De officiële clubsite

Voorbeschouwing wedstrijd R.F.C. Seraing - KMSK Deinze (11.11.2017)

Naar het “Stade du Pairay” in Seraing

K.M.S.K. Deinze trekt voor de zesde verplaatsing van het seizoen 2017-2018 naar de rechter oever van de Maas in Luik, meer bepaald naar de stad Seraing die helemaal tegen die helling aangebouwd is.

R.F.C. Seraing ontvangt K.M.S.K. Deinze in het Stade du Pairay op zaterdag 11 november 2017 a.s. om 20.00 uur!

 

Wegwijzer

Seraing is gesitueerd op de rechter en heuvelachtige oever van de Maas. U zult geen moeilijkheden ondervinden om Seraing te bereiken, want de autostrade leidt tot over de Maas. U bevindt zich dan aan het laagste gedeelte van Seraing. Het sportief complex van Royal Football Club Seraing bevindt zich ongeveer halfweg tussen het laagste en het bovenste gedeelte van de stad ... maar hoe er geraken?

E17 en in Gent de E40 naar Brussel. Daar de Ring R0 nemen, richting Leuven / Luik (Liège), nog altijd via die E40. Volgen tot aan Luik en aan de verkeerswisselaar van Loncin E42 nemen in de richting van NAMUR. E42 verlaten aan de verkeerswisselaar van “Grâce-Hollogne” en via de A604 afdalen naar SERAING. Beneden rechtdoor en de Maas oversteken. Vervolgens rechtsaf en de N90 naast de Maas volgen. Na twee bochten (links - rechts) en over de spoorweg ... volgen tot aan het rondpunt. Er ronddraaien en dezelfde weg in de tegengestelde richting nemen. Aan de eerstvolgende uitrit N90 verlaten, rechts de rue de la Vieille Espérance, en terug rechts de rue de la Boverie. Opklimmen waarbij u aan het Pairay stadion komt. Opgelet! Bij de terugkeer net voor men “boven” is ... de afslag “LIEGE” nemen om op de goede weg te komen!

 

Le Stade du Pairay

Dateert al van 1906. F.C. Seraing nam er zijn intrek. Het 'terrein' behoorde toen toe aan de vennootschap Cockerill en is nu eigendom van de Stad Seraing. De club speelde er haar hele bestaan, tot in 1996 als de club opging in R. Standard C.L. en het stamboeknummer 17 werd geschrapt. Het stadion had dan al de nodige aanpassingen gehad toen de club in 1982 naar de eerste nationale afdeling was doorgedrongen. Door de jaren heen werden, o.a., de staanplaatsen achter het zuidelijke doel overdekt en vergroot ... werd een hele nieuwe en overdekte laterale staantribune gebouwd en werd de zittribune, langst de kant van de “rue de la Boverie” ook helemaal verlengd tot over de hele lengte van het speelveld. De noordelijke 'gradins' zijn nog steeds niet overdekt. Ondertussen werden ook de nodige aanpassingen aangebracht om de licentie voor het Betaald voetbal te kunnen halen. De laterale overdekte staanplaatsen werden tot een heuse zittribune omgetoverd en ook de lichtsterkte werd aangepast.

Daarnaast bevindt zich ook een “buvette”, die heringericht werd en nu gebruikt wordt als V.I.P. restaurant. Voor zover we veronderstellen beschikt het stadion immers niet over “loges” of “inside-busines seats”. Het gehele complex oogt ook wel wat “verouderd”! Nadat R.F.C. Seraing was verdwenen, kwam Seraing Royale Union Liégeoise er spelen. Eerst onder die benaming (1996-2006), daarna onder de noemer R.F.C. Sérésien (2006-2008) en ook nog als R.F.C. de Seraing (2008-2014). In 2014 was het dan Seraing United en sinds 2015 R.F.C. Seraing ... “what's in a name” ... ! Ook R.F.C. de Liège was actief in het “Stade du Pairay” (1999-2004 en 2008-2014)Pairay is een wijk in de Stad Seraing.

 

S e r a i n g

M o s a

Is de Latijnse benaming van de « Maas », een stroom die in ontspringt in Bassigny, een klein natuurgebied in Frankrijk dat ten zuiden van het departement Haute-Marne ligt en deel uitmaakt van de bestuurlijke regio Champagne-Ardenne. Merkwaardig dat niet ver van daar, op het Plateau van Langres, de rivieren 'de Marne' en 'de Aube' er eveneens hun bron hebben. Het zijn twee belangrijke zijrivieren van de “Seine”, een stroom die daar eveneens ontspringt, net als de 'Saône'. De Maas stroomt ten noorden van de Franse stadje Givet België binnen, loopt door een gedeelte van de provincie Namen, waaronder Dinant en de hoofdplaats van Wallonië, waarna ze de provincie Luik aandoet ; Hoei en ook de stad Luik. Vormt de natuurlijke grens tussen de 2 provincies 'Limburg', België en Nederland en doet eveneens de Hollandse steden Maastricht, Venlo en 's Hertogenbosch aan om dan in het 'Hollands Diep' uit te komen, dat deel uitmaakt van het Delta dat in de Noordzee uitmondt.

P o s i t u m

SERAING is op de rechter oever van de Maas gesitueerd en maakt deel uit van de grote Luikse agglomeratie van + 600.000 inwoners. Het ligt op de grens van het stedelijke en landelijke gedeelte van het gebied. Bevindt zich op een zeer heuvelachtige oever. Het hoogteverschil tussen de Maas en het hoogste punt is zelfs + 200 meter. Boven de stad bevindt zich een uitgestrekte en beboste vlakte, die deel uitmaakt van de Ardeense Condroz. Via de weg is de stad vooral toegankelijk via de E42, de verkeers-wisselaar te Grâce-Hollogne, en de A604 die naar de Maas-vallei afdaalt en, over de brug, naar Seraing leidt. Langs de Luikse zijde, tegenover het stadion van R. Standard de Liège te Sclessin, leidt de 'pont d'Ougrée' naar de E46 en Marche-en Famenne. Beneden -naast de Maas- en bovenaan -op het plateau-, is de stad Seraing ook bereikbaar.

Destijds gold het als het Zomerse buitenverblijf van de Prins-Bisschoppen van Luik, om in de XIXde eeuw een industriële stad te worden. Wat inwoners betreft bevindt de Stad Seraing, stadsrechten die in 2000 bekomen werden, zich op een 24ste plaats met 63.813 inwoners (situatie in 2014). Sinds 1 januari 1977 telt het ook drie andere deelgemeenten : Boncelles, Ougrée en Jemeppe-sur-Meuse.

Alleen deze laatste lokaliteit bevindt zich op de linkeroever van de Maas. Vroeger sprak met ook van 'Seraing-aan-de-Maas', een benaming die niet meer courant is. De huidige Burgemeester is Alain Mathot, dit sinds de gemeente-raadsverkiezingen van 2006. Hij volgde zijn vader Guy Mathot op (voor tien jaar overleden), die op zaterdag 16 juni 2001 de deelnemers aan de Lente bijeenkomst van N.U.C.- U.N.B.O.C. op het Stadhuis ontving, naar aanleiding van de organisatie van « Athlétique '60' », het clubblad van Seraing Athlétique F.C., dat op dat ogenblik nog niet « Royal » was.

E t y m o l o g i a

Wat het ontstaan van «Seraing» betreft verwijzen sommige bronnen naar de oudheid, anderen situeren het in de Gallo-Romeinse of Frankische periode. Van daar zou de naam ontsproten zijn «Seranus» ... gebonden aan de “keretieten” die deelgemaakt zouden hebben van de legioenen van Julius Caesar. Het cartularium van de Abdij van Sint-Truiden verwijst naar een schenking, d.d. 9 maart 956, van een boerderij in de «Villa Saran» in het graafschap Hoei (Haspengouw). Zo komen we bij een persoonsnaam ... « Saran » (of Saring) de eigenaar van dit domein. Het grondgebied kwam in handen van de Luikse kerk. Het cantatorium van Saint-Hubert relateert naar het bezoek, in 1082, van Thierry Iste (Abt van Saint-Hubert) aan de Bisschop van Luik, Henri de Verdun, die hem ontving in een gracieuze woonst te Seranus.

Door de jaren heen vindt men verschillende spellingen terug ... zoals Serang (1147), Serayng (1151), Sereng (1246), Serangne (1298) en Serey (1598). In documenten van de XVIIde en XVIIIde eeuw komt men de benamingen «Seraing» en «Serain» tegen. Tijdens zijn installatie sessie, de 2de nivose van het Jaar IX -volgens de Franse republikeinse kalender-, of op 23 december 1800, besliste de Gemeenteraad van Seraing om de spelling « Seraing », aan te nemen, die nog altijd van toepassing is. De akte werd opnieuw verleden op 29 april 1978, misschien een gevolg van de fusie der gemeenten uit 1977? En dan is er nog het wapenschild. Een Koninklijk Besluit, daterend van 21 juli 1923, liet de gemeente Seraing toe om het blazoen te bezigen ... « een rood Andreas kruis op een zilveren achtergrond geflankeerd door vier zwarte leeuwen ». Het was het blazoen dat door Ridder Thierry Hustin van Seraing werd gedragen in de XIIIde eeuw.

H i s t o r i a

Tijdens het delven van een kanaal door Cockerill zouden er destijds menselijke botten gevonden zijn. Bij de daaropvolgende opgravingen vond men skeletten en objecten ; zoals aardewerk, juwelen, zwaarden, ijzeren pijlen ... enz ... daterend uit de Frankische tijd (Vde en VIde eeuw). In de Middeleeuwen hoorde «Seraing» toe tot de Bischoppelijke Mense van Luik. Het was daardoor onderworpen aan financiële en militaire verplich-tingen. De inwoners dienden, o.a., de 'pont d'Avroy' te beschermen in geval van oorlog. Als tegenprestatie genoten ze van bepaalde privileges zoals de vrijstelling van bepaalde taksen. Seraing was ook een verplichte passage in de commerciële relaties.

De Maas vormde de natuurlijke band tussen Wallonië, Frankrijk en Nederland. Om de koolmijn van Jemeppe-sur-Meuse te bereiken werd ze met een veerboot overgestoken. Seraing hield er de bijnaam « sèrè à batch » aan over, wat dat ook mag wezen. De eerste brug van Seraing, in hout, werd in 1381 gebouwd ter hoogte van het Gemeentehuis. Ougrée en Boncelles, de twee andere gemeenten die, met Jemeppe en Seraing de entiteit 'Serésienne' samenstellen, droegen ook bij tot het economische leven. Eerstgenoemde door zijn ondergronden en bossen ; de tweede door zijn agrarische rijkdommen.

Industriae progressum et expire

Door de ontdekking van steenkool te Ougrée, begint het landelijke dorp zich vanaf het einde van de XVIIIde eeuw zich te transformeren in een industriële stad. Tijdens deze industriële revolutie moedigde de combinatie van het gewin van steenkool en van een waterweg vele ondernemers aan om in de Maasvallei fabrieken te installeren te Seraing.

In 1809 begint Charles Quirini-Goreux, te Ougrée, een metaal verwerkend bedrijf dat de ijzer-fabriek van Ougrée zou worden. In 1797 met zijn vader naar België geëmigreerd, en gestimuleerd door Willem I der Nederlanden, koopt John Cockerill van hem het Kasteel van Seraing over -de vroegere zomer residentie van de Prins-Bisschoppen- voor een symbolische prijs. In 1817 richt hij te Seraing zijn onderneming op en brengt een omwenteling teweeg in de wereld van de staal-nijverheid met een hoogoven gebaseerd op cokes. Andere fabrieken zien het leven en, bovendien, trekt de overvloed aan steenkool eveneens de glasmakers van Vôneche aan, die in 1825 intrekken op de site van Val Saint-Lambert om er een vennootschap te stichten die later de “Cristalleries du Val Saint-Lambert” werd. Dit economisch en industrieel leven karakteriseerde perfect de gemeente Seraing ... is alleen nog een nostalgische herinnering!

Al in 1954 werden de 'Charbonnages d'Ougrée' gesloten. Er volgden daarna vele fusies ... maar nà 1967 werd er praktisch niet meer geïnvesteerd en vanaf 1979 begon de sluiting van de secties, de ene na de andere. In 1980 noteerde men de sluiting van de laatste steenkoolmijn in het Luikse steenkoolbekken en in 2011 volgde de definitieve sluiting van de laatste hoogoven.

De definitieve sluiting, in 2014, van de laatste cokesfabriek te Seraing/Ougrée betekende het einde van de staalnijverheid te Luik. Heden ten dage treft men langs de beide oevers van de Maas alleen nog verroeste en verlaten fabrieken aan over een afstand van verschillende kilometers. Het enige wat er nog overblijft is de “Kristalfabriek van Val Saint-Lambert” ; gelegen op de rechter oever van de Maasvallei, ten Westen van het centrum van de Stad Seraing en gesitueerd in de Abdij van Val Saint-Lambert.

S p o r t i v a

Voor de sportieve geschiedenis van Royal Football Club Seraing verwijzen we u naar een andere plaats op de website van K.M.S.K. Deinze.

De onderlinge ontmoetingen tussen de beide clubs zijn zéér karig. In competitie verband zelfs “nihil. Zowel met het “Seraing” onder stamboeknummer 167, als dat met het stamboeknummer 23. In het “Stade du Pairay” werd er alleen gespeeld in het kader van de Beker van België. Na away overwinningen in de derde ronde (14/08/93 R. Sprimont Sportive 0 – 0 en pen. 4 – 5) ; in de vierde ronde (22/08/93 K.F.C. Poederlee 1 – 3) en de vijfde ronde (29/08/93 Hemptinne-Eghezée 2 - 5) trok K.M.S.K. Deinze, de neofiet uit de tweede nationale afdeling, naar eersteklasser R.F.C. Seraing. Dat was net gepromoveerd en zou in de eerste afdeling een uitstekend seizoen op een derde plaats afsluiten!

De wedstrijd werd betwist op zaterdag 6 november 1993 en kaderde in de 1/16de finales. R.F.C. Seraing beschikte over een heel degelijk elftal : Ranko Stojic, Benjamin Debusschere, Olivier Doll, Jean-Marie Houben, Emmanuel Karagiannis, Roger Lukaku, Isaias Magalhaes de Silva, Lars Olsen, Edmilson Paulo da Silva, Patrick Teppers en Wamberto. Vielen in ... Ronald Foguenne en Zvonko Varga. K.M.S.K. Deinze trad aan met : Dirk Thielemans, Chris Baert, Hans De Groote, Wim Delbaere, Johan Demeurisse, Bert Dhondt, John Fouquet, Dirk Herbots, Patrick Maache, Nico Vanderdonck, Tim Verstuyft. In de loop van de tweede helft (51e) vielen Luc Feys en Kurt Mertens in, om proberen de 1 - 0 achterstand (40e Edmilson) goed te maken. In het slot van de wedstrijd voltrok Roger Lukaku echter het vonnis (80e en 85e ... 3 - 0).

De wedstrijd stond onder leiding van referee Erik Clerkx, bijgestaan door Leopold Driessen en Hubert Guissart.

Hoeven we er nog aan toe te voegen dat de zonen van Roger Lukaku nu actief zijn bij respectievelijk MANCHESTER United (Romelu) en Lazio Rome (Jordan). In het seizoen 2015-2016 boekte K.M.S.K. Deinze zijn enige uitzege van het seizoen na een memorabele 1 - 5 overwinning! De 0 – 1 zege van ruim een jaar geleden brengen we niet meer ter sprake! 

 

Marcel Dingemans