De officiële clubsite

R.F.C. Seraing

Stamnummer: 
167
Voorzitter: 
Mario Franchi
Manager: 
Vincent Ciccarella
Trainer: 
Christophe Gregoire
Kleuren: 
rood - zwart
Stadion: 
Stade du Pairay
Adres: 
Rue de la Boverie 253-255, 4100 Seraing
Telefoon: 
04/338.07.27

D e   M e t a l l o's

Met die “nickname” gaat Royal Football Club Seraing al méér dan een eeuw door het leven. Daarin gebeurde heel wat, vooral dan op het laatst van de XXste eeuw. Hoewel nog vaak gebezigd, nemen we aan dat die bijnaam feitelijk niet zozeer meer van toepassing is. Ze hadden die, allicht, te danken aan de industrie en de metaalnijverheid langsheen de Maas. Die behoort nu tot het verleden. De talrijke fabrieken, die met elkaar verbonden zijn door kilometers lange lopende banden en buizen, enz... bevinden zich nog wel langst de beide zijden van de Maas ... maar helemaal verlaten, behoudens eentje van ArcelorMittal ... dat zelfs onlangs nog een serieuze investering heeft gedaan. Daar zou in de toekomst Royal Football Club Seraing ook wel eens aan toe kunnen zijn, want het hangt tegenwoordig helemaal af van de Franse tweedeklasser F.C. Metz. Het heeft trouwens al een hele bewogen geschiedenis achter de rug, onder verschillende benamingen en stamboeknummers. We stellen ze dan ook chronologisch aan u voor.

 

Football  Club  Sérésien

O n t s t a a n

In het begin van de twintigste eeuw, toen de metaal nijverheid aan de boorden van de Maas in volle opbouw was en een heuse bloeiperiode zou kennen, werd ergens in de omgeving van de gemene gronden in Seraing de basis gelegd van een voetbal vereniging. De aanloop gebeurde in het jaar 1904, de officiële startdatum zou 10 november 1905 zijn geweest. Football Club Sérésien werd definitief aanvaard in de schoot van de U.B.S.S.A., op de Algemene Vergadering van 28 januari 1906 en is in competitie getreden in het seizoen 1908-1909, in Afdeling III Luik. Tijdens de eerste wereldoorlog had men er het ook moeilijk, maar de club bleef doorgaan. In 1924 wordt de promotie naar het nationale voetbal geforceerd ... waaruit de club nooit meer zou verdwijnen ... tot het in 1996 opgeslorpt wordt door R. Standard de Liège. In dat méér dan negentig jarig bestaan gebeurde er heel wat op sportief gebied ... hierna volgt het overzicht.

Naar het tweede niveau

Op het einde van het seizoen 1924-1925 wordt F.C. Sérésien kampioen in Afdeling II reeks A van de provincie Luik, dat toen de hoogste provinciale afdeling was. Er was ook een reeks B, die gewonnen werd door S.C. Theux.

Die club promoveerde eveneens en won ook de eindronde der 'kampioenen', die feitelijk zonder belang was. In tegenstelling tot F.C. Sérésien zou S.C. Theux geen blijvende waarde worden op het nationale niveau. Komt, na een fusie, nu uit onder de benaming R. Association Football Franchimontois in 2de provinciaal 'C' met het stamboeknummer 14 van S.C. Theux. In alle geval, beide clubs promoveerden naar de nationale bevordering, dat toen nog het 2de niveau was! Op 26 december 1926 kreeg Football Club Sérésien het stamboeknummer 17 toegewezen, toen de club aan zijn derde seizoen nationale bevordering bezig was. Het kwam toen uit in reeks 'C', de twee vorige seizoenen in reeks 'A'. We hebben het raden naar de reden waarom men de clubs regelmatig van 'reeks' liet verwisselen. In alle geval betrof het in het seizoen 1926-1927 het derde niveau! Inderdaad, want er was een competitie hervorming doorgevoerd.

Er kwamen twee nationale afdelingen bij. Het eerste niveau werd “Ere-Afdeling” ; het tweede niveau “Eerst Afdeling” (nieuw) ; het derde niveau “Bevordering” nu met drie reeksen, dus één nieuw. Het aantal clubs bleef op veertien behouden voor alle nationale afdelingen. De drie degradanten uit niveau '1' werden vervangen door de twee kampioenen uit bevordering A en B en door een derde club, aangeduid via een testwedstrijd. Die drie degradanten kwamen dan uit op niveau '2', samen met de elf beste geklasseerde clubs uit 'A' en 'B', waarvan de overblijvende clubs werden ondergebracht in de drie reeksen van de nationale bevordering, samen met 28 stijgers uit de provinciale kampioenschappen. Ingewikkeld? Feitelijk niet.

F.C. Sérésien eindigde in bevordering 'A' slechts op de elfde plaats en kwam dus in het derde niveau terecht, waar het voor het 1926-1927 in 'reeks C' werd ingedeeld. Op het einde van dat seizoen werd de club vereerd met de Koninklijke titel. Vanaf 25 juni 1927 mocht er gewaagd worden van Royal Football Club Sérésien! De club verbleef vijf seizoenen in die nationale bevordering (C/B/C/B/C), om op het einde van het seizoen 1930-1931 tweede te worden in reeks 'C' ... en te promoveren via een tweede plaats nà kampioen Racing Club Tirlemont. Er werd immers een nieuwe hervorming doorgevoerd, of beter gezegd een competitie uitbreiding. Het tweede en het derde niveau (Afdeling I en Bevordering) werden met één reeks uitgebreid. Er waren geen degradanten uit de 'Afdeling I' en uit 'Bevordering'. Uit de drie reeksen van de nationale bevordering klommen de eerste vier clubs en de twee best geplaatste vijfden. Op het einde van het seizoen 1930-1931 klommen de “Méttalo's” terug naar het tweede niveau.

Tot in de eerste afdeling !

Nadat R.F.C. Sérésien in 1926 eerst het slachtoffer werd van een competitie hervorming en daarna (1931) de gelukkige ... zou het dus in totaal 18 seizoenen standhouden in de “Eerste afdeling”. Daarvan 10 in reeks 'B' en 8 in 'reeks A'. We besparen u het algemeen overzicht van de tegenstanders waartegen moest uitgekomen worden, desalniettemin waren het vooral clubs uit de eigen provincie Luik, Antwerpen, Brabant en Limburg. Af en toe zat er wel een reis in naar Henegouwen, Namen of zelfs Oost-Vlaanderen. Geen club uit de provincie Luxemburg, dat zou nog duren tot in 2001 met R. Excelsior Virton. Een hoofdrol heeft R.F.C. Sérésien in al die jaren 'tweede niveau' nooit echt gespeeld. De hoogste plek die werd bereikt was een vierde in 1932-1933. Nadat de officiële competities gedurende twee seizoenen werden stopgezet, wegens W.O.II, werd herstart in 1941-1942, waarin R.F.C. Sérésien veertiende eindigde ... op een degradatie plaats!

Maar het viel nog eens mee, want wegens de uitbreiding van veertien naar zestien clubs (in alle nationale reeksen) waren er geen degradanten! De veertiende plaats, een jaar later (1942-1943), was dan ook goed voor het behoud! En men had nog eens geluk bij de “reprise”, 1945-1946, want respectievelijk 17 clubs in reeks 'A' en 18 in reeks 'B'.

De Ere-afdeling telde er toen zelfs 19! Uit “Afdeling I/B” degradeerden drie clubs ... en vermits de club uit Seraing vijftiende eindigde, mocht men nog een jaartje verder doen. Het zouden er zelfs zes worden, met in 1950-1951 opnieuw een veertiende plaats ... en het behoud! Een seizoen later zou dat echter niet volstaan ... want een nieuwe en grote competitie hervorming had plaats in 1952. De Ere-Afdeling werd terug “Eerste Afdeling” ... er werd een “Tweede afdeling” en een “Derde afdeling” gecreërd, die uit twee reeksen zou bestaan. Misschien kan de vergelijking wel opgaan met de huidige hervorming!? Het stamboeknummer 17 eindigde veertiende plaats en moest in het seizoen 1952-1953 uitkomen in de (nieuwe) derde nationale afdeling.

De drie eerste seizoenen eindigde men steeds tussen de eerste vijf, dan ging het even minder, maar op het einde van het seizoen 1957-1958 overtuigend kampioen in “3deB”, met vijf punten voorsprong op K.F.C. Herentals en terug naar de 'tweede afdeling”. Het verblijf in de tweede nationale afdeling zou van korte duur zijn, want na een veertiende plaats (1958-1959) ... een zestiende een jaar later (1960) en degradatie naar de derde afdeling ... voor een periode van vijf seizoenen. Twee keer eindigde men tweede ; in 1962 (B) na Crossing Molenbeek en in 1964 (A) na K. THOR Waterschei S.V.. In 1964-1965 was het opnieuw “bingo”, kampioen in reeks 'B' voor Overpelt Fabriek V.V.. Tussen 1964 en 1978 kwam men 4 seizoenen uit in “2de” ; 8 in “3de” en 2 in “bevordering”. Er mag gesteld worden dat het stamboeknummer 17 een beetje een “liftploeg” was geworden. Op het einde van het seizoen 1977-1978 degradeerde men terug naar die nationale bevordering (A). Daarna volgden drie titels in vier seizoenen.

In 1978-1979 in bevordering 'A' met slechts één nederlaag ; in 1979-1980 in “3deB” ... met tien punten voorsprong op K. Patro Eisden! In die twee seizoenen tijd werden er 53 wedstrijden zonder nederlaag gespeeld. Feit is dat de “Pappaert-beker” 1980 werd binnen gehaald met 25 wedstrijden ... immers de nationale bevordering komt daarvoor niet in aanmerking. In 1980-1981 wordt een tweede plaats behaald in de tweede nationale afdeling, na kampioen K.S.K. Tongeren. In de eindronde kan gespeeld worden voor een plaats in de eerste nationale afdeling. Tegenstanders zijn K.V. Mechelen, K.S.C. Eendracht Aalst en K.S.C. Hasselt. R.F.C. Sérésien start denderend met twee winstpartijen ... maar door drie nederlagen op rij, telkens met één doelpunt verschil, eindigde men op een laatste plaats. K.V. Mechelen klom naar de eerste afdeling.

Titel in hol van de “beer” !

In het seizoen 1981-1982 zou er heel wat gebeuren. K. Beerschot V.A.V. was naar de tweede afdeling verwezen, op basis van een vermoedelijke poging tot omkoperij. Dat was een hele geschiedenis die we hier niet uit te doeken kunnen doen. In alle geval speelden de “Mannekens” met een ploeg die feitelijk voor eerste bestemd was. De transferperiode eindigde toen nog eind juni, toen de zaak, ingeleid door K.F.C. Beringen, nog niet echt aan 't rollen was gegaan. In alle geval nam het stamboeknummer 13 de leiding over van K. Sint-Truidense V.V., nadat de “Kanaries” de eerste periode hadden gewonnen. De paars-witte Antwerpenaars namen een serieuze voorsprong op de achtervolgers, waarbij op elf speeldagen van het einde R.F.C. Sérésien zelfs negen punten achterstand had! In de maand maart 1981 sputterde de motor. Driemaal nul-nul op rij ... en 2 - 0 nederlaag bij K.F.C. Diest. De rood-zwarte trein draafde intussen door!

Na tien opeenvolgende overwinningen was het stamboeknummer 17 tot op één punt van Beerschot genaderd ... en op de laatste speeldag stond K. Beerschot V.A.V. - R.F.C. Sérésien op het programma! Het Stedelijk Olympisch stadion was gevuld met méér dan 20.000 toeschouwers en ... 'Beerschot' had genoeg aan één punt om kampioen te worden! Op minder dan tien minuten voor het einde van de wedstrijd mocht “Seraing” een vrijschop nemen, links centraal buiten de 16-meter.

Juan-Carlos Oblitas met de schijnbeweging, Ferey Rojas met de trap ... die door Nico De Bree gepakt maar gelost werd ... Ido Cremasco trapte de rebound tegen de netten ... 0 - 1 ... stand die niet meer wijzigde en R.F.C. Seraing, kampioen in de tweede nationale afdeling, promoveert naar de eerste nationale afdeling! Enkele weken later gelukte dat de onfortuinlijke “Mannekens” ook, via de eindronde. Het moet gezegd worden dat de club van de linker oever van de Maas over een heel sterk elftal beschikte. Yves Baré was er trainer en op het Kiel stelde men volgend elftal op : Peter Kerremans, Freddy Luyckx, Philippe Goffin, Marinko Rupcic (73e Giovanni Fiamini), Albert Piroton, Patrick Gorez (58e Arrigo Bernardi), Ido Cremasco, Istvan Lakner, Nico Claesen, Ferey Rojas en Juan-Carlos Oblitas. Peter Kerremans en Freddy Luyckx zouden enkele jaren later nog samen bij K. Beerschot V.A.V. spelen. 

Eerste  >>>  derde >>>  eerste >>>  en dan gedaan !

Eerste nationale afdeling dus in het seizoen 1982-1983. De club had zich nog versterkt met, o.a. Jules Bocande ... terwijl ook Serge Kimoni en Marc Grosjean (nu trainer van R. Union Saint-Gilloise) deel uitmaakten van de kern. Men eindigde op een dertiende plaats, een jaar later zelfs vijfde! Men misloopt op twee puntjes een plaatsje in de U.E.F.A. Beker, terwijl Nico Claesen topschutter wordt met 27 doelpunten! Het was nochtans allemaal geen rozengeur en maneschijn daar aan de boorden van de Maas, want op 18 juni 1984 wordt R.F.C. Sérésien gewoonweg failliet verklaard! Ze zullen dan wel op de ene of andere manier hebben kunnen overleven, want men bleef nog drie jaar actief in die eerste nationale afdeling. Maar eind 1986-1987 ... zeventiende en dus degradatie naar de tweede nationale afdeling. Na een twaalfde plaats in 1987-1988 volgt er een tweede in 1988-1989 ; op drie punten van kampioen K.F.C. Germinal Ekeren. Dat betekende dus een deelname aan de eindronde! De andere deelnemers waren ... K.F.C. Eeklo, K.F.C. Boom en K.A.A. Gent. R.F.C. Seraing eindigde op de tweede plaats ; K.A.A. Gent promoveerde naar de eerste afdeling, waaruit het niet meer zou verdwijnen.

Seizoen 1989-1990 en R.F.C. Sérésien degradeert als vijftiende naar de derde afdeling, samen met K. Berchem Sport waarmee het eveneens de buiteling maakte drie jaar eerder van eerste naar tweede! En dan duikt er in 1990 een mecenas op in de persoon van de Brusselse bouwondernemer Gérald Blaton. Die zet de club terug op de rails. Het wordt een bewogen seizoen 1990-1991 in de derde nationale afdeling 'B', met als voornaamste concurrent K.V.K. Tienen. Op de voorlaatste speeldag van de competitie staat de onderlinge confrontatie op het programma, in het Julien Bergé stadion. Mits winst zijn de tricolore 'suikermannen' kampioen ... maar voor 5.500 toeschouwers winnen de “Metallo's” met 0 - 3. Vermits beide ploegen hun laatste wedstrijd zegevierend afsluiten dient er een beslissingswedstrijd gespeeld te worden. In het Fenixstadion (toen nog) te Genk. Kort voor tijd scoort Paulo da Silva 'Edmilson” de winnende treffer (1 - 0) en R.F.C. Sérésien terug naar de tweede nationale afdeling!

Een derde plaats in 1991-1992 levert een nieuwe plaats in de eindronde op. Tegen-standers zijn K.F.C. Turnhout (2de), K. Sint-Niklase S.K. Excel. (5de) en K.F.C. Boom (4de). De Steenbakkers promoveren voor de laatste naar de eerste nationale afdeling. De winst en de promotie worden al op de voorlaatste speeldag verzekerd door winst tegen K. Sint-Niklase S.K. Excel. (3 - 0) ... voor 9.500 toeschouwers! K.F.C. Seraing eindigt op de tweede plaats en gaat in 1992-1993 een tweede seizoen tweede klasse in. U weet dat de geschiedenis zich herhaalt ... klopt (!), want de voornaamste tegenstrever in de titelstrijd is ... K. Beerschot V.A.C.! Dat verloor in heel de competitie slechts tweemaal! De rood-zwarten haspelen echter de hele competitie af zonder één enkele nederlaag en worden kampioen! Ze pakken daarna ook de “Pappaert beker”, met 33 wedstrijden zonder nederlaag ... want ze namen er nog drie mee uit de vorige campagne in “2de”.

Het seizoen 1993-1994 in de eerste nationale afdeling levert een derde plaats op en een kwalificatie voor de U.E.F.A. Beker! In 1994 wordt er ook een naamswijziging doorgevoerd naar ... Royal Football Club Seraing. In seizoen 1994-1995 eindigt men op een negende plaats en in 1995-1996 zestiende! Op 2 april 1996 heeft mecenas Gerald Blaton plotseling genoeg van het voetbal ... en hij trekt de stekker er uit! Dat betekent het einde voor R.F.C. Seraing en het stamboeknummer 17 ... dat geschrapt wordt, want R. Standard C.L. slorpt zogezegd de club van de andere kan van de Maas op! Het betekent nochtans niet het einde van het voetbal in het “Stade du Pairay”! Er zou immers al direct een oplossing gevonden worden, maar dan wel enkele afdelingen lager. Daar ging ook een heel verhaal aan vooraf, dat we niet kunnen onthouden. Het begint eveneens in het begin van de XXste eeuw, maar aan de andere kant van Luik. 

 

Royal Football Club de Bressoux

Net in het Noord-Oosten van Luik gelegen is Bressoux er een deelgemeente van, maar in het begin van de twintigste eeuw nog een zelfstandige gemeente. Daar werd op 1 januari 1901 F.C. L'Espoir de Bressoux gesticht, dat de benaming wijzigde in F.C. Bressoux bij de aansluiting bij U.B.S.S.A. op 15 januari 1905. Op 15 april 1926 werd de club vereerd met de titel “Royal” en op 26 december 1926 werd hen het stamboek-nummer 23 toegekend. Al op het einde van het seizoen 1910-1911 werd de poort naar het nationale voetbal geforceerd als winnaar van de nationale eindronde van de provinciale afdelingen. Na een aller-retour naar het Luikse provinciale voetbal (1925-1926) werd R.F.C. Bressoux een certitude in de nationale bevordering. Door de competitie hervorming kwam het één seizoen uit in “Afdeling 1/B” ( het tweede niveau dus) in 1931-1932. Na twaalf seizoenen nationale bevordering titel in reeks 'C' (1946-1947), waarop het stamboeknummer 23 vijf seizoenen uitkwam op het tweede hoogste niveau, Afdeling I B/A/B/A/B. Op het einde van het seizoen 1951-1952 eindigde R.F.C. Bressoux echter laatste. Door de competitie hervorming van 1952 degradeerde men ineens naar de nationale bevordering. In 1954 geraakte men er nog voor twee seizoenen uit weg met een titel in reeks 'B'. Er volgden nog twee seizoenen derde afdeling A/B.

Door een tweede opeenvolgende degradatie ging het terug voor één seizoentje naar eerste provinciaal Luik (1957-1958), een 'aller-retour'. Na de nieuwe titel en de promotie  in 1954 volgden zeven seizoenen nationale bevordering, in de vier reeksen A/D/B/B/D/C/D/A. Op het einde van het seizoen 1964-1965 degradatie naar het provinciale voetbal waaruit R.F.C. Bressoux, onder die benaming, nooit meer zou opklimmen. Op 1 juli 1992 ging de fusie in met het naburige R. Jupille F.C., dat op dat ogenblik uitkwam in de nationale bevordering reeks 'C'. Voordien altijd actief geweest in de provinciale afdelingen van Luik. Het stamboeknummer 2885 werd geschrapt en men ging verder met het nummer 23 onder de benaming Royale Union Liégeoise. Na vier seizoenen bevordering D/C/D/C (1992-93-94-95-96) ... degradatie naar de provinciale reeksen. In 1996 verdween dus R.F.C. Seraing. Hoe de vork juist in de steel zat/zit hebben we niet kunnen achterhalen, maar R.U. Liégeoise trok weg uit Jupille, waar het actief was, en de Gemeente Seraing (eerst stad vanaf 2000) sloot de club in de armen. 

 

Seraing Royale Union Liégeoise

Onder die benaming kon het stamboeknummer 23 beschikken over het Gemeentelijk Sportcomplex “de Boverie” en uitkomen op het Stade du Pairay, in eerste provinciaal Luik. Na twee seizoenen (1996-97-98) werd in 1998 naar de nationale bevordering gepromoveerd. Na twee seizoenen reeks 'C' volgden er drie in reeks 'D'. In 2000-2001 kon men via een vierde plaats de “play-offs” betwisten. Bij R.F.C. Rode-Verrewinkel werd gewonnen (1 - 2), 'au Pairay' werd men in de volgende ronde uitgeschakeld door K.R.C. Mechelen (1 - 2). Een jaar later, 2001-2002, zelfde scenario ... op alle gebied. Immers niet alleen vierde maar 'door' in de eerste ronde (1 - 2 away K.R.C. Waregem) ... en 'eruit' in de tweede, at home tegen T.K. Meldert (1 - 2). Derde maal ... goede maal. In 2002-2003 tweede in bevordering 'D' en opnieuw “play-offs”. Bij K. Hoogstraten V.V. werd in de eerste ronde gewonnen (1 – 2) ; bij U.R.S. du Centre volgde een 1 - 1 ... na verlengingen en strafschoppen (4 - 5) een ronde verder. In de derde ronde werd er, at home, met 0 - 1 verloren van K.S.V. Bornem ... maar men mocht nog de 'troosting' spelen. Die werd met ... 1 - 2 ... gewonnen bij K.F.C. Witgoor Sport (Dessel) en doordat er wegens het opdoeken van R.W.D.M. een plaats vrij kwam in de derde nationale afdeling ... promoveerde R.U.L. Seraing! Voor slechts twee seizoenen, want in 2004-2005 laatste en nieuwe degradatie. Een aller-retour naar bevordering 'D', want in 2005-2006 kampioen en terug naar de derde afdeling!

 

Royal Football Club Sérésien

Het seizoen 2006-2007 werd aangevangen met een nieuwe naams-wisseling, maar nog altijd onder het stamboeknummer 23! Men ging verder als Royal Football Club Sérésien, maar de ambitie om naar de tweede nationale afdeling door te stomen kon niet worden verwezenlijkt. In het derde seizoen in reeks 'B' ... vijftiende en degradatie naar bevordering (2008-2009). In 2009-2010 gaf een vierde plaats in reeks 'D' recht op de play-offs. Men voerde het grootste gedeelte van de competitie de rangschikking aan, won de eerste periodetitel ... maar zakte daarna terug. In die play-offs er dan al direct in de eerste ronde uit, away bij E.S.K. Leopoldsburg (1 – 0).

Het jaar daarop volgde een nieuwe poging, maar slechts zesde in 2011-2012 en in 2012-2013 zorgde een vijftiende plaats zelfs voor een degradatie naar 1ste provinciaal Luik! Na een elfde plaats (2012-2013) volgde er een vierde (2013-2014) ... maar geen plaats in de “play-offs”, want het vijfde geplaatste R.S.C. Beaufays haalde die door winst in de eerste periode binnen! Daarna zouden zowel de benaming Royal Football Club Sérésien als het stamboeknummer 23 verdwijnen ... het tweede al nà het nummer 17!  

 

S e r a i n g   U n i t e d

Met hetgeen direct voorafgaat stopt dit boeiende verhaal niet. In 2013 had, onder impuls van Dominique d'Onofrio, de Frans tweedeklasser F.C. Metz ... R.F.C. Sérésien overgenomen. Hij werd ook een tijdje Technisch Directeur. Men wilde zo snel mogelijk naar de tweede nationale afdeling doordringen ... maar daar zou men minimum drie seizoenen over doen. Toen was er bovendien nog geen sprake van een nakende competitie hervorming. Dus werd er naar een andere oplossing gezocht. En gevonden! Er werd flink onderhandeld, gelobbyd zelfs, ... met Royal Boussu Dour Borinage, dat in financieel slechte papieren zat. Het was dan wel op een negende plaats geëindigd in de tweede nationale afdeling, maar desalniettemin. Het stelde evenwel voorwaarden aan de overname van het stamboeknummer ... een hele merkwaardige constructie werd opgezet, waar verschillende andere clubs bij betrokken waren. Er werd zelfs een soort van echte “ketting-reactie” gecreëerd, die nu niet meer mogelijk zou zijn ... de afstand, in kilometers, voor een overname van een stamboeknummer bedraagt nog max. 30 km.

De “Metallo's”, de nickname die nog altijd gebezigd wordt in de Franstalige pers, kochten het stamboeknummer 167 van R. Boussu Dour Borinage over en konden daardoor ineens van 1ste provinciaal Luik naar de tweede nationale afdeling promoveren! “Boussu Dour”, dat zelf al een hele geschiedenis achter de rug had, stelde nochtans een welbepaalde voorwaarde ... het wilde op een zo hoog mogelijk niveau blijven presteren, en dus niet onderaan de ladder beginnen. Om een lang verhaal kort te maken, de Henegouwers konden het stamboeknummer 5192 overnemen van R.F.C. Charleroi-Fleurus en daardoor uitkomen in de nationale bevordering 'B'.

De Karolingse club was ook eigenaar van het stamboeknummer 94, waarmee F.C. Charleroi in bevordering 'A' allerlaatste werd en dus naar eerste provinciaal Henegouwen degradeerde. Het fusioneerde met het stamboeknummer 23 ... nog toebehorende aan R.F.C. Sérésien ... dat nog over een nationaal jeugdlabel beschikte, dat het nummer “94” niet had. Het stamboeknummer 23 werd geschrapt ... “Francs Borains” kwam in het seizoen 2014-2015 uit in bevordering B met het stamboek-nummer 5192, eindigde tweede maar ging er al direct uit in de play-offs (F.C. City Pïrates Merksem 1 - 1 en 3 - 5 penalty's). Met het stamboeknummer 94 ging R.C. Charleroi-Couillet-Fleurus van start in eerste provinciaal Henegouwen en eindigde vierde. Het drong door tot de inter-provinciale eindronde en promoveerde uiteindelijk naar de nationale bevordering na zeges tegen Racing F.C. Fosses (4 - 1) en S.V.V. Damme (2 - 1).

In zijn eerste seizoen (2014-2015) in de tweede nationale afdeling eindigde Seraing United, de nieuwe naam, op een zeer verdienstelijke vierde plaats. Een deelname aan de eindronde zat er niet in, want O.H. Leuven eindigde dan wel op de vijfde plaats, maar had de eerste periode titel gewonnen. Bij aanvang van de competitie 2015-2016 stond de competitie hervorming al vast ... er zou een poging gedaan worden om in de “top 8” te eindigen. Het stadion “Le Pairay” beschikte dan wel niet over voldoende zitplaatsen, in het vooruitzicht naar het seizoen 2016-2017, maar men programmeerde alvast de aanpassingen aan het stadion om de licentie te behalen ... onder een andere benaming!

 

Royal Football Club Seraing

Aan de rechter oever van de Maas opteerde men dus voor de benaming die net geen twintig jaar later verdween, na slechts een korte levensduurte van twee jaar. De plannen voor de aanpassingen, om licentie 1A te kunnen bekomen, lagen klaar ... men moest alleen nog het nodige doen op het sportieve vlak. Slechts een vijftal speeldagen, in het begin van het seizoen, vertoefde men tussen de eerste acht. Men liet het vooral afweten in de thuiswedstrijden, met op zeker ogenblik ... van 05/12/2015 t/m 12/03/2016 ... zes (6 !) home nederlagen op rij! Als men dan rekening houdt met het feit dat R.F.C. Seraing slechts op zes punten van een achtste stek eindigde, dan is de rekening vlug gemaakt. Daar zouden dan nog eens vijf punten afgedaan kunnen worden wegens het opstellen van Jeffrey Rentmeister, die niet spelgerechtigd zou zijn geweest.

In alle geval elfde plaats. Van de 32 wedstrijden werden er 13 gewonnen en 14 verloren voor slechts 5 draws, het minste van alle clubs. Er werden 44 punten behaald met een goal-average van 45 - 50. In de loop van de terugronde werden de werken aangevat om het stadion in orde te krijgen. Dat resulteerde in het verkrijgen van de licentie “1A” en “1B”, d.d. 4 april 2016! Intussen lijkt het stadion ook praktisch afgewerkt te zijn. Desalniettemin zal men moeten aantreden in de “1ste Klasse Amateurs”, waar het in het seizoen 2016-2017 een ernstige kandidaat voor de titel zal zijn. Er zou, naar het schijnt, ook getracht worden om het stamboeknummer 17 terug te verkrijgen ... ? In alle geval zit men met het nummer 167 daar niet ver af, als men de '6' er zou uit weglaten!

 

E p i l o o g

Er komt inderdaad nog een staartje aan! Misschien wel een droevige afsluiter. Op de hoogten van de rechteroever van de Maas zag op 10 maart 1997 een nieuwe club het levenslicht. F.C. La Débrouille Seraing . De nieuwe club kreeg stamboeknummer 9310 toegewezen en diende, uiteraard, in vierde provinciaal provinciaal te beginnen. De jonge club klom hogerop en veranderde haar benaming in F.C. Seraing (2005), wat perfect mogelijk was want die benaming bestond niet meer! De club was opgeklommen tot in 2de provinciaal Luik en zou daar in 2005-2006 kampioen spelen en dus promoveren naar de eerste provinciale afdeling Luik.

Na een nieuwe titel, in eerste provinciaal (2007-2008), promoveerden de rood-zwarten naar het nationale niveau. Ze werden ingedeeld in bevordering D (2008-2009), met de andere Waalse clubs uit het Oosten van ons land. ... behalve R.F.C. La Calaminne, in bevordering C, met 8 Limburgse clubs en 6 uit de Antwerpse Kempen en 1 club uit Brabant. Dat was enigszins verrassend, te weten dat R.F.C. Hannut er het vorige seizoen was in uitgekomen. De andere Waalse clubs (Westen) zaten in bevordering A. Als de vier reeksen al waren samengesteld, kwam het bericht dat K.F.C. Verbroedering Geel, in derde B, er de brui aan gaf! Het stamboeknummer 395 werd eveneens geschrapt. Het reglement werd toegepast, waarbij nà de ‘barrages’ de vrijgekomen plaats toekwam aan R.F.C. La Calaminne (rechtstreekse degradant uit “3deB” maar dus heropgevist), terwijl R.F.C. Bioul ’81 (club uit de provincie Namen) dezelfde weg opging richting bevordering D, want uit de inter-provinciale eindronde opgevist.

Er kwam dus een plaats vrij in bevordering C. Nieuwe verrassing noch Racing Jet Wavre, noch R. Hannut F.C. werden in bevordering C ondergebracht maar wél het nieuwe Football Club Seraing de jongste van alle clubs in reeks ‘D’. De club van het Bouverie stadion ging in beroep, tot zelfs voor de Burgerlijke Rechtbank, maar haalde zijn gelijk niet. Het was trouwens ook, en merkwaardig genoeg, de enigste club uit het “Luikse”. In die “zware” bevordering C, waarvan de samenstelling hierboven vermeld werd, dus geen enkele derby maar ook geen wedstrijden tegen clubs uit de regio ... dus geen recettes. F.C. Seraing sprokkelde in de heenronde slechts één schamel puntje en legde de boeken neer. Het verklaarde ‘forfait’ voor de terugronde, zowel in bevordering C als in 4de provinciaal B (waar de “B” ploeg in uitkwam). Triestig einde voor een club, die op 12 jaar tijd zo’n mooi parkoers had afgelegd ... want de pogingen om te fusioneren met R.F.C. Sérésien leverden geen resultaat op.

 

Marcel Dingemans