De officiële clubsite

K. Berchem Sport

Stamnummer: 
28
Voorzitter: 
Karel Van Daele
Manager: 
Marc De Mulder
Trainer: 
Jonas De Roeck
Kleuren: 
geel - zwart
Stadion: 
Ludo Coeckstadion
Adres: 
Berchemstationstraat 75, 2600 Berchem
Telefoon: 
03 281 31 35

De start

Hoewel “de bal” al eerder aan het rollen ging in onze contreien, werd uiteindelijk op 12 september 1895 de “Union Belge des Sociétes de Sports Athlétiques” opgericht. Bij de U.B.S.S.A. konden zowel voetbal-verenigingen, als atletiek groeperingen, als wielrenners als andere sporten zich bij aansluiten. Het voetbal bleef de hoofd activiteit, maar het waren toch ook bijna allemaal multi-functionele sport groeperingen. We verwijzen daarbij naar de eerder opgericht clubs ... Antwerp F.C. en Beerschot A.C.. In het zuiden van de Stad Antwerpen begon men er in 1906 ook aan.

Op 16 augustus 1906 werd door enkele 'Vlaamsche' vrienden “Berchem Sport” opgericht, die zich wilden distantiëren van de door de Engels- en Frans-sprekende elite bevolkte sport-verenigingen. Er werd een Worstel- en Atletiek-club opgestart in Café Limburgia in de Beernaertstraat, die nog altijd bestaat. De Atletiek bestond uit gewicht-werpen, lopen, hoog- en verspringen -met aanloop of vanuit stand (!)- en touwtrekken -t/m 1920 een Olympische sport !- ; bij het Worstelen hoorden stok-vechten en Grieks-Romeinse stijl. Het voetbal bleef geruime tijd taboe binnen de club -een duivelsch spel !- maar op 22 april 1908 werd dan toch een voetbal-sectie opgericht, die op de A.V. van 12 juli 1908 door de U.B.S.S.A. als lid werd aanvaard. In het seizoen 1909-1910 werd competitief gestart aan de Molenbaan -intussen verdwenen- in 'Afdeling III Antwerpen'. Er werd voor geel-zwart gekozen, logisch gezien de 'Vlaamsche' roots van de club.

 

Op nationaal niveau

Na twee opeenvolgende promoties (kampioen in 1909-1910 en 1910-1911) zat Berchem Sport in het 'nationale voetbal', in bevordering. Voor slechts één seizoen (1911-1912), want directe degradatie en terug naar de provinciale afdelingen. Voor maar twee seizoenen. Na twee seizoenen (1912-13-14) dwong het opnieuw promotie af naar het nationale voetbal. In 1912-1913 was men dicht bij een nieuwe promotie, maar men struikelde in de nationale eindronde die met vier clubs betwist werd. Naast Berchem Sport namen ook A.E.C. Mons, S.C. Anderlechtois en Lyra T.S.V. deel. De Lierenaars wonnen die eindronde en promoveerden samen de de Brusselaars naar het nationale voetbal! De eerste maal voor de beide clubs. Een jaar later (1913–1914) klommen ook A.E.C. Mons en Berchem Sport op. 

Dat verdient wel een woordje uitleg, want hoe ging dat er aan toe in de hoogste Antwerpse provinciale reeks, “Afdeling II Antwerpen” genoemd? De dertien clubs waren onder-gebracht in twee reeksen. Reeks 'A' omvatte 6 clubs ; reeks 'B' was uit zeven clubs samengesteld. Die speelden een competitie, waarbij de eerste twee daarvan konden deelnemen aan de provinciale eindronde. Berchem Sport won op overtuigende wijze zijn reeks (B) met indrukwekkende cijfers. Daarna volgde die provinciale eindronde met Union Sportive Anversoise, Sint-Ignatius S.C., Liersche S.K. en Berchem Sport. Die twee laatst genoemde clubs moesten nog een testwedstrijd spelen omdat ze gelijk waren geëindigd. Berchem won het pleit met 6 - 0. Daarna traden de twee clubs aan in de nationale eindronde ... met in totaal 10 clubs. Alle wedstrijden werden op neutraal terrein betwist. Het resultaat gaven we al eerder mee ... A.E.C. Mons en Berchem Sport promoveerden!

 

Op naar de 100 !

Inderdaad, want nog enkele jaren en K. Berchem Sport heeft er 100 seizoenen nationaal voetbal opzitten. Geel-zwart zit nu aan 95, als we goed geteld hebben. Dat eerste seizoen voor W.O.I erbij geteld. Doordat in 1914 de Eerste Wereld oorlog uitbrak kon “den Barchoem” eerst in het seizoen 1919-1920 aantreden in de nationale reeksen ... waaruit het nog slechts éénmaal zou verdwijnen ... op het einde van de XXste eeuw (2000). We blikken terug naar het verleden. In het begin van de jaren '20 waren er maar twee 'nationale' reeksen ... 'Afdeling I' en 'Bevordering'. Berchem Sport debuteerde in het seizoen 1919-1920 dus in de nationale bevordering, op dat ogenblik het tweede niveau. In dat eerste seizoen nà het beëindigen van W.O. I, waren er geen promovendi of degradanten. In een reeks met 12 clubs eindigde Berchem Sport op een mooie zesde plaats.

Op het einde van het volgend seizoen, 1920-1921, zou er een wijziging doorgevoerd worden op nationaal niveau. De beide nationale afdelingen zouden uitgebreid worden met twee clubs ; van 12 naar 14. Er was dan 1 degradant uit Afdeling I en drie promovendi uit bevordering. Daarbij Standard Club Liégeois, de kampioen, die daarna nooit meer uit de hoogste afdeling zou verdwijnen. Berchem Sport eindigde opnieuw op een zesde plaats en trad in 1921-1922 voor de derde opeenvolgende maal aan in 'bevordering'. Met succes nu, want een tweede plaats, op één puntje van kampioen Uccle Sport (aller-retour), leverde een plaats op in de hoogste nationale afdeling.

 

S t u n t !

In het debuut seizoen (1922-1923) werd een tiende plaats afgedwongen, waarbij op verplaatsing slechts drie schamele puntjes gesprokkeld werden. Men kwam nochtans nooit echt in degradatie gevaar. Het seizoen 1923 - 1924 zou zeer bewogen en gedenkwaardig worden. In 1922 veroverde Beerschot A.C. zijn eerste titel ten koste van Union Saint-Gilloise S.R., in een testwedstrijd (2 – 0) op het terrein van La Gantoise. Berchem Sport promoveerde in datzelfde jaar dus naar Afdeling I. Een jaar later zou de club van het Dudenpark weerwraak nemen en werd kampioen met vijf punten voorsprong op Beerschot. Het werd toen trouwens op Berchem Sport in bedwang gehouden (2 - 2).

In dat seizoen 1923-1924 waren het opnieuw 'Beerschot' en 'Union' die de toon aangaven. Berchem Sport daarentegen moest strijden voor het behoud. Het lukte daar uiteindelijk in door op de 25ste speeldag aan de Grote steenweg te winnen van rechtstreeks concurrent R.C. Mechelen (1 - 0). Dat zou later degraderen via een verloren testwedstrijd tegen La Gantoise (5 - 0). Ondertussen was Beerschot A.C. vooraan met de punten aan 't morsen!

Na veertien wedstrijden zonder nederlaag werd op 30/03/1924 verloren op Cercle Brugge (3 - 2) en voor de laatste wedstrijd van het seizoen trok men op 13/04/1924 naar Brussel om er R. Racing Club Brussel te ontmoeten. Met twee punten voorsprong op rivaal Union Saint-Gilloise S.R., was een punt genoeg om kampioen te worden. In het Dudenpark ontving Union ... Berchem Sport. Ondanks het overwicht konden de “Mannekens” het verschil niet maken, erger nog in de laatste minuut van de wedstrijd scoorde “Racing” de winning-goal op vrijschop 2 - 1! Een testwedstrijd leek onafwendbaar, tot bekend werd gemaakt dat Berchem Sport een draw had gespeeld (1 - 1) bij de uittredende kampioen! De spelers en begeleiders van de twee Antwerpse clubs 'treinden' samen terug naar Antwerpen waar ze door een grote menigte aan het Centraal station verwelkomd werden. De “Kampioenen” werden bejubeld en er weerklonk “Merci Berchem”, dat toch “stuntte”!

 

Elf seizoenen in “eerste”

Na de stunt van 1924 werd Berchem Sport een degelijke middenmotor, die vooral “at home” te duchten was. Was zelfs na Beerschot en Antwerp de beste thuisploeg in 1924-1925. Het leed slechts één nederlaag, tegen Union (1 - 2) ... maar versloeg wel de toekomstige kampioen, R. Beerschot A.C. (2 - 0). Seizoen 1925-1926, Berchem Sport kwam toen uit in een witte broek en een shirt met twee dikke gele verticale banden en in het midden een zwarte. Een outfit die “in” was toen. Op een 0 - 8 na in het Ottenstadion bij A.R.A. La Gantoise geen uitschieters in dat seizoen. 1926 -1927 dient toch wel vermeld te worden, want het betrof de eerste grote hervorming van het nationale voetbal ... met vijf nationale afdelingen! Ere-afdeling ; Afdeling I en Bevordering 'A', 'B' en 'C'. Tijdens dat seizoen, op 26 december 1926, werden de stamboeknummers ingevoerd. Berchem Sport kreeg het nummer “28” toegewezen.

Of geel-zwart toen stadsgenoot R. Beerschot A.C. van een vierde opeenvolgende titel hield zullen we nooit te weten komen. Feit is nochtans dat in de heenronde een 1 - 1 in het Olympisch stadion werd afgedwongen en de terugwedstrijd in Berchem op een 2 - 1 zege uitdraaide. Als men er dan rekening mee houdt dat R. C.S. Brugeois kampioen werd met twee punten voorsprong op de Mannekens, dan is de rekening vlug gemaakt. Hoewel, de toekomstige kampioen werd ook met 3 - 0 geklopt aan de Grote steenweg. In 1927-1928 stond er geen maat op de Mannekens ... want slechts VIER verlies-punten en kampioen met 11 punten voorsprong op R. Standard C.L.! Berchem Sport eindigde fraai vierde ... op 21 punten van de kampioen, die de hele competitie door aan de leiding stond!

Ook voor het seizoen 1928-1929 mogen we in de details treden. Het kampioenschap werd beslist met een testwedstrijd tussen R. Antwerp F.C. en R. Beerschot A.C., het werd 2 - 0 in het Oscar Vankesbeeckstadion te Mechelen. Merkwaardig seizoen, vooral omdat het stamboeknummer 1 het hele seizoen door moest uitkomen “op verplaatsing”, na een intern dispuut over het Bosuilstadion. Er werd, 'at home' gespeeld op Berchem en Beerschot. Geel-zwart deed het niet zo slecht tegen hun stadsgenoten, want het hield Beerschot op een 0 - 0 op het Kiel en versloeg in volle titelstrijd de “Great Old” met 4 - 0 in Berchem! Zelf eindigde men slechts in het midden van het klassement.

Groot moment op 25 augustus 1929 als het nieuwe stadion op “het Rooi” wordt ingehuldigd met een gala wedstrijd tegen P.S.V. (2 - 3) . In het nieuwe stadion verging het Berchem Sport toch niet al te goed. Het eindigde uiteindelijk op een twaalfde plaats, waardoor het de degradatie net ontliep op het einde van de competitie zelfs! Desalniettemin werd Beerschot tweemaal verslagen! 1 - 3 away en 3 - 0 op het Rooi.

Gaan beweren dat Berchem stadsgenoot Beerschot opnieuw van de titel hield zou wellicht overdreven zijn, nochtans eindigden de Mannekens -zonder de naar Sparta Praag vertrokken Raymond Braine- op zeven punten van de verrassende kampioen Cercle Brugge. R. Antwerp F.C. eindigde tweede op één puntje. Het verloor geen enkele wedstrijd “away” maar wél zesmaal op de Bosuil! Tijdens het seizoen 1930-1931 kreeg Berchem Sport op 3 maart 1931 de “Koninklijke” titel toegekend. Het werd ook het beste seizoen van die eerste grote passage in de hoogste afdeling, want geëindigd op een derde plaats ... op slechts vier punten van kampioen R. Antwerp F.C. en met een gelijk aantal punten dan Beerschot ... dat op het Kiel in bedwang werd gehouden (2 - 2) en op het Rooi werd geklopt (2 - 0). 

Na een mooie vijfde plaats in het seizoen 1931-1932, op 10 punten van kampioen K. Liersche S.K., volgde in 1932-1933 een degradatie. Allerlaatste met slechts 15 punten, waarvan amper drie op verplaatsing. Union Saint-Gilloise S.R. werd kampioen met zeven punten voorsprong op R. Antwerp F.C.. Het was de eerste titel van drie voor Union, seizoen waarin ook de mythe van “Union '60” begon. Voor 1933-1934 werd K. Berchem Sport ingedeeld in Afdeling 1B, waarin ook nog vier andere clubs uit de Antwerpse regio ... Cappellen F.C. (43), Tubantia F.A.C. (64), R.C. Borgerhout (84) en S.K. Hoboken (285). Met een overtuigende titel, 11 punten voorsprong op nummer twee R.C. Borgerhout, klom geel-zwart terug op naar de Ere-afdeling ... maar niet voor lang.

 

Terug naar niveau 2

In de seizoenen 1934-1935 en 1935-1936 was er geen hoofdrol weggelegd voor K. Berchem Sport. Merkwaardige vaststelling in 1934-1935, als van de veertien clubs er ... acht (!) ... uit de provincie Antwerpen kwamen. Union Saint-Gilloise S.R. behaalde zijn derde opeen-volgende titel ; de elfde in totaal en meteen ook de laatste. Op 10 februari 1935 kwam er een einde aan de reeks van 60 wedstrijden zonder nederlaag. Daring C.B. S.R. won de derby in het Oscar Bossaert stadion met 2 - 0, ondanks nog één nederlaag bij R. Beerschot A.C. (1 - 0) kwam de titel niet in het gedrang, want slechts één puntje verloren in het Dudenpark tegen Daring (1 - 1). R. Berchem Sport eindigde op een negende plaats en speelde slechts één enkele draw, 0 - 0 bij Racing Mechelen! Een jaar later (1935-1936) lieten de geel-zwarten het helemaal afweten, laatste met slechts 8 schamele puntjes en 104 geïncasseerde goals!

Dat was het resultaat van enkele zware nederlagen ... 'at home' 2 - 12 tegen Antwerp en een 0 - 8 tegen Beerschot ; ook een 11 - 0 op de Bosuil en 8 - 2 bij F.C. Malinois! Dat kan tellen. Daring C.B. S.R. werd kampioen en Berchem Sport mocht in 1936-1937 starten in de Eerste Klasse 'A', want inderdaad in 1931 was er een grondige uitbreiding van de nationale reeksen gebeurd. De Ere-Afdeling was uiteraard dezelfde gebleven, Afdeling I (het tweede niveau) werd met een reeks uitgebreid en ook de nationale bevordering (derde niveau) had er een reeks bijgekregen. Berchem Sport zat dus in reeks 'A' met clubs uit de provincies Brabant (4), Limburg (1) en Luik (5) en Cappellen F.C., V.V. Oude God Sport en K. Belgica F.C. Edegem. Het stamboeknummer 28 eindigde in de middenmoot, op een zesde plaats.

Zoals dat destijds, en nog lang daarna, wel meer gebeurde werd K. Berchem Sport in 1937-1938 nu ingedeeld in reeks 'B', met enkele clubs uit Brabant en Oost- en West-Vlaanderen. Men sneuvelde op drie puntjes van R.C.S. Brugeois, zoals dat toen genoemd werd, waarmee men twee jaar eerder uit de Ere-Afdeling was gedegradeerd. Vermits er maar één promovendus was uit de twee reeksen van de “Eerste Klasse”, de kampioen, moest in 1938-1939 Berchem Sport het opnieuw proberen.

Men startte opnieuw in reeks 'A', met nu ook 2 clubs uit Henegouwen, naast die uit de provincies Antwerpen (5), Brussel (3), Oost-Vlaanderen (3) en West-Vlaanderen (1). S.C. Eendracht Aalst werd kampioen, K. Lyra eindigde op twee punten en Berchem Sport werd derde op vier punten. Nog tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de competitie hervat, nadat ze in 1939-1940 en 1940-1941 was stilgelegd. In reeks 'B' deed geel-zwart weer direct mee voor de oppergaai, met clubs uit dezelfde vier provincies als daarvoor. R. Racing Club de Bruxelles promoveerde als kampioen, Berchem Sport eindigde tweede. Nog voor het einde van W.O.II kwam het er dan toch van, seizoen 1942-1943. Zelfde indeling in reeks 'B' zoals het seizoen voordien en K. Berchem Sport liet er geen “gras” over groeien! Kampioen met vier punten voorsprong op R.F.C. Brugeois en met een doelpunten saldo van 122 – 22!

 

Enkele topjaren !

Dus opnieuw promotie naar de Ere-Afdeling! In het seizoen 1943-1944 eindigde K. Berchem Sport op een zesde plaats en zag het stadsgenoot R. Antwerp F.C. vlot kampioen worden. R. Beerschot A.C. was aan 't terugzakken, maar eindigde toch nog op een derde plaats, terwijl R.S.C. Anderlechtois aan zijn opgang begon en vice-kampioen werd. In 1944-1945 werden er door de hostiliteiten geen competities georganiseerd. De bal begon opnieuw te rollen in 1945-1946. Door de oorlogsomstandigheden werd besloten om geen degradaties te verwerken uit het vorige seizoen, wel stijgers en zo werd er begonnen met 19 clubs, om dan stelselmatig tot 16 clubs af te bouwen. De provincie Antwerpen was nog altijd het best vertegenwoordigd, met 6 clubs. Daarna volgden Brussel (5), Luik (3), Oost-Vlaanderen (3) en Henegouwen en West-Vlaanderen met elk 1. Berchem Sport eindigde als zevende en liet enkele merkwaardige resultaten optekenen. Het won bij de latere kampioen R.F.C. Malinois (2 – 4) en liet tegen Anderlecht twee merkwaardige uitslagen optekenen ... 5 - 4 winst op het Rooi ; 6 - 5 verlies in het Astridpark. In negatieve zin, de 9 - 3 nederlaag in de Bosuil tegen R. Antwerp F.C..

Voor 1946-1947 verloor de stad Luik een club (R.F.C. Tilleur) en kwam K. Lyra er bij voor de provincie Antwerpen. Om tot zestien clubs te komen, voor het volgende seizoen, zouden er 5 degradanten zijn en 2 promovendi uit de Eerste Klasse 'A' en 'B'. Berchem Sport eindigde op een zesde plaats. Het zag er lange tijd naar uit dat R. Olympic Club de Charleroi de titel zou 'pakken', maar eind januari 1947 deed de winter zijn intrede. Begin februari werd er nog wel gespeeld, maar dan volledige competitie stop voor enkele weken. Olympic is zijn draai kwijt en zou de paars-witte hoofdstedelingen stelselmatig zien naderbij sluipen. Daaronder een nederlaag in het Astridpark (3 - 0), en vooral een 6 - 4 verlies bij Berchem Sport! 1947-1948, zevende plaats voor de ploeg van het Rooi, titel voor R.F.C. Malinois en geen opmerkelijke resultaten voor geel-zwart, op een 7 – 1 at home tegen 'Union' na, dat in verval was geraakt, en een 9 - 0 'rammeling' op Standard dat zo zijn 'hachje' kan redden. “Lierse” degradeert voor de eerste maal uit de Ere-afdeling, samen mer R. Uccle Sport ... dat nooit meer op het hoogste niveau zou terugkeren.

En dan komen de drie 'gouden' seizoenen voor K. Berchem Sport, want 3x na elkaar Vice-Kampioen ... telkens nà R.S.C. Anderlechtois. In 1948-1949 speelde Berchem Sport gelijk op Anderlecht en won op het Rooi met 1 – 0, maar leed ook enkele domme nederlagen. Tegen K.F.C. Boom, o.a., 1 - 3 at home ... ook 1 - 0 away. Daarmee is feitelijk alles gezegd ... hoewel geel-zwart op verplaatsing de meeste punten pakte van allemaal! In 1949-1950 bedroeg de achterstand vijf punten, daar viel dus niet veel tegen in te brengen. In die periode deed ook R.C. Mechelen K.M. gedurende vijf seizoenen helemaal bovenaan flink mee.

In het seizoen 1950-1951 was de strijd om de titel zeer hevig. Zes clubs eindigden in een marge van slechts vier punten. Daaronder ook R. Antwerp F.C. (6de), R. Beerschot A.C. (5de), R.F.C. Liégeois (4de) en R.C. Mechelen K.M. (3de). En dan draait uiteraard alles rond de wedstrijden die verloren werden tegen de staartploegen. Voor K. Berchem Sport gold dat vooral Daring Brussel, 1 - 4 at home en 2 - 2 away. Bovendien werden ook de twee wedstrijden tegen Anderlecht verloren (1 - 3 en 3 - 2) ... vermits de beide clubs met een gelijk aantal punten eindigden (38) dan is de rekening vlug gemaakt. Berchem Sport had wel de beste aanval, met 71 doelpunten, en telde de topschutter in haar rangen met Albert Dehert die 26x scoorde ... voor Rik Coppens met 24. Uiteindelijk gaf het reglement, dat toen van kracht was, de doorslag. Immers geen testwedstrijd meer ... maar R.S.C. Anderlechtois werd kampioen doordat het minder wedstrijden had verloren ... 5 t.o.v. 9 voor Berchem Sport. Het was van het seizoen 1928-1929 geleden dat er nog een “ex-aquo” bovenaan was!

 

Bescheiden acht seizoenen

In het seizoen 1951-1952 kwam er een einde aan de hoogconjunctuur van de “sympathiekste” ploeg van 't stad. Men eindigde slechts op een tiende plaats, zonder ooit in de problemen te hebben verkeerd wat de degradatiestrijd betreft. Op het Rooi werden enkele merkwaardige resultaten opgetekend ... Beerschot (5 - 1), R.F.C. Malinois (8 - 2) ... maar tegen Olympic Charleroi werd het 0 - 9! In 1952 had de grote competitie hervorming plaats. Op het hoogste niveau veranderde alleen de benaming ... Ere-Afdeling werd Eerste afdeling ; op het tweede niveau werden de twee reeksen “1ste Klasse” omvormd tot één enkele, of de Tweede afdeling. Er werden twee reeksen van de Derde afdeling gevormd, terwijl de vier reeksen van de nationale bevordering behouden bleven. In alle geval toch wel een hele verandering. Elfde plaats nu in 1952-1953 voor Berchem Sport, en ook geen werkelijke uitschieters, want 'Beerschot', b.v., won nu met 1 - 4 op het Rooi.

Ook in 1953-1954 “rien à signaler”, hoewel de club van het Rooi tot op het einde moest strijden om het behoud te verzekeren, van een trouwens zéér spannend kampioenschap dat eerst op de laatste speeldag zijn beslag kreeg, zowel m.b.t. de titel als voor het behoud. Nieuwe titel voor R.S.C. Anderlechtois in 1954-1955, dat in het Astridpark op een 1 – 1 werd gehouden en op het Rooi een 2 – 1 nederlaag moest incasseren. Antwerpen “lag” de paars-witte Brusselaars trouwens niet want zowel op de Bosuil als het Kiel 4 - 2 verlies! Op het actief van Berchem Sport, een 1 - 6 zege in het Olympisch stadion tegen Beerschot! In 1955-1956 volgde er een mooie vierde plaats, zonder noemenswaardige uitschieters, daarna ging het in de tweede helft van de jaren '50 stelselmatig bergaf. In 1956-1957 10de met aan de oevers van de Maas een 0 - 7 zege bij R. Tilleur F.C.. R. Antwerp F.C. werd kampioen.

In 1957-1958 was de Antwerpse “Great Old” er opnieuw dicht bij, maar het werd R. Standard C.L. ... want minder verloren wedstrijden! Berchem Sport eindigde dertiende maar kwam achteraan feitelijk nooit echt in de problemen. Tiende plaats in 1958-1959, zonder hoogtepunten en in 1959-1960 degradatie na een vijftiende plaats. Er werd fel gestreden om de titel, die R. Beerschot A.C. feitelijk niet kon ontglippen ... maar Rik Coppens kreeg op het einde van het seizoen zijn “kuren”, werd door zijn bestuur geschorst met alle gevolgen van dien. Berchem Sport streed om het behoud tegen Olympic Charleroi, Daring, Sint-Truiden, Club Brugge en C.S. Verviers. “Les Béliers” konden zich redden, hetzelfde aantal punten dan Berchem (25) maar één nederlaag minder (13 tegen 14). In de onderlinge confrontaties wonnen beide clubs “at home”, 3 - 2 op het Rooi en 2 - 1 op “le Panorama”.

 

30 seizoenen in een notendop

K. Berchem Sport begint de jaren '60 in de tweede nationale afdeling en begint in 1960-1961 met een negende plaats. Een jaar later (1961-1962) kampioen voor K.F.C. Beringen. Er volgen vier opeenvolgende seizoenen eerste nationale afdeling. Die worden allemaal onderaan in de klassering afgehaspeld. Het wordt een bewogen competitie onderaan in het seizoen 1962-1963, want uiteindelijk zes clubs in een marge van slechts 2 punten. Berchem eindigt als veertiende, één puntje voor R. Union Saint-Gilloise dat degradeert. Uit dat seizoen onthouden we vooral de zéér strenge winter van 1963! Een jaar later, 1963-1964, eindigt Berchem Sport als voorlaatste, dus op een degradatie plaats. Maar er werd een poging tot omkoperij vastgesteld in de wedstrijd K.F.C. Turnhout - K.F.C. Beringen. De club uit de Antwerpse Kempen krijgt een degradatiestraf en Berchem Sport handhaaft zich.

Opnieuw een bibberseizoen in 1964-1965, want geëindigd op een veertiende stek ... twee punten voor Union en K.F.C. Diest! Dat had als laatste slechts drie punten achterstand op nummer 11, Cercle Brugge! Zo'n zaken blijven uiteraard niet duren en in 1965-1966 volgde opnieuw een degradatie. De afscheiding onderaan was nu meer duidelijk, meer valt daar niet aan toe te voegen ... tenzij degradatie naar de tweede nationale afdeling. Voor zes seizoenen nu. En we maken een sprongetje naar 1971-1972. K. Berchem Sport wordt kampioen met twee punten voorsprong op K.F.C. Beringen, een combinatie die destijds al eens meer voorkwam. Er werd niet veel gescoord (48x) maar de verdediging was paraat met slechts zestien tegen goals en 18 (!) clean sheets! Terug naar de eerste nationale afdeling! Een kommerloos seizoen met een achtste plaats ... en weinig goals ... 28 - 28.

De drie volgende seizoenen was het opnieuw strijden tegen de degradatie. Het seizoen 1973-1974 was niet alleen bewogen wat de degradatie betreft, maar vooral in het vooruitzicht van de competitie hervorming in de eerste nationale afdeling. Er mag gesteld worden dat negen clubs streden om de laatste twee plaatsen te ontwijken, want tussen de laatste (K. Sint-Truidense V.V.) en het nummer acht (K. Cercle Brugge SV) was er slechts een verschil van vier punten. Die plaatsen waren niet evenredig aan een degradatie, maar de clubs die op '15' en '16' eindigden dienden aan de 'barrages' deel te nemen met twee clubs uit de twee nationale afdeling. Dat werden uiteindelijk “Lierse” en “Sint-Truiden”, de Limburgers zouden degraderen. Uiteindelijk eindigde Berchem Sport als veertiende.

In het seizoen 1974-1975 waren er twintig clubs in de eerste nationale afdeling, waar het prof-voetbal zijn intrede had gedaan. Drie clubs degradeerden. Berchem Sport had geen problemen en eindigde als vijftiende, zonder daar speciale dingen voor hoeven te doen. Toch meegeven dat R.W.D.M. op overtuigende wijze kampioen werd. 1975-1976 en nieuw omkoopschandaal. R.A.A. La Louvéroise zou geprobeerd hebben om enkele spelers van Berchem Sport om te kopen. Het werd daarvoor gestraft met een degradatie, maar daarvan kon Berchem niet profiteren, wel K. Beringen F.C. ... dat als derde laatste had moeten degraderen maar heropgevist werd. Het seizoen 1976-1977 zou immers met 18 clubs aangevat worden, waar Berchem Sport dus niet meer bij was. Men eindigde negende in de tweede nationale afdeling, waar alleen de kampioen (K. Boom F.C.) promoveerde en de respectievelijke periode-kampioenen in de eindronde strijd moesten leveren om naar de eerste afdeling te kunnen promoveren, eindronde die in 1973-1974 werd ingevoerd.

Een jaar later, 1977-1978, trok K. Berchem Sport als tweede van de algemene rangschikking, na kampioen K. T.H.O.R. Waterschei S.V., ook naar de eindronde. K.S.K. Tongeren (3de), A.S. Oostende K.M. (4de) en K.A.A. Gent (5de) waren de tegenstrevers.

Op de laatste speeldag stonden Berchem Sport en K.S.K. Tongeren tegenover elkaar op het Rooi ... dat met 13.000 toeschouwers gevuld was! Ze moesten onder hen uitmaken wie naar de eerste afdeling zou promoveren. De thuisploeg had genoeg aan een gelijk spel, de Limburgers moesten winnen want hadden een wedstrijd minder gewonnen (het reglement werd in het begin der jaren '60 gewijzigd). Uiteindelijk bleef de begin-score op het bord ... 0 - 0 en het stamboeknummer 28 nam terug zijn plaats in de eerste nationale afdeling in.

Opnieuw werd het een strijd tegen de degradatie. In 1978-1979 eindigde men vijftiende zonder ophefmakende resultaten neer te zetten. 1979-1980 en men zakte nog een plaatsje. De Antwerpse clubs deden het niet goed, want alle drie in de tweede helft van het klassement. In dat seizoen won Berchem Sport tweemaal van Beerschot ... 2 - 0 at home en dan 1 - 2 op het Kiel. Of dat een “vriendendienst” was laten we in het midden, want Beerschot had zélf ook de punten broodnodig. Een jaar later, 1980-1981, startte Berchem Sport op overweldigende wijze. Het won de openingsmatch op Beerschot (0 - 2) en stond na drie speeldagen aan de leiding met het maximum van de punten. Daarna zakte men naar de onderste regionen en diende men een 10 – 1 te incasseren bij K.S.C. Lokeren! Op de voorlaatste speeldag won Beerschot op het Rooi met 2 - 6 en verzekerde zich van het behoud. Berchem Sport zélf eindigde op een laatste plaats met slechts negentien punten. De voorlaatste, K.F.C. Beringen, degradeerde niet mee ... want werd heropgevist doordat K. Beerschot V.A.V. een degradatiestraf kreeg wegens een “vermeende poging tot omkoperij”. Dat bracht heel wat commotie met zich mee, de uitspraak viel eerst in september 1981!

Gedurende vijf seizoenen, 1981-1982, 1982-1983, 1983-1984, 1984-1985 en 1985-1986 kwam Berchem Sport uit in de tweede nationale afdeling. Men speelde er geen hoofdrol in. Wel twee vijfde plaatsen (1981-1982 en 1983-1984), maar alleen in dat laatste seizoen was er een plaatsje in de eindronde weggelegd. Berchem Sport kon slechts drie puntjes sprokkelen en kwam nooit in aanmerking voor een eventuele promotie. 1985-1986 en terug naar de eerste nationale afdeling, want kampioen voor Racing Jet Brussel. De basis van die titel werd op verplaatsing gelegd, want van de in totaal zes verloren wedstrijden beet men vijfmaal op het Rooi in het zand! Slechts vier zeges in 1986-1987, tweemaal “at home” en tweemaal “away”. Enigste “pluspunt” ... als men dat zo mag omschrijven ... een vol “Rooi” ter gelegenheid van de laatste wedstrijd van de competitie tegen potentieel kampioen R.S.C. Anderlecht. Dat haalde de titel binnen na een 0 - 5 zege, gepaard gaande met een 3 - 1 nederlaag van direct concurrent K.V. Mechelen bij Club Brugge. In alle geval, K. Berchem Sport degradeerde en zou nooit meer tot op het hoogste niveau terugkeren!

 

Van 1ste nationaal naar 1ste provinciaal !

“Koninklijk Berchem Sport” staat nog altijd op een zestiende plaats in de “Eeuwige Rangschikking van de hoogste afdeling” met 41 seizoenen -allemaal met Antwerp én Beerschot-. Werd 3x Vice-Kampioen ; 1220 gespeelde wedstrijden, 395x winst, 512x verlies, 313x gelijk, 1842 doelpunten gemaakt en 2231 tegen voor 1103 punten. In 1987 diende men dus op het Rooi het eerste klasse voetbal vaarwel te zeggen. Na drie seizoenen tweede nationale afdeling degradeerde Berchem Sport naar de derde nationale afdeling, wat zeker een aanpassing was. In het eerste seizoen 1990-1991 werd een tweede plaats verzilverd, die echter verder niets inhield. Daarna middenmoot en op het einde van het seizoen 1996-1997 degradatie naar de nationale bevordering. Men draait goed mee in bevordering 'B' , maar na drie seizoenen, in 1999-2000, degradatie ingevolge financiële problemen. Wat dus provinciaal voetbal betekende! Voor één seizoen slechts!

Want direct een derde plaats in eerste provinciaal Antwerpen én een deelname aan de provinciale eindronde, waarvan de winnaar kon promoveren! De tegenstrevers waren K.F.C. Belgica Edegem (2de), K. Berchem Sport (3de), K. Witgoor Sport Dessel (4de) en K.V.C. Wijnegem (5de). Berchem Sport kwam als winnaar uit de bus, een eindronde die, toen toch nog, werd betwist in halve finales en een finale in heen en terug wedstrijden. Onder de leiding van trainer Marc Brys ging K. Berchem Sport in het seizoen 2001-2002 van start in de nationale bevordering, reeks 'B', en versierde er een knappe titel! Promotie, waardoor men in 2002-2003 van start ging in de 3de nationale afdeling 'A'. Met succes, want na een zeer knap seizoen werd een nieuwe titel in de wacht gesleept! Mààr! Dan volgde de aanvraag voor de licentie! Die was negatief. Door financieel gesjoemel van de Armeense geldschieter Vasken Cavatti kregen de “Leeuwen van 't Stad” geen licentie voor de tweede nationale afdeling!

Met een nieuwe, jonge, ploeg degradeerde Berchem een seizoen later terug naar bevordering B. Na acht seizoenen bevordering 'B', naamsverandering naar “K. Berchem Sport 2004” inbegrepen, werd in het seizoen 2011-12 de titel op overtuigende wijze behaald ... op dat ogenblik de twaalfde in de clubgeschiedenis. In het eerste seizoen (2012-2013) derde afdeling werd men ingedeeld in reeks 'A', een volledig “Vlaamse” reeks. Men eindigde op een vijfde plaats maar kon niet aan de “play-offs” deelnemen, omdat K.M.S.K. Deinze de tweede periode titel had gepakt en slechts dertiende eindigde. Dat was trouwens na een bewogen speeldag, als Berchem Sport op het Rooi door R. Cappellen F.C geklopt werd (1 - 2) en K.M.S.K. Deinze won van K.R.C. Mechelen met 3 - 1 ... drie goals van Xavier Deschacht. De drie volgende seizoenen werd K. Berchem Sport ondergebracht in de derde nationale afdeling 'B'. Welke reeks nu als de 'sterkste' dient beschouwd te worden laten we in het midden, feit is dat men in reeks B met verre verplaatsingen te maken heeft, of had.

 

Dertiende titel

Of dat laatste de reden is dat Berchem er drie opeenvolgende seizoenen geen vooraan-staande rol kon spelen, laten we in het midden. In 2013-2014 diende men zelfs tot op het laatst strijden om het behoud te verzekeren. Er mag gesteld worden dat in het seizoen 2016-2017 Berchem Sport optimaal profiteerde van de hervorming van de competitie, want geen Franstalige clubs meer! Het werd een verbeten strijd met de Limburgse club Thes Sport uit Tessenderlo, dat 159 dagen op plaats 'één' stond ... tegenover slechts 54 dagen voor geel en zwart, dat slechts twee verlies wedstrijden liet optekenen, telkens met 1 - 0 op Thes Sport en bij Wijgmaal. Daartussen ook een reeks van 17 wedstrijden zonder nederlaag. In de eindfase van de competitie leed Thes Sport twee nederlagen op rij en boekte Berchem Sport een 12 op 12. Toch moest er gewacht worden tot op de laatste speeldag om de titel te kunnen vieren. Daarna werd K. Berchem Sport ook algemeen kampioen van de 2de klasse amateurs door de kampioen van reeks 'A' te kloppen, R. Knokke F.C. ... 1 - 2 away en 1 - 1 at home. In de de 2de Klasse Amateurs 'B' uiteindelijk : 1ste - 30 - 20 - 8 - 2 - 65 - 24 - 68 pnt.. Wat de ambitie van K. Berchem Sport is in het seizoen 2017-2018 kunnen we moeilijk beoordelen. Wellicht een rustig seizoen en niet direct meedoen voor promotie naar “1B” ... eerst wordt allicht het stadion aangepast, om daarna hoger op te klimmen.

 

Internationals

Het zijn er zeventien in totaal. Marcel Dries voert het lijstje aan met 31 'caps', allemaal tussen 1953 en 1959. Leon Aernaudts volgt met 20, Albert De Hert met 8, Nicolas Hoydonckx 8, Emile Stijnen 4 en de overigen met 3 of minder. 

 

Marcel Dingemans