De officiële clubsite

Vrouwentongen: Linda Cooleman

Een lenteachtige-zomeravondwandeling van de Markt in Deinze naar BrunO, genieten.
Daar heb ik een afspraak met LINDA COOLEMAN, een nieuwe ster voor het Sportje van SK Deinze. 

We zoeken een rustig plaatsje binnen, weg van het terrasrumoer.

Linda, je woont in Moeskroen. Daar geboren en getogen?

Helemaal niet. Ik ben geboren in Zwevegem en heb gans mijn jeugd doorgebracht in Heestert.

Mijn middelbare studies doorliep ik in Dottenijs, een Franstalige school , bij “de nonnekes”. Ik zat daar op internaat. Een heel strenge school waar we VERPLICHT waren Frans te spreken. Er zaten daar veel Vlamingen op school; maar als we betrapt werden bij het Nederlands praten onder elkaar, volgde er straf. Ook het uniform was verplicht. Een anekdote !! Toen, bij het begin van het schooljaar in het eerste middelbaar, de lerares tekenles een lijstje opsomde van alles wat wij nodig hadden, sprak ze over een “siphon”. Ik dacht aan iets van de badkamer, maar het bleek een “vod” (chiffon) te zijn…. Zo ben ik dan ook perfect tweetalig geworden.

En daarna de hogere studies?

Mijn middelbare studies (secretariaat – talen) liepen af midden de jaren ’70. De dochter van Lucien Vlerick, broer van oud-minister Vlerick, zat bij mij in klas en zo werd ik gevraagd om bij B.I.C. Carpets (tapijtensector) aan de slag te gaan op de commerciële dienst België en Frankrijk, waar ik vooral contact had met de klanten en mijn talenkennis goed rendeerde. Ik werkte daar 14 jaar en kreeg er een heel goede opleiding.

Daarna kreeg ik de kans om als directiesecretaresse aan de slag te gaan bij het postorderbedrijf “La Redoute Benelux”, een kans die ik niet liet liggen. Het was toen dat ik in contact kwam met het voetbal, met Moeskroen. La Redoute was dan hoofdsponsor en zo trok ik naar alle matchen van Royal Excelsior Moeskroen, ook op verplaatsing.

Maar mijn leven ging verder en ik ging aan de slag bij “Monument Hainaut” zusterfirma van Monument Van De Kerckhove, in de bouwsector.

Sedert het jaar 2000 werk ik bij de stad Moeskroen. Het was via de toenmalige burgemeester, ook voorzitter van Royal Excelsior Moeskroen, dat ik een fulltime job aangeboden kreeg, eerst op de dienst “toerisme” en vanaf 2004 voor een Schepen. De tweetaligheid was hier ook noodzakelijk gezien hij ook volksvertegenwoordiger was op het Federaal Parlement.

En wat is jouw “vrijwilligersjob” bij Moeskroen?

Ik ben begonnen met de ontvangst van de scoutings en daarna de VIP’s omdat er veel Vlaamse firmas Moeskroen sponsorden. Nu ben ik voor het 5de seizoen begeleider van de scheidsrechters.

M.a.w. ik ben al 20 jaar actief in Moeskroen.

Ik steek ook een handje toe in een Westvlaamse voetbalploeg in 2de provinciale waar onze coach, Gregory Vandenbulcke, nog bij Deinze gespeeld heeft in 2de N.

En nu DE vraag : wat is nu jouw link met SK Deinze?

De toevalligheden in het leven !!!! Deinze kwam op Moeskroen spelen, toen nog in 3de klasse. Na een contact met Peter De Maertelaere heb ik de lunch en tickets gereserveerd voor de leden van het bestuur van SK Deinze. Mijn toenmalige schepen voor wie ik werkte, zat in het bestuur van Moeskroen. De dag van de match zelf heb ik hen voorgesteld aan de schepen en na dit gezellig samenzijn heeft hij beslits dat wij, bij de terugmatch in Deinze, ook zouden gaan eten. En zo ben ik beginnen sympathiseren met de mensen van Deinze, waar ik altijd een warm onthaal krijg. En wat een ambiance !!

Als Moeskroen niet thuis speelt en Deinze wel, dan trek ik automatisch naar Deinze.

Heb je naast je fulltime job en je engagement voor het voetbal nog andere hobby’s?

Ik zit ook als Nederlandstalige correspondente in de organisatie van de “Franco Belge”- Eurometropooltour, een 4-daagse wielerwedstrijd voor eliterenners. De club is gevestigd in Templeuve (Doornik).

Kook je graag, Linda?

Ik kook het “alledaags” maar ik tuinier liever dan koken. Ik heb wel een moestuin, maar veel van mijn oogst geef ik weg aan mijn ouders, mijn dochter en aan de collega’s. Mijn overleden man was een SUPERKOK. Het was zijn hobby.

Is familie belangrijk voor jou?

Ik heb en heel kleine familie. Ik heb geen broers of zussen en heb maar 1 dochter. Indien mogelijk ga ik iedere zondagmiddag eten bij mijn ouders. De familieband is heel belangrijk voor mij.

En als afsluiter, Linda : heb je nog dromen in je leven?

Op heel lange termijn durf ik niet meer. MAAR… uitdagingen moet je blijven hebben. Ik ben heel graag onder de mensen, sociale contacten zijn heel belangrijk voor mij.

 

Na deze uitermate gezellige babbel neem ik afscheid van Linda. Een heel boeiende vrouw die ik leerde kennen en nog wel zal ontmoeten op “den SK”.

 

Raymond Haerens