De officiële clubsite

ASV Geel

Stamnummer: 
2 169
Voorzitter: 
Fons Backx
Manager: 
Wim Van den Plas
Trainer: 
Nicky Hayen
Kleuren: 
blauw - wit
Stadion: 
De Leunen
Adres: 
Rauwelkoven 43B, 2440 Geel
Telefoon: 
014/58.33.91

Verbroedering Geel

Ontstaan en debuutjaren

In het eerste decennium van de XXste eeuw groeide het aantal voetbal clubs in ons land gestadig. De voetbal-microbe sloeg ook over naar de Antwerpse Kempen en in 1912 werd in de Gemeente Geel de eerste voetbalclub opgericht. Dat gebeurde in het Sint Aloysius College, dat nog steeds bestaat, onder de noemer “Flandria”. Met Geel Sport kwam er in 1919 een tweede voetbalclub bij. Beide clubs fusioneerden in 1921 en kwamen tot 1924 uit in het Kempisch Verbond, waarna ze zich aansloten bij de K.B.V.B. met een aangepaste benaming.

Op 27 juli 1924 werd F.C. Verbroedering Gheel gesticht, waarna men als beginnende club aanvaard werd, d.d. 27 december 1924. Op de A.V. van 9 januari 1926 gebeurde dat als 'werkende' club . Destijds ging dat er nog zo aan toe. In het seizoen 1926-1927 werd er gestart in de laagste provinciale reeks, 3de Gewestelijke 'A' Antwerpen. Op 26 december 1926 kreeg men het stamboeknummer 395 toegewezen en na vier seizoenen kon in 1930 een 'promotie' versierd worden naar 2de Gewestelijke 'A' ... om dan via een titel in 1931-1932 door te dringen naar 2de provinciaal Antwerpen. Het zat destijds toch ook niet eenvoudig in elkaar! Verbroedering Gheel verbleef zeven seizoenen in tweede provinciaal Antwerpen om op het einde van het seizoen 1938-1939 de titel te behalen en op te klimmen naar het nationale voetbal. Nog eens herhalen dat die “Afdeling II” de hoogste provinciale reeks was.

 

Nationaal tot op het tweede niveau

In de jaren 1939-1940-1941 waren er geen officiële kampioenschappen. Bij de 'herstart' in 1941 mocht F.C. Verbroedering Geel aantreden in de nationale bevordering 'B', toen het derde niveau. Door de hostiliteiten waren de vier reeksen van de nationale bevordering toch wel op een, bijna, provinciale wijze samengesteld. Zeker die 'reeks B', met slechts elf clubs en allemaal uit de provincie Antwerpen, die we toch meegeven. Zes uit de regio Antwerpen, met (stamboeknummer) ... R. Cappellen F.C. (43), Bouchoutse V.V. (121), F.C. Wilrijk (155 nu K.F.C. Olympia-Beerschot-Wilrijk), S.K. Hoboken (285), Hemiksem A.C. (360) en V.V. Edegem Sport (377). Vijf uit de provincie ... Willebroekse S.V. (85), F.C. Verbroedering Geel (395), V.V.O.G. Vorselaar (402), Wezel Sport (844) en F.C. Nijlen (1065). Vijf van die clubs zijn met het onder-streepte (stamboeknummer) nog altijd actief, al dan niet met een gewijzigd benaming. Op het einde van dat seizoen 1941-1942 werd Verbroedering Geel overtuigend kampioen. Het verloor geen enkele wedstrijd, speelde tweemaal gelijk en won achttien van de twintig wedstrijden! 38 punten met een goal-average van 120 - 25! Dat betekende dus een promotie naar het tweede niveau, toen “Eerste Afdeling” genoemd.

Vermits er maar twee reeksen waren, werd ons land min of meer verticaal doormidden gesneden, met enkele opmerkelijk beslissingen waarover we niet verder dienen uit te weiden. In alle geval zat F.C. Verbroedering Geel in reeks 'A', waarin vijf provincies vertegenwoordigd waren. Die clubs geven we ook mee, ook al omdat we toch in het seizoen 1942-43 zaten en de tweede wereldoorlog in volle hevigheid woedde. Opnieuw met de (stamboeknummers) ... provincie Antwerpen 5 : R.C. Mechelen K.M. (24), K.M. Lyra (52), F.C. Herentals (97), F.C. Turnhout (148), F.C. Verbroedering Geel (395) ; provincie Brabant 4 : R. Stade Louvaniste (18), R. Vilvorde F.C. (49), C.S. Schaerbeek (55), R.C. Tirlemont (132) ; provincie Limburg 3 : R. Excelsior F.C. Hasselt (37), THOR Waterschei S.V. (553), K. Cercle Tongerse S.V. (73) ; provincie Luik 3 : R.F.C. Sérésien (17), R. Fléron F.C. (33), R. Union Hutoise F.C. (76) ; provincie Namen 1 : C.S. Andennais (307). Dat geeft een totaal van zestien clubs, met opnieuw hetzelfde “spelletje” ; zeven (stamboeknummers) bestaan nog, met al dan niet de ene of andere fusie of eventuele naamswijziging.

Opnieuw zette “Verbroedering” een uitstekend seizoen neer. Had zelfs de productiefste aanval met 130 goals, maar incasseerde er wel 57. Uiteindelijk eindigde men met 43 punten op een tweede plaats ... acht punten minder dan kampioen K.M. Lyra, dat naar de Ere-afdeling promoveerde. Door zijn ligging in het oostelijke deel van de Antwerpse Kempen, had Verbroedering Geel het geluk mee dat het bijna altijd in die oostelijke reeks werd ingedeeld, op het seizoen 1948-19 na, als men naar West- en Oost-Vlaanderen moest reizen. Na die knappe tweede plaats zakte men geleidelijk aan terug. Op het einde van het seizoen 1949-1950 kon de degradatie niet vermeden worden, zestiende en laatste ... en dus degradatie naar bevordering (A), gevolgd door een nieuwe buiteling (1951) naar de tweede provinciale afdeling, die vanaf het seizoen 1952-1953 tot “eerste provinciaal” werd omgedoopt. Men verbleef daar, in totaal, 11 seizoenen in, om dan in het begin der jaren '60 via een titel in 1961-1962 in eerste provinciaal, terug naar het nationale voetbal te promoveren.

 

Koninklijk en 22 seizoenen bevordering en derde afdeling

De “Koninklijke” titel werd op 16 november 1960 verkregen, toen men nog in eerste provinciaal zat. Na die titel, en promotie, in 1962 bracht K. F.C. Verbroedering Geel de rest van de jaren '60 door in de nationale bevordering ... C/C/C/B/C/B/B/B. In 1970 volgde er een “aller-retourtje” naar eerste provinciaal, promotie via een tweede plaats, maar sindsdien onafgebroken in de nationale afdelingen. Na drie seizoenen bevordering C/C/D promoveerde men naar de derde nationale afdeling, via een tweede plaats. Dat had alles te maken met de hervorming van de eerste nationale afdeling ... van 16 naar 20 clubs. In de jaren '70, zes seizoenen derde nationale afdelingen B/B/B/A/B/A, zonder ophef-makende prestaties, daarna degradatie (1980) naar de nationale bevordering. In 1980-1981 een derde plaats in reeks 'B' en het jaar daarop titel (1981-1982) in reeks 'D'. Een speciale reeks met slechts vier clubs uit de provincie Antwerpen (o.a. Verbroedering Meerhout) ; twee uit Brabant en liefst tien (10 !) uit de provincie Luik! Na tweemaal als 'zesde' te zijn geëindigd, titel en promotie in “3deB” in het seizoen 1984-1985. Leuke reeks trouwens met K.F.C. Germinal Ekeren uit het 'Antwerpse', vijf clubs uit de Antwerpse Kempen, drie uit Brabant, vijf uit Limburg en twee uit de provincie Luik. K.F.C. Verbroedering Geel meteen in tweede nationale afdeling!

 

Vaste waarde in de tweede nationale afdeling

Vanaf het seizoen 1985-1986 komt de club uit de Antwerpse Kempen uit in de tweede nationale afdeling. Het zou er veertien opeenvolgende seizoenen in verblijven, waarin het feitelijk nooit een vooraanstaande rol heeft gespeeld, dit hoewel de “topteams” het feitelijk nooit gemakkelijk hadden aan de Dr. Van de Perrestraat, nabij het station van Geel. Het kleine maar knusse en gezellige stadion trok ook zeer veel toeschouwers. Men ontliep er ook enkele keren de degradatie, wat toch ook het geval was nadat men zijn intrek had genomen in het stadion De Leunen. Dat is gelegen naast de ring “R14” van Geel. Het werd ingehuldigd op dinsdag 6 augustus 1991 met een wedstrijd tegen K.F.C. Germinal Ekeren (0 - 1).

Dat was een match die in het teken stond van de “Beker Ludo Coeck”, de opvolger van de “Beker Deckers” en, daarna, de “Metropool Beker” een organisatie van de Gazet van Antwerpen”. Is intussen al sinds 1992 opgedoekt maar was wel interessant. Het was een tornooi als voorbereiding op de competitie, waarvan de finale afwisselend betwist werd in het Stedelijk Olympisch stadion of op de Bosuil. Daar kwam altijd zéér veel volk op af. In het stadion De Leunen trok K.F.C. Verbroedering Geel in het begin ook aardig wat volk, maar als het wat minder ging ... bovendien werd zowel in 1996-1997 als 1997-1998 werd ternauwernood de degradatie vermeden, want telkens op een vijftiende plaats geëindigd ... nipt zelfs! Daarna volgde het verbluffende seizoen 1998-1999. Een fraaie derde plaats, op ruime afstand, van kampioen K.V. Mechelen ... dat de titel had afgesnoept van R. Antwerp F.C.. De “Great Old” moest naar de eindronde, R.A.A. La Louvière (4de) en K.F.C. Turnhout (5de) gingen mee ... in een zéér druk bijgewoonde na-competitie!

 

Naar de eerste nationale afdeling

Terwijl het stamboeknummer 1 in het eigen Bosuil stadion, op de tweede speeldag, alles te grabbel gooide tegen K.F.C. Turnhout (1 - 3) ... met na de wedstrijd zéér erge onlusten en een match met gesloten deuren tot gevolg ... speelde K.F.C. Verbroedering Geel de Henegouwers in de vernieling ... 0 - 3 away en 4 - 0 at home, voor respectievelijk 5.000 en 4.800 toeschouwers! Na winst in Turnhout (1 - 2), 6.000 toeschouwers, kon al op de vierde speeldag Verbroedering verzekerd zijn van de promotie. Voor 6.000 toeschouwers hield R. Antwerp F.C. de 0 - 0. Drie dagen later ... 7.000 kijkers in de Leunen voor de provinciale derby tegen K.F.C. Turnhout! Via een 3 - 0 zege verzekerde K.F.C. Verbroedering Geel zich van winst in de eindronde en een promotie naar de eerste nationale afdeling! Het stadion de Leunen werd aan de normen van de eerste afdeling aangepast, men trok veel volk maar er werd heel dat seizoen tegen de degradatie gevochten. Uiteindelijk bleef directe concurrent in de eerste nationale afdeling. K.F.C. Verbroedering Geel eindigde op drie punten van de “Karolingers” op een zeventiende plaats en er volgde in dat seizoen 1999-2000 een onmiddellijke degradatie. Terug naar de tweede nationale afdeling, waarin de volgende zes seizoenen nog heel wat zou gebeuren!

 

Nog viermaal eindronde

Al in het eerste seizoen van de XXIste eeuw drong K.F.C. Verbroedering Geel opnieuw door tot de eindronde, via een vierde plaats in de reguliere competitie. De tegenstrevers waren K.F.C. Turnhout (2de), R.W.D.M. (3de) en R.A.E.C. Mons (5de). Blauw-wit eindigde op een derde plaats, voerde wel even de rangschikking aan ... en was zelfs aan de vooravond van de laatste speeldag nog niet helemaal kansloos. Uiteindelijk won R.W.D.M. die eindronde en promoveerde naar de eerste nationale afdeling, terwijl K.F.C. Turnhout geen licentie kreeg, en naar derde afdeling moest degraderen ... daardoor bleef K.M.S.K. Deinze in “tweede”. Na twee matige seizoenen won K.F.C. Verbroedering Geel in 2003-2004 de eerste periode titel en kon dus aan de eindronde deelnemen, ofschoon het uiteindelijk slechts tiende eindigde!

De andere deelnemers waren K.V. Oostende, K.S.V. Roeselare en A.F.C. Tubize. Het werd de spannendste eindronde ooit. Op de laatste speeldag kwamen de vier clubs nog in aanmerking voor winst en promotie. De Rodenbach-zonen hadden alles in eigen handen, maar verloren tegen K.F.C. Verbroedering Geel (2 - 4) ... dat kon promoveren als de andere wedstrijd op een gelijkspel eindigde. Maar K.V. Oostende versloeg A.F.C. Tubize (1 - 0) in het Albertpark stadion en promoveerde naar de eerste nationale afdeling, met slechts negen punten ... door driemaal thuis-winst met 1 - 0!

De volgende twee seizoenen was K.F.C. Verbroedering Geel opnieuw van de partij. In 2004-2005 na een derde plaats. Tegenstrevers waren K.S.V. Roeselare (2de), R. Antwerp F.C. (4de) en K. Red Star Waasland (5de). Die eindronde betekende het begin van het einde voor het stamboeknummer 395! Immers, na de eerste partij, 0 - 2 'away'-winst bij K. Red Star Waasland, maakte men aldaar direct gewag van een poging tot omkoperij! Het onderzoek en de uitspraak zou zéér lang op zich wachten en slechts een jaar later uitgesproken worden!

In alle geval won K.S.V. Roeselare die eindronde, werd alleen in de Leunen door “Verbroedering” in bedwang gehouden (1 - 1), maar kon met dat puntje wel de promotie naar de eerste nationale afdeling vieren! K.F.C. Verbroedering Geel eindigde tweede met elf punten ... en te denken dat het jaar voordien K.V.O. met slechts negen punten promoveerde! Hoewel in heel het seizoen 2005-2006 de “zaak Red Star Waasland” hen boven het hoofd hing, eindigde het stamboeknummer 395 toch nog op een derde plaats. Op ruime afstand van kampioen R.A.E.C. Mons en Vice-Kampioen K.V.S.K. United Overpelt-Lommel. Op het einde van de competitie begon de miserie, want zowel Red Star Waasland als K.V. Kortrijk claimden het eindronde ticket, omdat Verbroedering een degradatie boven het hoofd ging. We gaan niet verder in op de “klucht” die toen volgde. In alle geval was het zo dat men toen niet over een licentie voor de eerste klasse moest beschikken om aan de eindronde deel te nemen ... men moest ze alleen hebben aangevraagd! Om een lang verhaal kort te maken, er kwamen procedures voor de Burgerlijke Rechtbank aan te pas. Uiteindelijk mocht K.F.C. Verbroedering Geel toch aan die eindronde deelnemen, die later begon.

Deelnemers waren K. Lierse S.K. (uit eerste klasse), United Overpelt-Lommel (2de) en K.F.C. V.W. Hamme (winnaar 2de periode). Na een nederlaag bij de “Wuitens” (2 - 1), op de vierde speeldag, was Verbroedering uitgeschakeld. Het had er dan ook al wel een verloren (2 - 3) kaskraker tegen K. Lierse S.K. opzitten ... 8.500 toeschouwers in de Leunen. K.F.C. V.W. Hamme won dan wel zijn drie thuis-matchen, maar eindigde daarmee slechts derde. K. Lierse S.K. won uiteindelijk die mini-competitie en mocht in de eerste nationale afdeling blijven. K.F.C. Verbroedering Geel werd laatste en mocht de hoop opgeven om toch nog in “tweede” te blijven, want het werd in de loop van de maand juni 2006 tot degradatie naar de derde nationale afdeling veroordeeld, waar men aan het seizoen begon met -6 punten!

 

Het einde van Verbroedering Geel

Verbroedering zette een zeer knap seizoen 2006-2007 neer en zou feitelijk als eerste eindigen ... of toch niet, want -6 punten ... waardoor de titel en de promotie naar R.F.C. Tournai ging, met twee puntjes méér dan K.F.C. V. Geel en K. Diegem Sport, dat minder wedstrijden had gewonnen. Het was dan weer niet zo simpel dan het leek. Inderdaad, want Diegem Sport (op dàt ogenblik tweede) en R. Cappellen F.C. (dan 8ste) hadden elk een periode gewonnen! Op de allerlaatste speeldag moest Verbroedering naar K.V. Turnhout, dat de leider van de derde periode was. Alléén een zege verzekerde Geel van een plaats in de eindronde! Die werd uiteindelijk in extremis behaald (1 - 2) en het leverde blauw-wit een tweede plaats én winst van de derde periode op. Wat er daarna gebeurde is precies al zo lang geleden, maar toch nog feitelijk zo dichtbij. Ineens meegeven dat de finale nu ook met heen-en terug-wedstrijden werd betwist, voor de eerste maal! In de eindronde moest K.F.C.V. Geel telkens eerst “at home” aantreden en werden R. Sprimont-Comblain Sport (1 - 0 en 0 - 3), Dessel Sport (2 - 1 en 1 - 2) en Union R. Namur (2 - 0 en 0 - 1) wandelen gestuurd. m.a.w. zes zeges op rij!

En dan gingen de “poppen” aan 't dansen, want de aangevraagde licentie voor de tweede nationale afdeling moest door de Licentiecommissie 2de Nationale Afdeling (1ste aanleg) nog behandeld én goedgekeurd worden. Het was dus nog altijd zo dat men aan de (promotie)eindronde in de derde nationale afdeling mocht deelnemen indien men de licentie voor “2de” aangevraagd had. Pas nà de eindronde behandelde de eerder vernoemde commissie die aanvraag. Hetgeen dus ook met Verbroedering Geel gebeurde. De aanvraag werd behandeld op vrijdag 14 juni 2007 in het Bondsgebouw in de Houba de Strooper laan.

In eerste instantie werd geen licentie aan K.F.C. Verbroedering Geel dat, in tegenstelling tot U.R. Namur, geen tweede zit kreeg. Daardoor gingen “les Merles” naar de tweede nationale afdeling, als verliezend finalist! In “Beroep” kreeg Verbroedering Geel dan weer wél de licentie waarop de Namenaars naar de Burgerlijke Rechtbank trokken in kort-geding en in Namen! Ons voetbal-wereldje was vertrokken voor een lange en ingewikkelde procedure, die vermeden had kunnen worden. In alle geval liet men het er in de Antwerpse Kempen niet bij! Toch begon de competitie in de 2de nationale afdeling op woensdag 15 augustus 2007.

Maar nog zonder U.R. Namur, dat nog eerst die uitspraak moest afwachten van de Rechtbank. Die was “les Merles” gunstig gezind en de Namenaars konden aan de competitie beginnen op zaterdag 15 september 2007. En K.F.C. Verbroedering Geel? Dat was aan de competitie in “3deB” begonnen “onder voorbehoud”! Men trok in een vlug kortgeding naar de Rechtbank in Turnhout en men kreeg daar gelijk! Vermits de competitie al gestart was kon de K.B.V.B. niet anders dan de tweede nationale afdeling met 19 clubs te laten verder gaan. De kalender werd helemaal herzien. Het werd één grote soep en Verbroedering ... startte op 22 september 2007 “at home” tegen R.F.C. Tournai dat met 0 – 1 won.

Daar al die procedures had men echter geen ploeg kunnen bijeen brengen in Geel waardoor men laatste eindigde met slechts 16 punten. Degradatie dus naar de derde nationale afdeling wat men in “Geel” niet meer zag zitten. Na wat geaarzeld te hebben diende K.F.C. Verbroedering Geel op 8 augustus 2008 het ontslag van de club in bij de K.B.V.B., met inbegrip van het stamboeknummer 395, dat geschrapt wordt. De vraag stelde zich dan ... “zou de Stad Geel, met dat knappe stadion, in de toekomst van het voetbal verstoken blijven?” Het antwoord volgt hieronder.

 

Verbroedering Geel - Meerhout

Enkele bestuursleden van K.F.C. Verbroedering Geel, die de bui al hadden zien hangen, hadden toenadering gezocht tot F.C. Verbroedering Meerhout. Men kwam tot een overeenkomst, waarbij vooral de grote aanhang van de ter ziele gegane club een borg op de toekomst was. Er waren elders trouwens ook voorbeelden met K.F.C. Germinal Beerschot in Antwerpen en S.V. Zulte-Waregem in Oost/West-Vlaanderen, om het daarbij te houden. Onder de benaming Verbroedering Geel-Meerhout, met de gemengde clubkleuren blauw-wit-zwart, ging men in het stadion “De Leunen” spelen dit met het stamboeknummer 2169 van F.C. Verbroedering Meerhout.

 

M e e r h o u t

Dat stamboeknummer behoorde aanvankelijk toe aan Hand in Hand Meerhout, gesticht op 1 maart 1934, dat aan de Wevers-berg uitkwam in Meerhout. Die gemeente grenst aan Geel, waar het net ten zuid-oosten van ligt. Hand-in-Hand was negenentwintig seizoenen actief in de provinciale afdelingen van Antwerpen 15 in derde en 14 in tweede. Dat stamboek-nummer 2169 bleef d.d. 1 juli 1966 behouden, toen de fusie werd aangegaan met K.F.C. Meerhout Sport. Die club werd gesticht op 14 januari 1927, kreeg stamboeknummer 893 mee en was actief in de Schoolstraat. De Koninklijke titel werd verkregen d.d. 19/08/1952. De club speelde hoofdzakelijk in 3de en 2de provinciaal, maar kwam de laatste zes seizoenen van zijn bestaan uit in eerste provinciaal. Daaruit had het, in principe, op het einde van het seizoen 1965-1966 moeten uit degraderen. Wij hebben het “waarom ?” niet kunnen achterhalen, maar de fusieclub F.C. Verbroedering Meerhout ging in het seizoen 1966-1967 van start in eerste provinciaal Antwerpen.

Via een tweede plaats kon men al direct doorstoten naar de nationale bevordering, waarin men twintig opeenvolgende seizoenen zou in uitkomen! Het degradeerde op het einde van het seizoen 1986-1987 terug naar 1ste provinciaal en zou zelfs in 1991 naar tweede provinciaal zakken. Na vier seizoenen kampioen (1994-1995) in tweede provinciaal en twee seizoenen later (1996-1997) promotie naar bevordering via de eindronde. De eerste partij bij O.G. Vorselaar ging dan wel met 2 - 0 verloren, maar in de Sportlaan werd de situatie rechtgezet (3 - 0). Er volgden negen seizoenen bevordering C -de tijd van de veranderingen van reeksen was voorbij- bekroond met een titel in 2005-2006. Het werd een “aller-retour” naar de 3de afdeling 'A'. F.C. Verbroedering Meerhout zou er nog één seizoentje bevordering C bij doen (2007-2008) ... om dan K.F.C. Verbroedering Geel 'op te slorpen'.

 

 

Naar de tweede afdeling

Verbroedering Geel-Meerhout eindigde in het seizoen 2008-09 op een vijfde plaats in bevordering C. Een jaar later (2009-2010) werd de titel veroverd in diezelfde reeks ... op de laatste speeldag met een 3 - 2 overwinning op de Leunen (4.000 toeschouwers !) tegen rechtstreekse concurrent R.F.C. Turkania Faymonville. Promotie naar de derde nationale afdeling! Men werd er ingedeeld in reeks “A”, een volledig “Vlaamse” met 5 clubs uit zowel de provincie Antwerpen als West-Vlaanderen en 8 clubs uit Oost-Vlaanderen. Die 2010-2011 campagne werd ingezet met een 15 op 15, daarna zakte de club uit de Antwerpse Kempen terug en eindigde het uiteindelijk op een achtste stek, in de middenmoot. Een jaar later (2011-2012), slechts negende in “derde B”, maar in 2012-2013 werd meegedaan voor de “prijzen”. De eerste periodetitel ontglipte hen net ; in de tweede, gepakt door K.M.S.K. Deinze, kwam men er niet aan te pas ... maar de derde periodetitel werd wel meegenomen, voor de neus van K.V. Turnhout dat met een hoop Egyptenaren een geweldige remonte had ingezet, maar er net naast greep ... want Verbroedering Geel-Meerhout won in de Leunen, op de laatste speeldag van K.M.S.K. Deinze, 3 - 2 in extremis!

Wat is er zeer belangrijk bij zo'n play-offs? De trekking! En die was Verbroedering Geel-Meerhout uiterst gunstig gezind! De andere deelnemers waren K.R.C. Mechelen, K.M.S.K. Deinze (uit 'A') en K. Bocholter V.V., K. Patro Eisden Maasmechelen en K.V. Woluwe-Zaventem (uit 'B'). Merkwaardig dat K. Bocholter V.V. toen wél een licentie kreeg en twee jaar later niet! Verbroedering Geel-Meerhout moest in de eerste ronde K.V. Woluwe-Zaventem partij geven. Het won in de Leunen met 2 – 0 en aan de luchthaven werd het 1 – 1. In de tweede ronde had men tweede klasser K.S.V. Oudenaarde getrokken ... dat voor de eer bedankte, want niet akkoord met de uiteindelijk afloop en de beslissing van de K.B.V.B. om hen wél een ... FF 5 - 0 toe te kennen tegen R. White Star Woluwe, maar niet de drie punten. Waardoor dus K.S.K. Heist gered was! In alle geval Verbroedering Geel-Meerhout ineens naar de finale, waarin K.R.C. Mechelen de tegenstrever was. Na de 3 - 0 in de Leunen volstond een 1 - 1 om te promoveren naar de tweede nationale afdeling!

 

Allemaal Samen Verbroedering Geel

Doordat de inbreng van “Meerhout” geleidelijk aan bleek af te brokkelen, en de inbreng van “Geel” alsmaar groter en groter werd, werd een belangrijke knoop doorgehakt ... er werd een naamswijziging doorgevoerd! Daar had men in Meerhout blijkbaar geen probleem en de nieuwe benaming werd Allemaal Samen Verbroedering Geel. Het stamboeknummer 2169 van Verbroedering Meerhout bleef behouden, maar de kleuren werden opnieuw blauw-wit en men bleef uiteraard in het stadion De Leunen spelen. In het seizoen 2013-2014 werd een al bij al verdienstelijke tiende plaats behaald. In het seizoen 2014-2015 bengelde men lang onderaan het klassement, maar men kon zich daarna optrekken en zelfs even meedoen voor winst in de derde periode, die er dan niet kwam doordat de drie laatste wedstrijden verloren gingen. Uiteindelijk dertiende. Het seizoen 2015-2016 in de tweede nationale afdeling, het laatste onder die benaming, werd niet goed ingezet. Al vlug bleek dat een, eventuele, plaats bij de “top 8” niet haalbaar zou zijn. De eerste zege werd eerst opgetekend op 5 december 2015, op de eerste speeldag van de terugronde (A.F.C. Tubize 2 - 1). 

Eerder al, midden november 2015, werd er een trainers wissel doorgevoerd en werd de jonge Vincent Euvrard ingehaald, die A.S. Verbroedering Geel naar een dertiende plaats loodste. Blauw-wit speelde het meest van alle club gelijk, liefst dertien maal (waarvan 10x onder trainer Eric Franken). Het won zes wedstrijden, verloor twaalf maal, vergaarde 31 punten met een goal-average van 40 - 56. Ingevolge de competitie hervorming gaat A.S. Verbroedering Geel in het seizoen 2016-2017 van start in de “Eerste Afdeling Amateurs”. Of men de ambitie heeft om al direct mee te doen voor die éne plaats, de titel, die recht geeft op promotie naar het “Betaald Voetbal 1B” laten we in het midden. In alle geval werd het Stadion De Leunen al aangepast aan de normen om de licentie “1A” te bekomen. Ambitieus is men dus wel ... dit allemaal onder het motto ... Allemaal Samen ... achter ... Verbroedering Geel

 

Marcel Dingemans