven, in “3de B” en klom het naar “2de”!

In hun eerste seizoen eindigde A.F.C. Tubize al direct op een vierde plaats, die recht gaf op de eindronde voor promotie naar de eerste nationale afdeling. Werd toen nog betwist met vier clubs uit “2de”. Wellicht de meest spannende eindronde die ooit gespeeld werd, waar we in de loop van het seizoen nog op terug kunnen komen. Tegenstrevers waren K.V. Oostende (2de), K.S.V. Roeselare (3de) en K.F.C. Vebroedering Geel (winnaar eerste periode). Op de laatste speeldag kwamen de vier clubs nog allemaal in aanmerking voor winst en dus promotie! Uiteindelijk promoveerde K.V. Oostende door winst (1 - 0) in de laatste wedstrijd in het Albertpark stadion tegen A.F.C. Tubize (dat daardoor vierde eindigde). In Schiervelde won K.F.C. Verbroedering Geel (2 - 4) bij K.S.V. Roeselare (dat voor de aftrap nog alles in eigen handen had). Daarna eindigden de Waals-Brabanders achtereenvolgens 6de, 12de, 9de en in 2007-2008 tweede.

Het hield nochtans gelijke tred met kampioen K.V. Kortrijk, maar moest op het laatst de 'rol' lossen en eindigde op tien punten. De eindronde werd betwist met O.H. Leuven (3de), Overpelt-Lommel Utd. (4de) en R. Antwerp F.C. (5de). A.F.C. Tubize won met een 18 op 18 ; zes matchen gewonnen dus, ooit ook door K.V. Kortrijk gepresteerd in 1979-1980. “Les Betchards” verzekerden zich van de promotie door op de voorlaatste speeldag bij R. Antwerp F.C. te gaan winnen (0 - 1) voor 15.000 kijkers!

Het verblijf in de eerste nationale afdeling duurde maar één seizoen, want in 2008-2009 op een zeventiende plaats geëindigd en dus rechtstreekse degradatie! Sinds het seizoen 2009-2010 is A.F.C. Tubize in feite een anonieme tweede klasser. Het einde achtereenvolgens 15de, 8ste, 12de, 9de, 6de en 8ste. Een eindronde ticket zat er nooit in en men moest herhaaldelijk ijveren om toch nog de licentie voor die tweede afdeling te behouden. Nog voor de aanvang van het seizoen 2014-2015, meer bepaald op 4 augustus 2014, sloot Voorzitter Raymond Langendries een belangrijke deal af met het Zuid-Koreaanse bedrijf “Sportizen”, een evenementen bedrijf. Werd ook wel als een “verstandshuwelijk” omschreven in de pers, want A.F.C. Tubize had het financieel zeker niet breed ... ook al omdat de de toeschouwerstoeloop niet zo heel groot is, daar net over de taalgrens. De investeerders koesterden de ambitie om terug naar de eerste nationale afdeling te promoveren.

Die vierde plaats in 2015-2016 was alvast een “boost”, want men mocht aantreden in het nieuwe opgerichte “1B”, bij de “profs dus. Nog altijd op het tweede niveau dus. Dat werd geen meevaller want in 2016-2017 werd slechts op een vijfde plaats geëindigd. Dat hield de degradatie barrages in, met halvering van de punten die in de totale eindstand bekomen werden. Het werd een spannende bedoening, maar ondanks winst daarin (op basis van alleen de uitslagen daarin) degradeerde Lommel United naar de 1ste Klasse Amateurs. A.F.C. Tubize sloot die barrage-play off als winnaar af. De twee andere deelnemers waren
O.H. Leuven en Cercle Brugge K.SV.

In 2017-2018 diende men terug in diezelfde barrage play-off aan te treden, als allerlaatste van de algemene eindrangschikking. Tegenstrevers waren K.S.V. Roeselare, K.V.C. Westerlo en R. Union Saint-Gilloise. De opgelopen achterstand, na halvering van de punten, kon niet meer goedgemaakt worden … ondanks drie draws ‘away’, waar echter drie thuisnederlagen tegenover stonden. Degradatie ? Neen, want K. Lierse S.K. legde de boeken neer, waardoor A.F.C. Tubize zijn plaats in de “Proximus League” kon behouden. In het seizoen 2018-2019 eindigde men in de algemene eindrangschikking opnieuw op de allerlaatste plaats … 8ste - 28 - 6 - 5 - 17 - 28 - 47 - 23 punten. In de twee periode kampioenschappen eindigde men op een respectievelijke achtste en zevende plaats. Uiteraard weer halvering van de punten. Ook nu kon de achterstand niet goedgemaakt worden … 4de - 6 - 1 - 2 - 3 - 3 - 12 - 17 punten.
Meteen was de degradatie naar de 1ste Klasse Amateurs een feit, want er kon niet geprofiteerd worden van de geruchtmakende affaire “Propere handen”. De ambitie in het huidige seizoen zal allicht het behoud zijn.

Marcel Dingemans

website door GRAMMA